Η εικόνα της ελληνικής οικονομίας, όπως αποτυπώνεται στα επίσημα στοιχεία και στους δείκτες της Eurostat, αποκαλύπτει μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα από το αφήγημα της ανάπτυξης. Πίσω από τους αριθμούς κρύβεται η καθημερινή μάχη των νοικοκυριών να επιβιώσουν σε συνθήκες που θυμίζουν διαρκή οικονομική ασφυξία.
Τα δεδομένα της ευρωπαϊκής στατιστικής υπηρεσίας ζωγραφίζουν ένα τοπίο βαθιάς υλικής στέρησης. Η Ελλάδα φιγουράρει σταθερά στις πρώτες θέσεις των αρνητικών δεικτών στην Ευρωπαϊκή Ένωση, καταγράφοντας πρωτιές στο στεγαστικό κόστος, στην ενεργειακή φτώχεια, στην υποκειμενική φτώχεια και στις ανεκπλήρωτες ανάγκες υγείας.
Παράλληλα, οι έλληνες εργαζόμενοι βρίσκονται στην κορυφή της ευρωπαϊκής λίστας στις ώρες εβδομαδιαίας εργασίας, στην απασχόληση τα Σαββατοκύριακα και στην υπερεργασία. Η εικόνα συμπληρώνεται από την αδυναμία των περισσότερων νοικοκυριών να εξασφαλίσουν έστω μία εβδομάδα διακοπές τον χρόνο ή να εξοφλήσουν έγκαιρα τους λογαριασμούς.
Η πιο αποκαλυπτική παράμετρος αφορά την παντελή έλλειψη περιθωρίου ασφαλείας απέναντι σε απρόβλεπτες καταστάσεις. Σύμφωνα με τα στοιχεία, το 50,5% των νοικοκυριών στην Ελλάδα αδυνατεί να καλύψει ένα έκτακτο αλλά αναγκαίο έξοδο της τάξεως των 500 ευρώ με ίδιους πόρους.
Η επίδοση αυτή κατατάσσει τη χώρα στην πρώτη θέση στην Ευρώπη, καταγράφοντας αύξηση σε σχέση με το προηγούμενο έτος, όταν το αντίστοιχο ποσοστό ανέρχονταν στο 43,9%, την ίδια στιγμή που ο ευρωπαϊκός μέσος όρος υποχωρεί στο 29,2%.
Στην καθημερινή πράξη, αυτή η στατιστική μεταφράζεται σε μια διαρκή αβεβαιότητα, όπου ακόμη και τα πιο απλά ή συναισθηματικά φορτισμένα έξοδα φαντάζουν απλησίαστα.
Όταν ένας στους δύο πολίτες δεν διαθέτει 500 ευρώ στην άκρη, μια ξαφνική ασθένεια του κατοικιδίου της οικογένειας, μια επίσκεψη στον κτηνίατρο ή μια θεραπεία μετατρέπεται σε ανυπέρβλητο γρίφο. Φτάσαμε στο σημείο να μην μπορούμε να καλύψουμε ούτε την περίθαλψη ενός ζώου συντροφιάς, με τους ιδιοκτήτες να βιώνουν το δίλημμα της οικονομικής αδυναμίας μπροστά στη φροντίδα ενός μέλους του σπιτιού τους. Αν μια τέτοια αναποδιά φέρνει εκτροχιασμό, τα πράγματα γίνονται εφιαλτικά όταν πρόκειται για μια ανθρώπινη ασθένεια ή ένα ατύχημα, όπου οι καταστροφικές δαπάνες υγείας βυθίζουν ολόκληρες οικογένειες στη φτωχοποίηση.
Το πρόβλημα επιτείνεται από τη δομή των εισοδημάτων και την απουσία αποταμιεύσεων. Για όσους αμείβονται με τον κατώτατο μισθό, η κάλυψη 500 ευρώ χωρίς δανεισμό είναι αδύνατη, ενώ για όσους λαμβάνουν τον διάμεσο μισθό, το ποσό αυτό αντιπροσωπεύει το μισό μηνιαίο εισόδημά τους. Η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών δεν διαθέτει οικονομικό μαξιλάρι, καθώς τα ελληνικά νοικοκυριά καταγράφουν συστηματικά αρνητική αποταμίευση. Μόλις δύο στους δέκα καταφέρνουν να βάλουν κάτι στην άκρη, ενώ πάνω από το 60% απλώς τα βγάζει πέρα οριακά. Επιπλέον, επτά στους δέκα τραπεζικούς λογαριασμούς διατηρούν υπόλοιπο κάτω των 1.000 ευρώ.
Παράλληλα, η Ελλάδα βρίσκεται στη δεύτερη θέση μετά τη Βουλγαρία στον κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού, με το ποσοστό να αγγίζει το 27,5%. Όταν η πλειονότητα της κοινωνίας ζει χωρίς περιθώριο ελιγμών και υπό την απειλή της υπερχρέωσης για το παραμικρό απρόοπτο, γίνεται σαφές ότι η καθημερινότητα απέχει παρασάγγας από τις διακηρύξεις περί οικονομικού θαύματος, που διατυμπανίζει συνεχώς η κυβέρνηση.
Φωτό: Ψηφιακή απεικόνιση / paron.gr
