Με ποια κριτήρια επιλέγονται οι υποψήφιοι βουλευτές;
Έχουμε δει άτομα με ψυχολογική διαταραχή να περιλαμβάνονται στα ψηφοδέλτια των κομμάτων, έχουμε δει διάφορους περίεργους, ακόμα και άτομα που έχουν ποινικό μητρώο, για πλημμελήματα κ.λπ., αλλά εν δυνάμει δολοφόνους και εξαρτώμενους ή εθισμένους δεν είχαμε συναντήσει.
Επειδή, όμως, για όλα υπάρχει η πρώτη φορά, προχθές, στη Σαλαμίνα, κάποια μεσήλικη σκότωσε την πεθερά της με ιδιαίτερα άγριο τρόπο, για να της πάρει 1.100 ευρώ και κάτι κοσμήματα. Μάλιστα, όπως αποδείχθηκε, η φόνισσα ήταν στο παρελθόν υποψήφια βουλευτής με τη Χρυσή Αυγή.
Κύλισε ο τέντζερης και βρήκε το καπάκι, θα μου πείτε, ωστόσο, το γεγονός είναι ότι μια ειδεχθής φόνισσα, που δεν δίστασε να σκοτώσει για ένα χιλιάρικο μια γριούλα, είχε διεκδικήσει την ψήφο του ελληνικού λαού, για να τον… σώσει και αυτή.
Εδώ, όμως, πρέπει να σκεφτούμε μερικά πράγματα, ορισμένες παραμέτρους, αν θέλουμε να μην έχουμε σάπιο πολιτικό σύστημα και να λειτουργεί σωστά και αποτελεσματικά η Δημοκρατία μας.
Αυτές οι παράμετροι δεν μπορεί να είναι άλλες από κριτήρια και προδιαγραφές που θα εγγυώνται την ποιότητα των υποψηφίων. Θα πρέπει, κατ’ αρχάς, να υπάρχουν εγγυήσεις για την ψυχική υγεία όσων θέλουν να είναι υποψήφιοι, θα πρέπει να ελέγχεται το παρελθόν τους, το ποινικό τους μητρώο, τα πάντα. Πρέπει ο κάθε υποψήφιος να είναι κρυστάλλινος, διαυγής, σωστός. Πρέπει να είναι τύπος και υπογραμμός, να εμπνέει εμπιστοσύνη και να αποπνέει σεβασμό.
Δεν γνωρίζουμε αν υπάρχουν τέτοια κριτήρια ή αν τα κριτήρια που υπάρχουν είναι αυστηρά, αλλά, αν θέλουμε σωστή κοινωνία, θα πρέπει να έχουμε σωστούς εκπροσώπους στο Κοινοβούλιο. Και για να διασφαλιστεί αυτό, είναι αναγκαίο να νομοθετηθούν τα κριτήρια επιλογής των υποψηφίων. Γιατί τα μικρά κόμματα, επειδή δεν έχουν πολλούς υποψήφιους, για να συμπληρώσουν τον απαιτούμενο αριθμό, συνήθως βάζουν όποιον βρουν μπροστά τους. Έτσι, φτάνουν να έχουν ως υποψήφιους μελλοντικούς δολοφόνους. Κυριολεκτικά, κάθε καρυδιάς καρύδι.
Το θέμα, όμως, δεν είναι να υπάρχουν νόμοι και διατάξεις για να διασφαλίζουν την πολιτική ορθότητα μέσω μιας αξιοπρεπούς Βουλής, αλλά να φροντίζουν γι’ αυτό από μόνοι τους οι πολιτικοί αρχηγοί, για να διατηρούν σε καλό επίπεδο την πολιτική ζωή του τόπου.
Έχουμε όλοι χρέος να προστατεύσουμε το αγαθό της Δημοκρατίας και να το εξελίξουμε, φροντίζοντας να πλησιάσουμε τις έννοιες και τις αξίες που εκφράζει. Και αυτό θα το πετύχουμε με το κατάλληλο στελεχιακό δυναμικό, που θα πρέπει να απαρτίζεται από τους άριστους.
Αν το σύνολο είναι καλό, το αποτέλεσμα θα είναι καλύτερο, αν το σύνολο πάσχει, το αποτέλεσμα θα είναι προβληματικό. Και επειδή η Δημοκρατία είναι το πολίτευμα που δεν ευδοκιμεί σε προβληματικές καταστάσεις, αν δεν είναι καλό το σύνολο, δεν θα έχει οξυγόνο για να επιβιώσει η Δημοκρατία, και θα τη χάσουμε. Απλά πράγματα…
