
Παγίδες στα ελληνοτουρκικά
ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΑ: ΣΕΝΑΡΙΑ ΚΑΙ ΑΝΗΣΥΧΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ «ΞΑΦΝΙΚΗ» ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ – ΕΡΝΤΟΓΑΝ
–Πρόθυμη στο τραπέζι του διαλόγου η Αθήνα
–Για «μόνιμη λύση» στο Αιγαίο κάνει λόγο η Άγκυρα
Η ξαφνική αναζωπύρωση του ελληνοτουρκικού διαλόγου πυροδοτεί σενάρια αλλά και ανησυχίες για τα εθνικά συμφέροντα.
Η βιασύνη του Κυρ. Μητσοτάκη να καθίσει στο ίδιο τραπέζι με τον Τ. Ερντογάν προκαλεί απορίες και ερωτηματικά, καθώς έρχεται την επαύριον μιας σειράς παραβιάσεων του ελληνικού εναέριου χώρου από τουρκικά μαχητικά, ύστερα από μια διετή περίοδο «ήρεμων νερών» στο Αιγαίο.
Οι τελευταίες εξελίξεις αποκτούν μεγαλύτερη αξία (σημασία), με δεδομένο ότι επί έναν και πλέον χρόνο οι προσπάθειες για τη σύγκληση του Ανωτάτου Συμβουλίου Συνεργασίας δεν είχαν αποδώσει. Και τώρα, εντελώς ξαφνικά, προγραμματίζεται συνάντηση Κυρ. Μητσοτάκη και Τ. Ερντογάν με συνοπτικές διαδικασίες μέσα στο πρώτο δεκαπενθήμερο του Φεβρουαρίου. Σαν να τρέχουν όλα πολύ γρήγορα.
Σαν να υπάρχουν στο παρασκήνιο διαδικασίες και διεργασίες που σπρώχνουν τα πράγματα προς μια συμφωνία. Ναι μεν είναι πάγια η πρόθεση (επιθυμία) του πρωθυπουργού να βρεθούν σημεία προσέγγισης που θα οδηγήσουν σε μια συμφωνία με την Τουρκία, ωστόσο, οι αξιώσεις της Άγκυρας υψώνουν τείχη που η Αθήνα δεν μπορεί να υπερβεί. Έχει αλλάξει κάτι αυτήν τη φορά;
Η πρόσφατη δήλωση του υπουργού Εξωτερικών της γειτονικής χώρας Χακάν Φιντάν ότι στόχος του διαλόγου είναι να βρεθεί μια «μόνιμη λύση» στο Αιγαίο προκάλεσε αίσθηση, καθώς η λύση που επιθυμεί η τουρκική πλευρά είναι σε βάρος των εθνικών μας συμφερόντων.
Τα ανοιχτά μέτωπα είναι πολλά. Από τα χωρικά ύδατα και την ΑΟΖ μέχρι τα κοιτάσματα νοτίως της Κρήτης αλλά και το Κυπριακό, ενώ υπάρχει και το τουρκολιβυκό μνημόνιο, που θα πρέπει η Άγκυρα να ακυρώσει στο πλαίσιο μιας συμφωνίας με την Ελλάδα.
Μπορεί ο Κυρ. Μητσοτάκης να απεμπολήσει κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας με αντάλλαγμα μια συμφωνία και με το επιχείρημα ότι τελειώνει οριστικά η ένταση στο Αιγαίο; Να υποχωρήσει, δηλαδή, στο θέμα των χωρικών υδάτων και να αποδεχθεί τις «γκρίζες ζώνες» που θέτει η πλευρά της Άγκυρας; Δύσκολο, αλλά δεν μπορεί να αποκλειστεί. Αν έχουν βάση οι πληροφορίες ότι υπάρχει εμπλοκή των ΗΠΑ στα ελληνοτουρκικά, αυτό σίγουρα δεν θα λειτουργήσει οπωσδήποτε υπέρ της χώρας μας, ειδικά αν λάβει κανείς υπόψη του δύο παράγοντες:
Πρώτον, την καλή σχέση του Τ. Ερντογάν με τον Ντ. Τραμπ. Οι δύο τους συνομιλούν πολύ συχνά, σε αντίθεση με τον Κυρ. Μητσοτάκη, ο οποίος εδώ και έναν και πλέον χρόνο από την ανάληψη της Προεδρίας των ΗΠΑ από τον Ντ. Τραμπ δεν έχει καμία επικοινωνία μαζί του. Δεύτερον, το γεγονός ότι, όπως έχει δείξει στη μέχρι τώρα θητεία του, ο αμερικανός Πρόεδρος ενεργεί όχι με βάση τις πολιτικές συνθήκες αλλά με μοναδικό κριτήριο την οικονομία και το χρήμα. Και ο τούρκος Πρόεδρος έχει δείξει ότι δεν έχει πρόβλημα με το συγκεκριμένο ζήτημα, όχι απαραίτητα με διαφανείς τρόπους. Είναι άλλωστε γνωστό ότι ο γαμπρός του κ. Τραμπ έχει εμπλακεί επιχειρηματικά σε μεγάλες εταιρείες στη Τουρκία.
Συμφωνία ίσον… εκλογές!
Ακόμη και αν ο Κυρ. Μητσοτάκης, υπό το βάρος των πιέσεων, αλλά και της δικής του επιθυμίας, οδηγηθεί σε μια συμφωνία, με το επιχείρημα του τερματισμού της έντασης στις σχέσεις Ελλάδας – Τουρκίας, θα είναι εξαιρετικά δύσκολο να καταφέρει να τη θέσει σε εφαρμογή. Και αυτό διότι για να υλοποιηθούν αυτού του είδους οι συμφωνίες πρέπει να έχουν την έγκριση του Κοινοβουλίου, όπως ακριβώς συνέβη και με τη Συμφωνία των Πρεσπών με τα Σκόπια.
Μια συμφωνία με την Τουρκία, σε βάρος των εθνικών μας συμφερόντων, θα προσκρούσει στην άρνηση πρωτίστως των βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας. Πέρα από τις σφοδρές αντιδράσεις που θα προκληθούν σε επίπεδο αντιπολίτευσης και φυσικά της κοινωνίας. Η κυβέρνηση δεν θα μπορεί να σταθεί πλέον, έχοντας απέναντί της σε ένα κορυφαίο εθνικό ζήτημα 10, 15 ή και περισσότερους βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας.
Αναπόφευκτα, ο Κυρ. Μητσοτάκης θα υποχρεωθεί να προκηρύξει πρόωρες εκλογές, χωρίς κανείς να μπορεί να προβλέψει ποια ακριβώς θα είναι η έκβασή τους μέσα σε αυτές τις «πολεμικές συνθήκες» στις οποίες θα διεξαχθούν. Αποτελούν, ωστόσο, οι πρόωρες εκλογές μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία για τον Κυρ. Μητσοτάκη να βγει από το πολιτικό και κοινωνικό αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει.