Κρέας θα λέμε και θα κλαίμε
–Απλησίαστες, χωρίς ιδιαίτερο λόγο, τείνουν να γίνουν οι τιμές των προϊόντων ζωικής παραγωγής
Έχουμε συνηθίσει πλέον να λέμε ότι κάποτε δέναμε τα σκυλιά με τα λουκάνικα, για να δείξουμε ότι υπήρξαν και εποχές ευμάρειας σε αυτόν τον τόπο.
Τα επόμενα χρόνια θα λέμε ότι κάποτε τρώγαμε κάθε μέρα κρέας, για να δείξουμε ότι υπήρχε άφθονο κρέας και μπορούσε άνετα να το προμηθευτεί η κάθε οικογένεια. Γιατί, αφού υπήρχε επάρκεια, υπήρχαν και καλές τιμές. Η κάθε οικογένεια, κάθε δύο – τρεις μέρες, είχε τη δυνατότητα να έχει κρέας στο τραπέζι της, είτε μοσχάρι, είτε αρνί, είτε κοτόπουλο, είτε χοιρινό.
Γιατί, όμως, μιλάμε για το παρελθόν, σαν να μην υπάρχει παρόν ούτε μέλλον;
Τι θα συμβεί και θα τοποθετούμε τις εποχές της ευμάρειας με το αν έχουμε κρέας ή όχι;
Μα, επειδή, όπως πάνε τα πράγματα, σε λίγο, ίσως και μέχρι τα Χριστούγεννα, το κρέας θα είναι είδος πολυτελείας και θα λείπει από το τραπέζι των πολλών, αφού δεν θα μπορούν να το αγοράσουν.
Άλλωστε, με την είσοδο του φθινοπώρου φάνηκαν τα πρώτα δείγματα και οι διαθέσεις των κερδοσκόπων. Η τιμή του μοσχαριού… σκαρφάλωσε στα 16 ευρώ το κιλό, του αρνιού στα 14, του χοιρινού στα 5,5 – 7 ευρώ και του κοτόπουλου στα 4 ευρώ το κιλό.
Η αγορά εκτιμά πως, με τη φόρα που έχουν πάρει οι τιμές των κρεάτων και την ενδεχόμενη εξάπλωση της ευλογιάς των προβάτων, που φαίνεται εξαιρετικά πιθανή, οι τιμές των κρεάτων τους επόμενους δύο μήνες θα φτάσουν στα ύψη και τα Χριστούγεννα ο πολύς κόσμος θα τη… βγάλει με όσπρια.
Τι σημαίνει αυτό; Απλούστατα ότι οι κερδοσκόποι, όπως φαίνεται, έχουν… στρώσει το χάλι για ένα νέο ράλι των τιμών στα κρέατα, με σκοπό να κάνουν… πάρτι την περίοδο των εορτών. Ήδη συζητιέται πως το μοσχάρι θα φτάσει τα 20 ευρώ το κιλό, το αρνί τα 17, το χοιρινό τα 9 και το κοτόπουλο τα 6,5 ευρώ το κιλό.
Εξυπακούεται ότι ένας μισθωτός που παίρνει 1.000 ευρώ τον μήνα και έχει να πληρώσει νοίκια, ασφάλειες, ρεύμα κ.λπ. δεν μπορεί να δώσει 50 ευρώ για να φάει μία φορά κρέας τα Χριστούγεννα. Δηλαδή, τα τας κεμπάπ, τα χτένια, οι σπάλες για το κοκκινιστό, οι κιμάδες θα είναι… μακρινό όνειρο για τους περισσότερους στο εγγύς μέλλον. Όταν, για να φας μόνο Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά, θα θέλεις το ένα δέκατο του μισθού σου, τον υπόλοιπο μήνα τι θα τρως, πώς θα περάσεις;
Κύκλοι της αγοράς επισημαίνουν ότι με το κρέας θα γίνει μεγάλο… πάρτι στις γιορτές και θα είναι η αρχή του τέλους για την κρεατοφαγία στη χώρα μας, αφού με τις τιμές που θα διαμορφωθούν θα είναι αδύνατο για τον απλό πολίτη να αγοράζει τακτικά κρέας. Θα γυρίσουμε στη δεκαετία του 1960, τότε που η ελληνική οικογένεια έτρωγε κάθε Χριστούγεννα και Πάσχα κρέας, άντε και τον Δεκαπενταύγουστο. Και αν δεν φτάσουμε σε αυτό το σημείο, θα έχουμε κρέας στο οικογενειακό τραπέζι μόνο κάθε Κυριακή.
Αλλά δεν είναι μόνο αυτό το… κακό που θα γίνει. Γιατί η τιμή του κρέατος θα συμπαρασύρει τα σουβλάκια, τα σάντουιτς, τα παράγωγα κρέατος και σε δεύτερη φάση και τα γαλακτοκομικά.
Δυστυχώς, από τώρα οι κερδοσκόποι ψάχνουν να βρουν πού θα βασίσουν το… πάρτι που ετοιμάζουν για μετά. Ανενόχλητοι και χωρίς τον παραμικρό έλεγχο. Αλλά, αφού δεν υπάρχει κράτος, τι άλλο μπορεί να γίνει; Δυστυχώς, τίποτα. Θα τρώμε τη μία σφαλιάρα μετά την άλλη και θα είμαστε κι ευχαριστημένοι. Και θα λέμε… και μη χειρότερα.
ΤΟ ΠΑΡΟΝ
