Ετοιμαζόμαστε να τιμήσουμε την επέτειο του Πολυτεχνείου, την οποία κάποιοι θέλουν να ξεχάσουμε. Μεγάλες, ηρωικές στιγμές από μια «άλλη», σχεδόν ξεχασμένη Ελλάδα. Σελίδες αυτοθυσίας γραμμένες με αίμα από κάποιους «άλλους» Έλληνες.
Στιγμές που μένουν ανεξίτηλες στη μνήμη μας, τουλάχιστον όσων είχαμε την τύχη να τις ζήσουμε. Ξεχάσαμε όμως την ιερή υποχρέωσή μας να τις μεταδώσουμε στη νέα γενιά. Ξεχάσαμε το «Δεν Ξεχνώ». Την ΕΣΑ. Τα ξερονήσια, την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Πώς να τα θυμούνται οι νεότεροι; Πρέπει όλοι να συμμετάσχουμε. Η Ελλάδα μάς χρειάζεται όλους… Μικρούς και μεγάλους.
Μέρες κρίσιμες. Μας έχει ανάγκη η πατρίδα μας.
Κανένας δεν περισσεύει…
Με τη νεολαία παντού παρούσα. Στην πρώτη γραμμή.
Δεν αρκεί όμως να δώσουμε εμείς το «παρών». Υποχρέωσή μας είναι να μεταλαμπαδεύσουμε τη γνώση μας στους νέους κι όχι να τους κατηγορούμε πως κατάντησαν τη ματωμένη επέτειο ευκαιρία για αργία.
Κι αν η Πολιτεία δεν το έπραξε επαρκώς, είναι καθήκον δικό μας να διορθώσουμε το λάθος. Να καταστήσουμε ενεργούς έλληνες πολίτες αυτούς που οι ίδιοι αποκαλούμε δηκτικά Νεοέλληνες.
Τούτη την ώρα ΔΕΝ δικαιούται κανείς να λείπει.
ΟΛΟΙ παρόντες…
Κανένας ΑΠΩΝ…
Ώρες κατά τις οποίες και ο τελευταίος Έλληνας είναι αναγκαίος.
