Πάνε να… κόψουν τα Αρχαία Ελληνικά από το λύκειο για να βάλουν μάθημα Οικονομίας

Πάνε να… κόψουν τα Αρχαία Ελληνικά από το λύκειο για να βάλουν μάθημα Οικονομίας

–Εξαφανίζουν σιγά σιγά ό,τι μας συνδέει με τους αρχαίους προγόνους μας, για να χαθεί η ιστορική συνέχεια της φυλής και να μας απομακρύνουν από τις ρίζες μας


Γράφει ο
Νίκος Παρασκευάς


Μέχρι τώρα γνωρίζαμε ότι ο προορισμός του σχολείου είναι πρώτα να διαμορφώνει σωστούς χαρακτήρες, ολοκληρωμένους ανθρώπους, με αξίες, με ιδανικά, με ποιότητα, και μετά να παρέχει μόρφωση, πολυεπίπεδη αρχικά και εξειδικευμένη στη συνέχεια.

Φαίνεται όμως ότι η κυβέρνηση δεν αποδέχεται αυτήν τη βασική αρχή και επιδιώκει να διαφοροποιήσει τον προορισμό του σχολείου. Έτσι, θέλει να δώσει στα παιδιά προτεραιότητα στην τεχνογνωσία της αγοράς, να τα μυήσει στην πραγματικότητα της οικονομίας, να παραγάγει συνειδητοποιημένους καταναλωτές και στυγνούς τεχνοκράτες, μειώνοντας τις ώρες στα μαθήματα που αναδεικνύουν την ανθρώπινη υπόσταση και διαμορφώνουν χαρακτήρες.

Είναι σαφής ο προσανατολισμός: από τα σχολεία θα πρέπει να βγαίνουν άτομα έτοιμα να ακολουθήσουν την οικονομία των αγορών, συνειδητοποιημένοι καταναλωτές, άνθρωποι προσαρμοσμένοι στις επιταγές του συστήματος.

Γι’ αυτό και σχεδιάζει τη μείωση των ωρών των Αρχαίων Ελληνικών στο λύκειο, του μαθήματος που αποτελεί το Ευαγγέλιο της ανθρώπινης υπόστασης και βασίζεται στη γνώση και στην ετυμολογία της γλώσσας που έδωσε οντότητα και νόημα στον πολιτισμό και θεμελίωσε τις επιστήμες, για να τις αντικαταστήσει με μαθήματα οικονομικής πρακτικής, προκειμένου οι μαθητές να διαμορφώνουν καταναλωτική και εμπορική συνείδηση και όχι χαρακτήρες με ποιότητα και ιδανικά.

Στην εποχή που η διαφθορά έχει γίνει συνώνυμο της κοινωνίας, που όλα υπολογίζονται και συντελού­νται με βάση την οικονομική απόδοση, ο άνθρωπος ως οντότητα, ως προσωπικότητα, ως αξία δεν χρειάζεται. Χρειάζεται μόνο ως καταναλωτής, ως άβουλο ον, υποταγμένο στις ορέξεις και στις επιδιώξεις των αγορών. Γι’ αυτό και υποβαθμίζουν τα Αρχαία Ελληνικά, για να ενισχύσουν την οικονομοτεχνική συνείδηση των μαθητών και να… βγάλουν αύριο στην κοινωνία ανθρώπους έτοιμους να καταναλώσουν και να μπουν στην κοινωνικοοικονομική πραγματικότητα που θέλουν να διαμορφώσουν.

Στο πλαίσιο αυτό, δεν μετράνε τα Αρχαία Ελληνικά, οι προαιώνιες αξίες της φυλής, η συνέχεια του έθνους, που έχει ως μοναδικό συνδετικό της κρίκο τη γλώσσα. Η αρχαία γλώσσα, η αρχαία γραμματεία, η αρχαία φιλοσοφία δεν χρειάζο­νται στον σύγχρονο Έλληνα, σύμφωνα την υπουργό Παιδείας. Ο Έλληνας του μέλλοντος μπορεί να μην ξέρει να μιλάει ελληνικά, μπορεί να μην ξέρει από πού κρατάει η γενιά του, μπορεί να μην ξέρει τι σημαίνει Ελληνισμός για το παγκόσμιο γίγνεσθαι, αλλά θα ξέρει να… μετράει, να υπολογίζει και να… ψηφίζει. Γιατί ένας άνθρωπος ο οποίος γνωρίζει την ιστορία του, ξέρει τι έχει προσφέρει η γενιά του στην ανθρωπότητα, έχει τις αξίες που αποκτώνται με τη γνώση της αρχαίας ελληνικής γραμματείας δεν θα μπορεί να συμβιβαστεί με τη μετριότητα της εποχής, την ελαφρότητα με την οποία αντιμετωπίζουν τα πάντα οι κρατούντες και θα είναι δύσκολο να τους ακολουθήσει. Αν ο άνθρωπος αυτός δεν ξέρει ελληνικά, δεν έχει νιώσει τον θησαυρό που λέγεται αρχαία ελληνική γλώσσα και γνωρίζει μόνο νούμερα, θα γίνει και αυτός… νούμερο και θα ευθυγραμμιστεί με το σύστημα. Θα γίνει όπως τον θέλουν εκείνοι που θέλουν να… θάψουν την ελληνική γλώσσα, εκείνοι που παθαίνουν… αλλεργία με καθετί που μαρτυράει την αξία και τη σημασία του Ελληνισμού για την ανθρωπότητα, οι… νεκροθάφτες του αρχαίου πνεύματος και των αρχαίων ιδεωδών, τα οποία εκφράζονται και αποδίδονται μόνο με την αρχαία γλώσσα μας, που την εξαφανίζουν σιγά σιγά.

Το ζήτημα είναι τι κάνουμε εμείς. Θα τους αφήσουμε, θα τους σιγο­ντάρουμε με την αδιαφορία μας ή θα αντιδράσουμε;

Προς το παρόν, έχουν αντιδράσει μόνο οι σύλλογοι των φιλολόγων, συνταξιούχοι καθηγητές και τοπικές ενώσεις εκπαιδευτικών.

Κανένα κόμμα δεν έχει τοποθετηθεί, κανένα κόμμα δεν έχει αντιδράσει.

Ο συνειδητοποιημένος άνθρωπος, ο σκεπτόμενος πολίτης ενοχλεί, δεν είναι εύκολα διαχειρίσιμος και, κατά συνέπεια, είναι μη αποδεκτός. Η ελληνική γλώσσα, καθετί που προάγει τον σκεπτόμενο άνθρωπο, θα κυνηγιέται απ’ όλους, εκεί υπάρχει μια οικουμενική συμφωνία. Άντε δύο κόμματα το πολύ να αντιδράσουν, τα υπόλοιπα θα ομονοήσουν στο… θάψιμο των Αρχαίων Ελληνικών και στη συνέχεια στην οριστική τους κατάργηση.

Ο Ελληνισμός ενοχλεί. Και πρώτους απ’ όλους, όπως δείχνουν τα πράγματα, τους περισσότερους έλληνες πολιτικούς…

Αναφέρουμε μερικά αποσπάσματα από την ανακοίνωση της Πανελλήνιας Ένωσης Φιλολόγων, που είναι χαρακτηριστικά και δείχνουν το μέγεθος του εθνικού εγκλήματος που πάει να γίνει:

«Παρά το γεγονός ότι η Ένωσή μας έχει διατυπώσει διαφορετικές απόψεις για τον τρόπο διδασκαλίας των Αρχαίων Ελληνικών, πιστεύουμε ότι τα Αρχαία Ελληνικά, μαζί με όλα τα γνωστικά αντικείμενα τα οποία εντάσσονται στον κύκλο των Ανθρωπιστικών Σπουδών, συμβάλλουν καθοριστικά στη γλωσσική διδασκαλία, στην κατανόηση και αφομοίωση τής μητρικής γλώσσας, στην ανάπτυξη της εκφραστικής ικανότητας των μαθητριών και μαθητών μας, στην άσκηση και ανάπτυξη της κριτικής ικανότητάς τους, στην επαφή τους με την αρχαιοελληνική γραμματεία και την Ιστορία του αρχαίου κόσμου.

Επιπλέον, είναι κοινή διαπίστωση ότι η κατάκτηση και αφομοίωση της γλώσσας, αποτελούν την αναγκαία προϋπόθεση για τη διδασκαλία των άλλων γνωστικών αντικειμένων και επιστημών. Εφόσον οι εισηγήσεις του ΙΕΠ και οι αποφάσεις του Υπουργείου Παιδείας σκοπίμως παραβλέπουν τη σημασία της γλωσσικής Παιδείας, μόνο σαν ‘‘κροκοδείλια δάκρυα’’ θα χαρακτηρίζαμε τις κατά καιρούς διατυπωμένες ανησυχίες τους για τις γλωσσικές αδυναμίες των μαθητριών και των μαθητών μας.

Τέτοιου είδους προτάσεις, όταν υλοποιούνται από το Υπουργείο Παιδείας, φανερώνουν ότι τα ωρολόγια και αναλυτικά προγράμματα διαμορφώνονται ‘‘εκ των ενόντων’’, χωρίς ουσιαστικό σχεδιασμό, ο οποίος θα έχει ως στόχο να μορφώνονται ουσιαστικά οι μαθητές και οι μαθήτριές μας».

Εμείς, μετά από όλα αυτά, θα λέγαμε πως, αν έχει μείνει ακόμα κάποιο ίχνος ιστορικής ευθύνης στον πρωθυπουργό, θα πρέπει να παρέμβει αμέσως για να σταματήσει το υπό διαμόρφωση ανοσιούργημα.


ΤΟ ΠΑΡΟΝ