Ο Σεπτέμβριος μπορεί να σηματοδοτήσει την επανεκκίνηση της τουριστικής μας βιομηχανίας
Όπως προκύπτει από τα πρώτα στοιχεία της σεζόν που ολοκληρώνεται
–Αρκεί να καθιερωθεί ως επίσημος μήνας διακοπών για τη χώρα μας
–Απαιτούνται ρηξικέλευθες αποφάσεις για να αλλάξει το status του τουρισμού μας
Γράφει ο
Νίκος Παρασκευάς
Ο πιο παρεξηγημένος μήνας στη χώρα μας είναι ο Σεπτέμβριος. Γιατί είναι ο μήνας που, ενώ η φύση του έχει δώσει ιδιότητες που τον καθιστούν συμπαθή, γλυκό, ελπιδοφόρο, εμείς οι άνθρωποι, και ειδικότερα οι Έλληνες, τον έχουμε μετατρέψει σε στριφνό, μουρτζούφλη και μελαγχολικό.
Ο Σεπτέμβριος είναι ο ευλογημένος μήνας για τα εύκρατα κλίματα, όπως το δικό μας, γιατί έχει εξαιρετικό καιρό, καλύτερο από εκείνον του Αυγούστου, γιατί δεν έχει ανέμους και οι καιρικές συνθήκες είναι ήπιες έως ιδανικές. Είναι ο μήνας της συγκομιδής των γλυκών καρπών της αμπέλου, που, εκτός από πολύτιμα φρούτα, είναι τα αποκλειστικά συστατικά για την παραγωγή του κρασιού, ενώ είναι και η εποχή της ελπίδας γιατί αρχίζουν οι σπορές, που ολοκληρώνονται με την ευχή και την προσμονή μιας καλής σοδειάς.
Αυτή είναι η φύση του Σεπτεμβρίου, αυτά είναι τα χαρακτηριστικά του, οι ξεχωριστές του ιδιότητες.
Εμείς, όμως, που νομίζουμε ότι τα ξέρουμε όλα και δεν ακολουθούμε τους φυσικούς κανόνες, τον αλλάξαμε τον μήνα αυτόν. Τον κάναμε συννεφιασμένο, δύστροπο, λυπητερό. Του… φορτώσαμε τα άγχη και τις αγωνίες μας, τους προβληματισμούς και τις κυκλοθυμίες μας.
Τον μετατρέψαμε σε μήνα προσαρμογής στη δύσκολη καθημερινότητά μας, γιατί καθιερώσαμε τον Αύγουστο ως μήνα διακοπών, χαλάρωσης, ξεγνοιασιάς. Και αφήνουμε στον Σεπτέμβριο την επιστροφή, την κατήφεια, τη γκρίνια του γυρισμού, του τέλους των ημερών που κανείς δεν θέλει να τελειώσουν.
Γιατί, όμως, καθιερώθηκε ο Αύγουστος ως μήνας διακοπών; Γιατί προσαρμόσαμε τα πάντα, τη λειτουργία του δημόσιου τομέα, των οικονομικών δραστηριοτήτων, ακόμα και των ιδιωτών, που συμπαρασύρθηκαν από τη ραθυμία των πάντων, στις διακοπές του Αυγούστου; Γιατί… κατεβάζουμε τον διακόπτη τον Αύγουστο;
Η εξήγηση είναι απλή, αλλά κι εδώ έχουμε δώσει τη λάθος ερμηνεία. Ο Αύγουστος έχει καθιερωθεί ως επίσημος μήνας διακοπών σε όλη τη Δύση. Αλλά οι χώρες της Δύσης, οι συντριπτικά περισσότερες, υποχρεωτικά χαλαρώνουν τον Αύγουστο, γιατί είναι ο μόνος μήνας με τα ηπιότερα καιρικά φαινόμενα.
Τα περισσότερα ευρωπαϊκά κράτη, αν εξαιρέσουμε εκείνα του νότου, έχουν δύσκολο καιρό όλο τον χρόνο, κρύα, βροχές, χιόνια, παγετούς, αεροστρόβιλους, θύελλες κ.λπ., και οι κάτοικοί τους έχουν μάθει να λειτουργούν σε τέτοιο περιβάλλον. Όποτε, λοιπόν, βρουν λίγο ήλιο, μια υποφερτή θερμοκρασία θάλασσας, τρέχουν να απολαύσουν λίγο ήλιο, να βουτήξουν στα νερά κάποιας παραλίας. Γι’ αυτό είχαν συνδυάσει τις… αποδράσεις, τις εκδρομές, τις διακοπές τους με τον μήνα αυτό, για να μπορούν απερίσπαστοι να χαλαρώνουν και να απολαμβάνουν την ξεκούραση και την ξεγνοιασιά.
Εμείς εδώ, που έχουμε ήλιο όλο τον χρόνο, που οι θάλασσές μας είναι να τις… πίνεις στο ποτήρι, δεν έχουμε λόγο να… κατεβάζουμε διακόπτες τον Αύγουστο. Ειδικά τα τελευταία 50 χρόνια, κατά τα οποία έχουμε αναπτύξει το τουριστικό προϊόν μας και έχουμε γίνει τόπος διακοπών για δεκάδες εκατομμύρια κατοίκους του εξωτερικού, όλων των φυλών και όλων των δογμάτων.
Αφού το καλοκαίρι, το ελληνικό καλοκαίρι, είναι πόλος έλξης για τους ξένους, αφού τις μέρες αυτές δουλεύουν πολλοί στα τουριστικά επαγγέλματα αλλά και σε πλήθος άλλα, γιατί τα εκατομμύρια των τουριστών θέλουν να φάνε, να πιουν, να διασκεδάσουν, να μετακινηθούν, να επισκεφθούν αρχαιότητες ή αξιοθέατα, γιατί θα πρέπει να… κλείνει το κράτος τον Αύγουστο;
Ίσα ίσα που τότε θα πρέπει να δουλεύουν όλα στο φουλ, γιατί την ευκαιρία του Αυγούστου μετά από έναν χρόνο την ξαναέχουμε. Και πρέπει να την εκμεταλλευόμαστε με το παραπάνω, όσο την έχουμε.
Όταν, όμως, το Δημόσιο κατεβάζει ρολά τον Αύγουστο, όταν συμπαρασύρονται, μοιραία, και όσοι επαγγελματίες δουλεύουν με το Δημόσιο ή λόγω του Δημοσίου και υποχρεωτικά κλείνουν όταν δεν λειτουργεί, πώς θα είναι σε εγρήγορση ο κρατικός μηχανισμός τον κρίσιμο μήνα, την κρίσιμη περίοδο, όταν περιμένουμε να σώσουμε την παρτίδα όλης της χρονιάς;
Υπάρχει, όμως, και ένας ακόμα λόγος. Τα εκατομμύρια των υπαλλήλων ή των επαγγελματιών που δεν δουλεύουν τον Αύγουστο, και είναι από τους Έλληνες που έχουν τη δυνατότητα να πάνε διακοπές, κλείνουν ξενοδοχεία και καταλύματα τον μήνα αυτόν, με αποτέλεσμα εκατοντάδες χιλιάδες ή και εκατομμύρια ξένοι τουρίστες, που δεν έρχονται μέσω γραφείων και δεν έχουν κλείσει εγκαίρως, να μη βρίσκουν πού να μείνουν και να ακυρώνουν το ταξίδι τους στην Ελλάδα. Αν τους είχαμε κι αυτούς, δεν θα ήταν καλύτερα;
Διαβάστε επίσης: Από… Αύγουστο χειμώνα στην αγορά – Μεγάλες αυξήσεις σε σχολικά, φρέσκα κρέατα, λαχανικά και ψάρια
Θα σκεφτεί κανείς: Αν γέμιζαν με τους ξένους οι τουριστικοί μας προορισμοί, εμείς, οι δικοί μας άνθρωποι δεν θα έκαναν διακοπές; Θα έκαναν μπάνιο στις θάλασσες μας εκείνοι που έρχονταν από μίλια μακριά κι εμείς, που έχουμε τη θάλασσα στα πόδια μας, δεν θα κάναμε;
Όχι, βέβαια. Θα κάναμε. Όχι τον Αύγουστο, αλλά τον Σεπτέμβριο. Αν το κράτος προσάρμοζε τη λειτουργία του έχοντας ως μήνα διακοπών τον Σεπτέμβριο, θα είχαμε πολλαπλά οφέλη.
Κατ’ αρχάς, θα είχανε επιμήκυνση κατά έναν μήνα της τουριστικής περιόδου, γιατί ο εγχώριος τουρισμός θα δούλευε τον Σεπτέμβριο. Θα λειτουργούσε όλο το σύστημα το καλοκαίρι και θα υπήρχε και ένας μήνας επιπλέον, αφού ο ντόπιος πληθυσμός θα έκανε διακοπές υποχρεωτικά τον Σεπτέμβριο. Τι θα γινόταν, δηλαδή, αν τα σχολεία έκλειναν στο τέλος Ιουνίου, αντί για τις 15 ή τις 20, και άνοιγαν στις 11 Οκτωβρίου, αντί για τις 11 Σεπτεμβρίου;
Τι θα γινόταν αν τα δικαστήρια λειτουργούσαν τον Αύγουστο και έκλειναν τον Σεπτέμβριο; Τίποτα δεν θα γινόταν, απλώς, για τον τουρισμό μας θα ήταν ο Σεπτέμβριος όπως ο Αύγουστος. Θα είχαμε για δύο μήνες τον τουριστικό… πανικό και τα έσοδα, φυσικά, θα διπλασιάζονταν… Με μια κίνηση θα είχαμε διπλό όφελος. Με έναν… σμπάρο δύο τρυγόνια.
Εδώ και χρόνια επιδιώκουμε, σχεδιάζουμε και μελετάμε τρόπους για να επιμηκύνουμε την τουριστική περίοδο. Ειδικά τώρα, που η τουριστική μας βιομηχανία εμφανίζει σημάδια κόπωσης, θα πρέπει να αντιδράσουμε γρήγορα, να κάνουμε ριζικές μεταβολές, να πάρουμε δραστικά μέτρα.
Έχουμε πολλά ακόμα να κάνουμε για να αυξήσουμε το τουριστικό μας αποτύπωμα, να το γιγαντώσουμε. Ας αρχίσουμε από το απλούστερο. Από την καθιέρωση του Σεπτεμβρίου ως μήνα διακοπών. Δεν θα κλείνουν όλα τον Αύγουστο. Θα κλείνουν τον Σεπτέμβριο. Και είναι σίγουρο πως ο κόσμος θα λατρέψει τον μήνα αυτό. Ακόμα και οι ξένοι θα τον προτιμούν, γιατί θα βλέπουν και θα ακούν από τους Έλληνες πόσο ιδανικός μήνας είναι για διακοπές.
Και όταν καθιερωθεί, σε 30 ή 40 χρόνια, και ο Σεπτέμβριος ως μήνας μεγάλης τουριστικής αιχμής, τα… απόνερά του θα πάρουν και δέκα με δεκαπέντε μέρες από τον Οκτώβριο. Έτσι θα επιμηκυνθεί η τουριστική περίοδος και σε κάποια χρόνια θα έχουμε τον μισό… χρόνο σαν τον σημερινό Αύγουστο. Δεν χρειάζονται μελέτες και σκέψεις. Απλή λογική χρειάζεται. Και κυρίως αποφασιστικότητα.
Διαβάστε επίσης:
Έχουμε το καλύτερο και το φθηνότερο λάδι διεθνώς και δεν μπορούμε να το επιβάλουμε στις ξένες αγορές
Αν καθιερωθεί ως μήνας διακοπών ο Σεπτέμβριος και οι εγχώριοι τουρίστες πηγαίνουν τον μήνα αυτό διακοπές, θα γνωρίσουν τα πλεονεκτήματα που έχει, τις ιδιαιτερότητες, τις χάρες και δεν θα τον… αλλάξουν με τίποτα. Θα γινόταν ο αγαπημένος μήνας όλων, ο αναντικατάστατος. Με καλές τιμές, καλό σέρβις, ανθρώπινες συνθήκες στις παραλίες και στα αξιοθέατα κάθε τόπου, χωρίς συνωστισμό, χωρίς εντάσεις, χωρίς διαπληκτισμούς. Ηρεμία και χαλάρωση κάθε στιγμή, σε κάθε τόπο, σε κάθε περίσταση.
Ο Σεπτέμβριος είναι ο μήνας που έχει τα φόντα και μπορεί να σηματοδοτήσει τη μεγάλη αλλαγή στον τουρισμό μας, την επανεκκίνηση, την εκτόξευση. Αξίζει να τον δοκιμάσουμε. Και είναι βέβαιο ότι θα μας δικαιώσει!
ΤΟ ΠΑΡΟΝ
