Του
ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΥΒΕΛΑ
Βουλευτή ΝΔ Α’ Θεσσαλονίκης
Ζούμε σε μια εποχή όπου η τεχνολογία εξελίσσεται με αλματώδεις ρυθμούς, προσφέροντας αναμφισβήτητα τεράστιες δυνατότητες. Παράλληλα, όμως, η ψηφιακή πραγματικότητα φέρνει καθημερινά τις οικογένειές μας αντιμέτωπες με πρωτόγνωρες προκλήσεις. Όπου κι αν βρεθώ στη Θεσσαλονίκη, συνομιλώντας με γονείς, εκπαιδευτικούς και ειδικούς, ακούω την ίδια αγωνία: «Δεν τα βγάζουμε πέρα μόνοι μας απέναντι στον ψηφιακό εθισμό των παιδιών μας».
Ως πατέρας τριών παιδιών, βίωσα ο ίδιος από νωρίς την ανεξέλεγκτη διάσταση που έπαιρνε η παραμονή των νέων μπροστά από μια οθόνη. Για τον λόγο αυτό, από τον Οκτώβριο του 2024 έφερα το θέμα με επιμονή στη Βουλή, ζητώντας μια συνεκτική Εθνική Στρατηγική κατά του εθισμού στα κινητά και στο διαδίκτυο. Επανήλθα τον Μάρτιο του 2025, προτείνοντας την ενίσχυση του έντυπου βιβλίου στην τάξη, στα πρότυπα της Σουηδίας, ενώ τον Μάιο του 2025 διοργάνωσα ειδική εκδήλωση στο δημαρχείο Θεσσαλονίκης με επιστήμονες και φορείς.
Σήμερα, ως Πολιτεία, έχουμε κάνει το μεγάλο, αποφασιστικό βήμα. Με το νέο νομοσχέδιο, η Ελλάδα θεσπίζει για πρώτη φορά ελάχιστο όριο ηλικίας τα 15 έτη για την πρόσβαση στις online υπηρεσίες κοινωνικής δικτύωσης. Η Ελλάδα γίνεται έτσι η πρώτη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που θεσπίζει κανόνες εύλογους, αναλογικούς, αποτελεσματικούς και συμβατούς με το ευρωπαϊκό δίκαιο για την προστασία των παιδιών στο ψηφιακό περιβάλλον.
Τα δεδομένα είναι αμείλικτα και δεν αφήνουν περιθώρια για αδράνεια: Το 41% των μαθητών δημοτικού και το 51% των μαθητών γυμνασίου και λυκείου ξεκινούν τη χρήση των social media μεταξύ 10 και 12 ετών, ενώ ένας στους τέσσερις δηλώνει ο ίδιος υπερβολική χρήση. Τα αποτελέσματα είναι ορατά σε κάθε σπίτι: Διαταραχές ύπνου, μαθησιακές δυσκολίες, απομόνωση και σοβαρές επιπτώσεις στην ψυχική υγεία.
Απέναντι σε αυτήν την πραγματικότητα, οφείλουμε να ξεκαθαρίσουμε ορισμένες αλήθειες: Δεν πρόκειται για στείρα απαγόρευση αλλά για πράξη χειραφέτησης. Το ηλικιακό όριο δεν στερεί από τους νέους τον ψηφιακό κόσμο. Αντίθετα, τους απελευθερώνει από την ομηρία των εθιστικών αλγορίθμων, που σχεδιάστηκαν επιτήδεια για να μεγιστοποιούν τον χρόνο παραμονής στην οθόνη. Τους επιστρέφει εκεί όπου πραγματικά ανήκουν: Στον φυσικό κόσμο, στο παιχνίδι, στον αθλητισμό, στο βιβλίο και στη ζωντανή κοινωνική αλληλεπίδραση.
Επίσης, αλλάζουμε το παράδειγμα ευθύνης. Κανένας γονιός δεν μπορεί να σταθεί μόνος του απέναντι σε τεχνολογικούς κολοσσούς. Η ρύθμιση δεν μεταθέτει το βάρος στην οικογένεια, αλλά μεταφέρει την απόλυτη ευθύνη της αξιόπιστης επαλήθευσης ηλικίας στις ίδιες τις πλατφόρμες, με όρους τεχνολογικής ουδετερότητας και πλήρη σεβασμό στην ιδιωτικότητα, μέσω εργαλείων όπως το Gov.gr Wallet και το KidsWallet.
Το Άρθρο 21 του Συντάγματος επιτάσσει ρητά στην Πολιτεία να λαμβάνει ειδικά μέτρα για την προστασία της οικογένειας και της ανηλικότητας. Όποιος αρνείται αυτήν τη μεταρρύθμιση, συνειδητά ή άθελά του, προσφέρει κάλυψη στην κωλυσιεργία των πολυεθνικών της τεχνολογίας.
Είναι πραγματικά λυπηρό το γεγονός ότι, απέναντι σε μια αυτονόητη εθνική και κοινωνική μεταρρύθμιση, η αντιπολίτευση επέλεξε μικροπολιτικές τακτικές και άρνηση συναίνεσης, γυρίζοντας την πλάτη στην αγωνία των γονέων και προτάσσοντας κομματικές σκοπιμότητες αντί για το μέλλον των παιδιών μας.
Η παιδική ηλικία δεν είναι πεδίο εμπορικής εκμετάλλευσης της προσοχής και η αξία της δεν αποτιμάται σε likes. Ως πολιτικοί, ως γονείς και ως κοινωνία, έχουμε χρέος να αναλάβουμε τη συνταγματική και πολιτική ευθύνη που μας αναλογεί, προσφέροντας στα παιδιά μας τη θεσμική και νομική ασπίδα προστασίας που δικαιούνται.
