Οι καπνιστές πεθαίνουν κατά μέσο όρο 5-10 χρόνια νωρίτερα, σε σχέση με τους μη καπνιστές, ενώ η Ελλάδα είναι η χώρα με το μεγαλύτερο ποσοστό καπνιστών, περίπου 50% των ενηλίκων. Οι πιθανότητες θανάτου από ΧΑΠ έχουν γίνει πλέον διπλάσιες –και σε πολλές περιπτώσεις τριπλάσιες– σε σχέση με τις παθήσεις της καρδιάς.
Όπως επισημαίνει η Ελληνική Πνευμονολογική Εταιρεία, η νόσος μπορεί να ελεγχθεί πλήρως, αν το βασικό της αίτιο, το κάπνισμα, μειωθεί ή εξαλειφθεί. Σήμερα η νόσος θεωρείται θεραπεύσιμη με ειδικά φάρμακα με μορφή εισπνοών, αλλά χρειάζεται πρώτα από όλα να διαγνωστεί. Ο πρωινός τα πρώτα χρόνια βήχας, η αποβολή πτυέλων και αργότερα η δύσπνοια, η δυσκολία στην αναπνοή, που προκαλείται αρχικά στο περπάτημα, αλλά προοδευτικά και στην παραμικρή κίνηση είναι τα κυριότερα συμπτώματα της ασθένειας. Αν κάποιος συγκεντρώνει τρία από τα παρακάτω 5 στοιχεία: κάπνισμα, ηλικία πάνω από 40, βήχα, αποβολή πτυέλων ή δύσπνοια (δυσκολία στην αναπνοή), κατά πάσα πιθανότητα έχει προσβληθεί από τη νόσο και πρέπει αμέσως να εξεταστεί από πνευμονολόγο και να κάνει σπιρομέτρηση, την ειδική εξέταση που διαγιγνώσκει τη νόσο.
