Το κάπνισμα αυξάνει τον κίνδυνο κατάγματος
Του
ΑΡΗ ΜΠΕΡΖΟΒΙΤΗ
Oι καπνιστές έχουν περισσότερες πιθανότητες να υποστούν κάταγμα οπουδήποτε στο σώμα τους, συγκριτικά με όσους έχουν σταματήσει το κάπνισμα ή όσους δεν έχουν καπνίσει ποτέ. Ο κίνδυνος, ωστόσο, μπορεί να αντιστραφεί, τουλάχιστον εν μέρει, εάν η συνήθεια διακοπεί εγκαίρως.
Πρόσφατα μελετήθηκε στενότερα η επίδρασή του σε ηλικιωμένες γυναίκες – ομάδα που είναι ιδιαίτερα επιρρεπής στα κατάγματα, λόγω οστεοπόρωσης. Σύμφωνα με τα ευρήματα μιας σουηδικής μελέτης που δημοσιεύθηκε πριν από λίγες ημέρες στο επιστημονικό περιοδικό «Journal of Bone and Mineral Research», οι γυναίκες προχωρημένης ηλικίας που καπνίζουν διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο για οποιοδήποτε κάταγμα σε σύγκριση με γυναίκες που δεν κάπνισαν ποτέ.
Οι πρώην καπνίστριες έχουν επίσης υψηλότερο κίνδυνο για οποιοδήποτε κάταγμα ή μείζονα οστεοπορωτικά κατάγματα από εκείνες που δεν κάπνισαν ποτέ, αν και μικρότερο από αυτόν που παρατηρήθηκε στις νυν καπνίστριες. Επιπλέον, οι γυναίκες που ήταν πρώην καπνίστριες δεν είχαν αυξημένο κίνδυνο κατάγματος ισχίου σε σύγκριση με εκείνες που δεν κάπνισαν ποτέ, γεγονός που υποδηλώνει ότι η διακοπή του καπνίσματος μπορεί να προφυλάξει ακόμη και τις ηλικιωμένες γυναίκες.
«Η οστεοπόρωση είναι μια πάθηση που χαρακτηρίζεται από τη φθορά των οστών και τη μειωμένη πυκνότητά τους, μεταβολές που τα καθιστά πιο εύθραυστα και επιρρεπή σε κατάγματα. Κάθε χρόνο συμβαίνουν περισσότερα από 8,9 εκατομμύρια κατάγματα παγκοσμίως λόγω αυτής της πάθησης και με τη γήρανση του πληθυσμού ο αριθμός αναμένεται να αυξηθεί τα προσεχή χρόνια. Το ετήσιο δε κόστος της εκτιμάται σε 57 δισ. ευρώ σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Όταν ένα άτομο σπάσει ένα οστό, βιώνει χρόνιο πόνο, κινδυνεύει από αδυναμία αυτοεξυπηρέτησης, έχει μειωμένη ποιότητα ζωής και αντιμετωπίζει υψηλότερο κίνδυνο θανάτου. Τα ηλικιωμένα άτομα και οι μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες παρουσιάζουν τα μεγαλύτερα ποσοστά οστεοπόρωσης και συνεπώς κίνδυνο καταγμάτων. Το κάπνισμα περιλαμβάνεται στους τροποποιήσιμους παράγοντες κινδύνου, η διακοπή του οποίου θα μπορούσε να μειώσει κατά ένα ποσοστό τον αριθμό τους», εξηγεί ο χειρουργός ορθοπεδικός, επικεφαλής του Τμήματος Επανορθωτικής και Ελάχιστα Επεμβατικής Χειρουργικής Ισχίου – Γόνατος της Osteon Orthopedic & Spine Clinic, δρ Βασίλειος Σακελλαρίου.
«Τα περισσότερα κατάγματα ισχίου συμβαίνουν είτε στον αυχένα του μηριαίου οστού, ακριβώς κάτω από τη μηριαία κεφαλή, είτε στη μεσοτροχαντήρια περιοχή, η οποία βρίσκεται λίγο πιο κάτω από την άρθρωση του ισχίου, στο τμήμα του άνω μηριαίου οστού που προεξέχει προς τα έξω. Η διαχείριση αυτών περιλαμβάνει έναν συνδυασμό άμεσης χειρουργικής αποκατάστασης, φυσικοθεραπειών και φαρμακευτικής αγωγής.
Η σοβαρότητα και η θέση του κατάγματος προσδιορίζει το είδος της χειρουργικής επέμβασης. Επιλογές αποτελούν η εσωτερική σταθεροποίηση, η ημι-αρθροπλαστική (αντικατάσταση μόνο της μηριαίας κεφαλής), η οποία ενδείκνυται ειδικά για τους ηλικιωμένους ασθενείς και η ολική αρθροπλαστική ισχίου, κατά την οποία γίνεται πλήρης αντικατάσταση του ισχίου με τεχνητή άρθρωση.
Πρόκειται για επεμβάσεις με εξαιρετικά αποτελέσματα ακόμα και σε άτομα άνω των 80 ετών, όταν γίνονται με ελάχιστα επεμβατικές μεθόδους, όπως η MicroHip, και τεχνικές υποστηρικτικής παρακολούθησης με τη βοήθεια ρομποτικής και άλλων σύγχρονων εργαλείων, οι οποίες προσφέρουν ταχύτερη ανάρρωση και λιγότερες επιπλοκές», καταλήγει ο δρ Σακελλαρίου.
