–Τη στιγμή που στην υπόλοιπη Ευρώπη καταγράφεται εισοδηματική άνοδος, που φτάνει μέχρι και το 160%
Όσκαρ… φτωχοποίησης, εξαθλίωσης και στερήσεων διεκδικεί ο πληθυσμός της χώρας μας, καθώς τα τελευταία 15 χρόνια το πραγματικό εισόδημα μειώθηκε κατά 22,3%. Παρά τις μισθολογικές αυξήσεις και τις όποιες ελαφρύνσεις καθιερώθηκαν ή ανακοινώθηκαν στο διάστημα αυτό, αποδεικνύεται ότι τα μέτρα είχαν μάλλον εφήμερο και προεκλογικό χαρακτήρα, με αποτέλεσμα είτε να μην εφαρμοστούν στην πράξη είτε να μην αποδώσουν κανένα ουσιαστικό όφελος.
Δηλαδή, το ένα τέταρτο περίπου του εισοδήματός μας εξαφανίστηκε στη… χοάνη της κυβερνητικής ανεπάρκειας, της αδυναμίας φορολογικού ελέγχου και της διαφθοράς. Αυτό αποκαλύπτει η τελευταία έκθεση της Eurostat, η οποία φέρνει τη χώρα μας στην τελευταία θέση της σχετικής λίστας, αφού οι Έλληνες έχουν χάσει το μεγαλύτερο ποσοστό από όλους τους ευρωπαίους πολίτες σε πραγματικό εισόδημα από το 2015 και μετά, με δεύτερους τους Γάλλους, οι οποίοι όμως έχασαν μόλις 0,6% από το πραγματικό τους εισόδημα.
Όλοι οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι, τη 15ετία αυτή, είδαν τα εισοδήματά τους να ανεβαίνουν, με πρώτους και καλύτερους τους Ρουμάνους, το εισόδημα των οποίων αυξήθηκε κατά 160%!
Δηλαδή, η Ρουμανία, που είναι πολύ φτωχότερη χώρα από τη δική μας, με τα μέτρα που παίρνει και την ορθολογική ανάπτυξη που εμφανίζει, καταφέρνει να ανεβάζει το εισοδηματικό προφίλ των πολιτών της, τη στιγμή που εμείς, παρόλο που είμαστε από τα πρώτα μέλη της ΕΕ, έχουμε… καταφέρει να είμαστε πιο κάτω και από χώρες εκτός Ευρώπης. Τι δεν κάνουμε καλά; Τι φταίει και είμαστε διαρκώς στον πάτο; Έχει αναρωτηθεί ποτέ κανένας; Στα 15 αυτά χρόνια πέρασαν κυβερνήσεις όλων των αποχρώσεων, τι δεν έκαναν καλά, τι δεν κατάφεραν, τι δεν υλοποίησαν;
Σε αυτά τα ερωτήματα δεν υπάρχουν, δυστυχώς, απαντήσεις, καθώς δεν έχουν τεθεί ποτέ από κανέναν. Τα στοιχεία, όμως, είναι αμείλικτα και αποδεικνύουν ότι οι χώρες που διαθέτουν στρατηγικό πλάνο, αυστηρές προδιαγραφές, σοβαρότητα και ξεκάθαρους στόχους καταφέρνουν να αναβαθμίσουν το βιοτικό επίπεδο του λαού τους. Αντίθετα, όσες πορεύονται… χύμα στο κύμα, στερούνται κάθε προοπτικής και δεν δικαιούνται να προσδοκούν τίποτα.
Συγκεκριμένα, με βάση την έκθεση της Eurostat, από το 2010 μέχρι και το 2025 τα πραγματικά εισοδήματα στην Ελλάδα (αφαιρώντας δηλαδή την επίδραση του πληθωρισμού) μειώθηκαν κατά 22,3% (η μόνη χώρα στην ΕΕ, με εξαίρεση το οριακό -0,6% της Γαλλίας), ενώ στο σύνολο της ΕΕ παρατηρήθηκε αύξηση κατά 25,4%. Μάλιστα, σε χώρες όπως η Ρουμανία η αύξηση εντυπωσιάζει, καθώς ανέρχεται σε 160,2% την περίοδο αυτή. Όλοι οι Ευρωπαίοι, δηλαδή, ανέβασαν τα εισοδήματα τους στα 15 αυτά χρόνια, εκτός από τους Έλληνες. Αν όλα αυτά δεν μας λένε τίποτα, αν δεν λάβαμε το μήνυμα και δεν βγάλαμε ένα ξεκάθαρο συμπέρασμα, τότε δεν είμαστε για τίποτα και δεν αξίζει ούτε να το συζητάμε.
Παρότι, λοιπόν, αυξήθηκε ο μέσος μισθός στον ιδιωτικό τομέα αλλά και ο κατώτατος μισθός, και μάλιστα σημαντικά, οι αυξήσεις αυτές δεν έχουν καταφέρει να αντιστρέψουν τη μέχρι σήμερα πτωτική τάση της αγοραστικής δύναμης, παρά μόνο να την περιορίσουν ελαφρώς. Δηλαδή, δεν έχει καταστεί εφικτό να αποκατασταθεί έστω μέρος των απωλειών από την περίοδο της οικονομικής κρίσης, η οποία, σημειωτέον, άφησε και εκατομμύρια νοικοκυριά με σημαντικά χρέη, που συνεχίζουν να βαραίνουν τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς.
Βασικός λόγος για την κατάσταση αυτή που βιώνουμε είναι η ανεξέλεγκτη ακρίβεια και η απότομη άνοδος του κόστους της στέγης, το οποίο στη χώρα μας έχει ξεπεράσει κάθε όριο.
Από τα στοιχεία της πρόσφατης έκθεσης της Eurostat για το 2025 προκύπτει ότι το 26,4% των νοικοκυριών (26,9% στις πόλεις και 26,4% στις αγροτικές περιοχές) καταβάλλει πάνω από το 40% του εισοδήματός του για να καλύψει στεγαστικές ανάγκες (λογαριασμοί κοινής ωφέλειας, δόση στεγαστικού δανείου ή ενοίκιο κ.λπ.). Ο μέσος όρος στην ΕΕ δεν ξεπερνά το 9,6% για όσους μένουν σε πόλεις και το 5,6% για όσους διαβιούν σε αγροτικές περιοχές.
Όταν, λοιπόν, δίνεις το μισό μηνιαίο σου εισόδημα για τις στεγαστικές σου ανάγκες και το άλλο μισό για πάγια έξοδα και διατροφή, τι να σου περισσέψει;
Συνέχεια ελλειμματικός θα είσαι και συνέχεια με τη θηλιά στον λαιμό.
Αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα που βιώνουν οι Έλληνες τα τελευταία 15 χρόνια, ενώ οι πολιτικοί μας εξακολουθούν να μιλάνε για ανάπτυξη. Είναι αυτό που λέμε: Οι αριθμοί ευημερούν, αλλά ο κόσμος πεινάει. Οι αριθμοί, βλέπετε, δεν έχουν διατροφικές και στεγαστικές ανάγκες. Διαφορετικά, ούτε αυτοί θα ευημερούσαν…
Στην Ελλάδα ζούμε, μην το ξεχνάμε.
