Οι τράπεζες στο εξωτερικό και στην Ελλάδα
Ακούσαμε τελευταία ότι ο Όμιλος Switzgroup, του ινδού επιχειρηματία Τάιτζουν Κορακιουάλα, που ελέγχει το 70% της αλυσίδας παραγωγής προϊόντων ζύμης Κουλουράδες, έκλεισε συμφωνία με την άλλη ομοειδή εταιρεία Bread Factory, για να τροφοδοτεί με πρώτες ύλες τα δέκα καταστήματά της που λειτουργούν στη χώρα μας. Αργότερα θα προχωρήσει και μετοχική συνεργασία των δύο ομίλων, με στόχο την επέκτασή τους στην Κύπρο και στα Βαλκάνια.
Πίσω, όμως, από την είδηση κρύβονται λεπτομέρειες που αξίζει να επισημανθούν. Γιατί ο Κορακιουάλα δεν γεννήθηκε μεγαλοεπιχειρηματίας, αλλά έγινε. Σαφώς είχε προδιαγραφές ως άτομο, ήταν εργατικός, έξυπνος, δημιουργικός, αλλά, όταν χρειάστηκε να κάνει το μεγάλο άλμα στη ζωή του, είχε τη βοήθεια που έπρεπε από τις τράπεζες. Από τις τράπεζες του εξωτερικού, όμως, που κάνουν τη δουλειά τους κανονικά και ενισχύουν την οικονομία της χώρας τους μέσω της βοήθειας που παρέχουν σε ικανούς ανθρώπους, προκειμένου να αναδειχθούν και να προκόψουν. Δηλαδή, κάνουν αυτό που δεν κάνουν οι ελληνικές τράπεζες, καθώς για να δώσουν λεφτά οι τελευταίες πρέπει ο αιτών να έχει όσα χρήματα απαιτούνται για να εξαγοράσει τις ίδιες!
Έτσι, πήρε μια εταιρεία με 12 άτομα προσωπικό και την ανέδειξε σε τέσσερα χρόνια και άρχισε με μικρά, αλλά σταθερά βήματα να αναπτύσσεται και να προοδεύει.
Την ώθηση θέλει ο επαγγελματίας για να γίνει μεγάλος επιχειρηματίας, τη στήριξη στην ιδέα του, τη βοήθεια για να υλοποιήσει το όνειρό του.
Αυτήν τη στήριξη δεν την έχει κανένας στην Ελλάδα. Δεν την παρέχει καμία τράπεζα. Γι’ αυτό οι ελληνικές επιχειρήσεις εξαγοράζονται σωρηδόν από ξένους, επειδή δεν έχουν την απαιτούμενη στήριξη για να ανέβουν. Έτσι, αναγκάζονται να υπαχθούν σε ξένα σχήματα και να χαθούν για τη χώρα.
Γι’ αυτό, σε κάποια χρόνια δεν θα υπάρχει ελληνικό επιχειρείν. Όλες οι επιχειρήσεις θα είναι σε ξένα χέρια. Αυτό κατάφεραν οι τράπεζες. Να αφελληνίσουν το επιχειρείν. Και να το παραδώσουν στους ξένους.
Καλά τα κατάφεραν, δεν λέμε, αλλά έτσι η χώρα δεν προχωράει. Προχωράνε μόνο οι ξένοι επενδυτές, που πλουτίζουν με τις ιδέες δικών μας ανθρώπων και με δουλειές που γέννησαν ελληνικά μυαλά.
Αλλά, είπαμε, οι τράπεζες κυβερνάνε και όπως μας σφυρίζουν χορεύουμε.
Ας κάνουμε κι αλλιώς, αν μπορούμε…
