Πλούσιο κράτος και πολιτικοί – φτωχοποιημένοι πολίτες
Στις αναρτήσεις όλων σχεδόν των πολιτικών αρχηγών, οι πολίτες επιστρέφουν επίμονα στο ίδιο συμπέρασμα: Ο μισθός τελειώνει πριν τελειώσει ο μήνας. Η ακρίβεια, τα ενοίκια, οι λογαριασμοί και η φορολογία συγκροτούν μια καθημερινότητα πολύ διαφορετική από εκείνη που περιγράφουν οι κυβερνητικοί δείκτες ανάπτυξης.
Η αντιπαράθεση αναζωπυρώθηκε μετά την παρέμβαση του Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος επικαλέστηκε στοιχεία της Eurostat, σύμφωνα με τα οποία τα έσοδα από τον ΦΠΑ αυξήθηκαν κατά 8 δισ. ευρώ και τα έσοδα από τη φορολογία εισοδήματος κατά 10 δισ. ευρώ, ενώ το ΑΕΠ αυξήθηκε κατά περίπου 30%. Κατά τον ίδιο, η φορολογική επιβάρυνση αυξήθηκε πολύ ταχύτερα από την οικονομία.
Η σύγκριση χρειάζεται προσοχή. Άλλο είναι η ονομαστική αύξηση των εσόδων και άλλο η πραγματική μεταβολή της αγοραστικής δύναμης. Όταν οι τιμές αυξάνονται, ο ΦΠΑ αποδίδει περισσότερα ακόμα και χωρίς αντίστοιχη αύξηση της κατανάλωσης. Παράλληλα, η άνοδος των ονομαστικών μισθών μπορεί να οδηγεί νοικοκυριά σε υψηλότερες φορολογικές κλίμακες, χωρίς να σημαίνει ότι ζουν καλύτερα.
Ο πίνακας δείχνει την ουσία της διαφοράς. Το ονομαστικό ΑΕΠ αυξήθηκε σημαντικά, κυρίως υπό την επίδραση του πληθωρισμού, της τουριστικής δραστηριότητας και της ονομαστικής ανόδου των εισοδημάτων. Τα Έσοδα της Γενικής Κυβέρνησης αυξήθηκαν ακόμη ταχύτερα, από 89,9 δισ. ευρώ το 2019 σε 124,2 δισ. ευρώ το 2025.
Αυτό, όμως, δεν σημαίνει αυτομάτως ότι τα νοικοκυριά βελτίωσαν τη θέση τους, καθώς έχουν παραμείνει στο επίπεδο που ήταν και πριν γίνει κυβέρνηση η Νέα Δημοκρατία και πρωθυπουργός ο Κυριάκος Μητσοτάκης.
Η Eurostat καταγράφει ότι η Ελλάδα παραμένει στις χαμηλότερες θέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως προς την πραγματική κατανάλωση ανά κάτοικο. Επιπλέον, σε βάθος 20ετίας ήταν μία από τις ελάχιστες χώρες όπου το πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα ανά κάτοικο μειώθηκε.
Το κρίσιμο πολιτικό συμπέρασμα είναι σαφές: Ανάπτυξη που δεν μεταφράζεται σε διαθέσιμο εισόδημα, προσιτή στέγη και χαμηλότερο κόστος βασικών αγαθών παραμένει στατιστικό μέγεθος.
Και το συμπέρασμα για τους πολίτες είναι τελικά ένα: Βρίσκονται στην ίδια, δύσκολη κατάσταση που βρισκόντουσαν και πριν από επτά χρόνια, όμως, για αυτούς είναι εξοργιστικό ότι βλέπουν γύρω τους να δημιουργούνται νέα τζάκια και τα «πόθεν έσχες» των πολιτικών που τους κυβερνούν να φουσκώνουν.
