–ΕΙΔΟΣ ΠΟΛΥΤΕΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟ… ΨΩΜΟΤΥΡΙ, ΠΟΥ ΚΑΠΟΤΕ ΗΤΑΝ ΤΟ ΠΙΟ ΑΠΛΟ, ΣΥΝΗΘΙΣΜΕΝΟ ΚΑΙ ΦΘΗΝΟ ΓΕΥΜΑ
–ΠΑΝΩ ΑΠΟ 10% ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΑΥΞΑΝΕΤΑΙ Η ΤΙΜΗ ΤΟΥ
Κάποτε, όταν δεν υπήρχε φαγητό στα σπίτια επειδή δεν υπήρχαν λεφτά, οι μανάδες έλεγαν στα παιδιά τους να φάνε ψωμοτύρι για να χορτάσουν.
Τότε το ψωμί ήταν το πιο φθηνό και χορταστικό έδεσμα, ενώ το τυρί το απαραίτητο συμπλήρωμα, γιατί ήταν και αυτό το πιο προσιτό προσφάι, όπως συνηθιζόταν να λέγεται.
Αυτά συνέβαιναν στη χώρα μας την περίοδο του Μεσοπολέμου, μετά την Κατοχή και την περίοδο πριν τη χούντα. Τότε, που το μεροκάματο δεν υπήρχε, που ο κόσμος, για να γλιτώσει από τη φτώχεια, έφευγε για να βρει δουλειά στις φάμπρικες της Γερμανίας και του Βελγίου, που οι άνθρωποι ήξεραν να ζουν με τα λίγα και δεν τους έλειπαν τα πολλά, το ψωμί και το τυρί ήταν η τροφή… πασπαρτού, που αναπλήρωνε τα πάντα.
Σήμερα, ύστερα από μισό αιώνα και πλέον, το ψωμοτύρι έπαψε να είναι το πρόχειρο φαγητό των φτωχών. Έγινε… είδος πολυτελείας, αφού τόσο το ψωμί όσο και τα τυριά ανήκουν στα ακριβά προϊόντα, τα… απλησίαστα για τον απλό κόσμο. Όταν στις αρχές της δεκαετίας του 2020 μας έλεγαν «ψωμί θα λέγαμε και θα κλαίμε», δεν πιστεύαμε ότι θα έρθουν εποχές που θα λέμε το ψωμί… ψωμάκι. Έφτασε, όμως, ο καιρός που ο κόσμος δεν μπορεί να αγοράσει ούτε καν ψωμί. Δεν συζητάμε καν για τα τυριά, καθώς πλέον οι περισσότεροι τα βλέπουν με τα… κιάλια, αφού οι τιμές τους είναι τόσο υψηλές, που οι περισσότεροι τα έχουν βγάλει από τη διατροφή τους, από το τραπέζι τους.
Μέσα σε τρία χρόνια, η τιμή του ψωμιού ανέβηκε κατά 30%, με τη φραντζόλα των 360 γραμμαρίων να ανεβαίνει από τα 0,80 στο 1,20 ευρώ. Σαράντα λεπτά σε δύο χρόνια. Απίστευτο. Οι δικαιολογίες πολλές: Ακρίβυνε το ρεύμα, ακρίβυνε το αλεύρι, ακρίβυναν τα μεταφορικά κ.λπ. Με 10% τρέχουν οι αυξήσεις κάθε χρόνο. Μόνο οι μισθοί μένουν καθηλωμένοι, στατικοί, ακίνητοι.
Ανάλογη είναι η εικόνα και στα τυροκομικά, αφού οι τιμές τους έχουν αυξηθεί κατά 30% σε δύο χρόνια, με αποτέλεσμα ο κόσμος να τα έχει… ξεχάσει, να τα έχει αποκλείσει από το τραπέζι του. Χάθηκε από το τραπέζι η φέτα, είδος πολυτελείας οι γραβιέρες, πανάκριβο το κεφαλοτύρι. Όλα πλέον έχουν αντικατασταθεί από υποκατάστατα. Η φέτα έγινε λευκό τυρί, η γραβιέρα σκληρό τυρί. Τίποτα αυθεντικό δεν υπάρχει πλέον στο τραπέζι. Τα υποκατάστατα και… τα μεταλλαγμένα κυριαρχούν.
Η ακρίβεια ακόμα και στα πιο συνηθισμένα τρόφιμα έχει κάνει το τραπέζι μας όχι απλά φτωχό αλλά και αμφιλεγόμενο, αφού τίποτα αυθεντικό δεν υπάρχει πάνω σε αυτό. Μόνο υποκατάστατα, με φθηνότερα και χαμηλής ποιότητας υλικά. Δεύτερης ποιότητας τραπέζι, δεύτερης ποιότητας κοινωνία.
Εκεί μας κατάντησαν…
Φωτο: Ψηφιακή απεικόνιση / paron.gr
