Έρχεται η σύγκρουση των συγκρούσεων με δύο νέες δικογραφίες
Tο πολιτικό θερμόμετρο ανεβαίνει επικίνδυνα, καθώς η χώρα εισέρχεται σε φθινοπωρινή τροχιά εκλογών, με το Μέγαρο Μαξίμου και τις Βρυξέλλες να βρίσκονται πλέον σε τροχιά ολοκληρωτικής μετωπικής σύγκρουσης.
Στο επίκεντρο αυτής της πρωτοφανούς έντασης βρίσκεται η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, η οποία μετατρέπεται στον υπ’ αριθμόν ένα στόχο της κυβερνητικής ρητορικής, σε μια συνειδητή προσπάθεια πολιτικής άμυνας απέναντι σε νέα, βαριά σκάνδαλα που αναμένεται να δουν το φως της δημοσιότητας. Η στρατηγική επιλογή του πρωθυπουργού να εξαπολύσει πριν από τις διακοπές κατά μέτωπο επίθεση εναντίον του ευρωπαϊκού θεσμού, καταλογίζοντάς του πολιτικά παιχνίδια με αφορμή τις πρόσφατες διώξεις για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, δεν μαρτυρά τίποτα λιγότερο από βαθιά νευρικότητα και έντονη κυβερνητική αγωνία.
Η ρίζα αυτής της έντονης πολιτικής ανησυχίας εντοπίζεται σε δύο νέες, καυτές δικογραφίες που αναμένεται να πάρουν τον δρόμο για τη Βουλή, μέσω του υπουργείου Δικαιοσύνης, στα τέλη του ερχόμενου Σεπτεμβρίου. Η πρώτη από αυτές αφορά ένα οικονομικό σκάνδαλο μεγατόνων με τους υδρομετρητές, όπου οι υπερτιμολογήσεις, που άγγιξαν το πενταπλάσιο της πραγματικής αξίας, φέρεται να προκάλεσαν ζημιά ύψους 250 εκατ. ευρώ στα ευρωπαϊκά ταμεία.
Η δεύτερη δικογραφία επικεντρώνεται στο εξίσου σκοτεινό παρασκήνιο της ανακύκλωσης, συνθέτοντας ένα σκηνικό εκτεταμένης κακοδιαχείρισης. Με τα στοιχεία να εμφανίζονται αδιαμφισβήτητα και τεκμηριωμένα, η κυβέρνηση δείχνει να αδυνατεί να αποκρούσει την ουσία των ευρημάτων στην επερχόμενη κοινοβουλευτική μάχη.
Έτσι, επιλέγει να προλάβει τις εξελίξεις, χτίζοντας από τώρα ένα αφήγημα περί «πολιτικά υποκινούμενων» διώξεων, με στόχο να απομειώσει την αξιοπιστία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας προτού οι νέες υποθέσεις σκάσουν σαν βόμβα στο πολιτικό σκηνικό.
Αυτή η βαριά κατηγορία περί εσωτερικών πολιτικών παιχνιδιών πλήττει ευθέως το κύρος των Βρυξελλών και θεωρείται δεδομένο πως δεν θα μείνει αναπάντητη από την Ευρώπη.
Την ίδια στιγμή, το Μαξίμου αποφεύγει τεχνηέντως να συγκεκριμενοποιήσει τις βολές του.
Ποιος ακριβώς κινεί τα νήματα αυτών των σκοπιμοτήτων; Είναι η ίδια η επικεφαλής Λάουρα Κοβέσι ή μήπως οι δικαστές που χειρίζονται τις υποθέσεις στην Αθήνα;
Το timing της κυβερνητικής αντεπίθεσης, πάντως, δεν είναι καθόλου τυχαίο. Εκδηλώθηκε αμέσως μετά την αρχειοθέτηση των κατηγοριών για επτά βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ μέσα στο καλοκαίρι, μια εξέλιξη που ο πρωθυπουργός έσπευσε να αξιοποιήσει ως απόδειξη μεροληψίας. Παράλληλα, επιχειρείται μια εμφανής υποβάθμιση των διώξεων για πλημμελήματα σε βάρος τεσσάρων κορυφαίων στελεχών, των κ. Σκρέκα, Παπακώστα, Μπουκώρου και Συνετάκη, με την κυβέρνηση να προεξοφλεί σχεδόν προκλητικά την κατάρρευση των κατηγοριών στο δικαστήριο. Καθώς ο δρόμος προς τις κάλπες μπαίνει στην τελική ευθεία, η επιλογή της πλήρους ρήξης με τους ευρωπαϊκούς ελεγκτικούς μηχανισμούς μοιάζει με το τελευταίο καταφύγιο μιας κυβέρνησης που επιχειρεί να θωρακίσει το αφήγημά της, την ώρα που το φάσμα των νέων αποκαλύψεων απειλεί να τινάξει την πολιτική σταθερότητα στον αέρα.
