
Ο χορός των σκανδάλων συνεχίζεται…
–Αυτά που γίνονται τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας δεν περιγράφονται
Τα σκάνδαλα διαδέχονται το ένα το άλλο και η διαφθορά έχει χτυπήσει… κόκκινο. Όμως, όλα αυτά η κυβέρνηση τα παρακολουθεί με απάθεια και, κυρίως, δεν παρεμβαίνει για να αποτρέψει τα χειρότερα, απομακρύνοντας από τις θέσεις ευθύνης που κατέχουν τους επικεφαλής των τομέων στους οποίους διαπιστώνονται οι κάθε είδους ατασθαλίες.
Γενικοί γραμματείς, υφυπουργοί, πολιτικοί προϊστάμενοι κ.λπ. που βρίσκονται σε θέσεις-κλειδιά και δεν προλαβαίνουν τα σκάνδαλα πρέπει να απομακρύνονται. Γιατί είτε δεν ελέγχουν τον τομέα τους στον βαθμό που απαιτείται είτε καλύπτουν κάποιους.
Σε κάθε περίπτωση, η παρουσία τους στις θέσεις που τοποθετήθηκαν δεν προάγει το κυβερνητικό έργο και κατά συνέπεια δεν μπορούν να παραμείνουν. Αυτό λέει η λογική. Δεν το λέει, όμως, η κυβέρνηση. Και εδώ είναι το θέμα.
Τελευταίο κρούσμα, η έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου για τη σύμβαση που υπεγράφη τον Νοέμβριο του 2022 μεταξύ της Γενικής Γραμματείας Αντεγκληματικής Πολιτικής και της εταιρείας που κέρδισε τον διαγωνισμό, στον οποίο λέγεται ότι ήταν η μοναδική που συμμετείχε.
Το έργο ήταν η εκπαίδευση και η πιστοποίηση κρατουμένων, με σκοπό την ένταξή τους στην αγορά εργασίας μετά την αποφυλάκισή τους, το οποίο χρηματοδοτεί η ΕΕ και είναι ύψους 24 εκατ. ευρώ περίπου, μαζί με τον ΦΠΑ. Με βάση τους όρους, ο ανάδοχος ήταν υποχρεωμένος να προμηθεύσει τα σωφρονιστικό καταστήματα με εξοπλισμό, δηλαδή 7.500 τάμπλετ, 1.400 ηλεκτρονικούς υπολογιστές, 1.400 καρέκλες, διαδραστικούς πίνακες, βιντεοπροβολείς, διάφορα όργανα παρακολούθησης και κατανόησης των σεμιναρίων κ.λπ. Γιατί η παρουσία των συμμετεχόντων στα εκπαιδευτικά σεμινάρια ήταν υποχρεωτική.
Αυτή η σύμβαση υποβλήθηκε στο Ελεγκτικό Συνέδριο και εγκρίθηκε.
Στη σύμβαση, όμως, που υπεγράφη από τις δύο πλευρές υπάρχει και μία παράγραφος στο τέλος, που δεν περιλαμβάνεται στη σύμβαση που ενέκρινε το Ελεγκτικό Συνέδριο.
Η παράγραφος αυτή αναφέρει ότι οι κρατούμενοι μπορούν να καλύπτουν τις ώρες της εκπαίδευσης και με την μέθοδο δι’ αποστάσεως. Δηλαδή, δεν είναι απαραίτητη η φυσική τους παρουσία.
Κατά συνέπεια, δεν χρειάζονται τόσα τάμπλετ, τόσοι υπολογιστές, τόσες καρέκλες κ.λπ. Οπότε το κόστος μειώνεται δραματικά.
Στη σύμβαση που υπεγράφη, όμως, το κόστος παρέμεινε αμετάβλητο. Και, φυσικά, το Ελεγκτικό Συνέδριο δεν ενημερώθηκε για την αλλαγή αυτή.
Εδώ είναι το σκάνδαλο, το, οποίο κατόπιν καταγγελιών, εντόπισαν στελέχη του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη και έστειλαν τη σύμβαση στο Νομικό Συμβούλιο του Κράτους. Η γνωμοδότησή του, μάλιστα, είναι καταπέλτης, καθώς αναφέρει πως η σύμβαση είναι άκυρη, γιατί είναι διαφορετική από εκείνη που εγκρίθηκε από το Ελεγκτικό Συνέδριο.
Το Νομικό Συμβούλιο έκανε τη δουλειά του. Αποκάλυψε το σκάνδαλο. Η συνέχεια ποια θα είναι;
Θα πάει κανένας φυλακή, θα πληρώσει κανένας τη ζημιά ή θα τα… φορτώσουν, πάλι, όλα στον κόσμο; Γιατί από τη στιγμή που η σύμβαση ακυρώθηκε, το έργο απεντάχθηκε από την ευρωπαϊκή χρηματοδότηση.
Ποιος θα πληρώσει τώρα τα… σπασμένα; Ποιος θα θεωρηθεί υπεύθυνος ή συνεργός;
Ελπίζουμε η Δικαιοσύνη να κάνει το καθήκον της και να μη… θυμηθεί σε αυτήν την περίπτωση ότι είναι τυφλή…
Και κάτι ακόμα: Οι επικεφαλής των υπηρεσιών που πρόσθεσαν τον όρο είναι ακόμα στη θέση τους; Η εταιρεία που πήρε τον διαγωνισμό θα μπορέσει να ξαναπάρει μέρος σε διαγωνισμό του Δημοσίου;
Για τους πολίτες που καθυστερούν να πληρώσουν υπάρχει ο «Τειρεσίας». Για τις εταιρείες που ενέχονται σε ύποπτες συμβάσεις δεν υπάρχει καμία συνέπεια;
Τελικά, στην Ελλάδα, μόνο ο κόσμος πληρώνει για όλα, είτε φταίει είτε όχι;
Ήμαρτον…
Φωτο: Ψηφιακή απεικόνιση / paron.gr