Με όλα αυτά που γίνονται στη γειτονιά μας αλλά και στην ίδια μας τη χώρα, κινδυνεύουμε να χάσουμε τον… μπούσουλα, την πυξίδα μας, και να μας παρασύρει η αγριεμένη θάλασσα όπου θέλει. Να μην ξέρουμε πού πηγαίνουμε και πού πρέπει να αράξουμε μέχρι να κοπάσει η θαλασσοταραχή.
Θα πρέπει να προσέξουμε για να μη χαθούμε μέχρι να βγούμε από τα μανιασμένα κύματα, να καταφέρουμε να ρίξουμε άγκυρα σε ήρεμο κόλπο, να φτάσουμε σε ασφαλές καταφύγιο.
Να βρούμε ένα μέρος απάγκιο για να αράξουμε…
Μέχρι να δέσουμε στο λιμάνι. Να πούμε, Δόξα Σοι ο Θεός, βγήκαμε στη στεριά. Σώοι…
Και όταν θα βγούμε στο λιμάνι θα πρέπει να είμαστε κάθε άλλο παρά φοβισμένοι…
Έτοιμοι να παλέψουμε για την οικογένειά μας και για την πατρίδα μας…
Και να μην ξεχνάμε ότι τίποτα δεν χαρίζεται.
Ότι την ίδια ώρα πολλοί άλλοι παλεύουν μέχρι να δέσουν στο λιμάνι.
Για να γυρίσουν σώοι στο σπίτι τους.
Όπου τους περιμένει με αγωνία η οικογένεια.
Στο μέτρημα θα πρέπει να είναι όλοι παρόντες.
Να μη λείπει κανείς από τον αγώνα για ένα καλύτερο αύριο.
