Κίνδυνος-θάνατος οι σκαλωσιές
–Ποιος ελέγχει αν είναι στέρεες και ασφαλείς;
–Αυτό που έγινε στον Πειραιά πριν από λίγες μέρες, και από τύχη δεν θρηνήσαμε θύματα, πρέπει να ανησυχήσει κάθε αρμόδιο
Πριν από δέκα περίπου μέρες, που φύσηξε ένας δυνατός αέρας στον Πειραιά –κάτι που δεν είναι ασυνήθιστο ή δεν έχει ξαναγίνει, δεν ήταν δηλαδή μια θύελλα ή ένας ανεμοστρόβιλος– μια σκαλωσιά έπεσε από μεγάλο ύψος στο οδόστρωμα, σε δρόμο με μεγάλη κίνηση, και έκανε ζημιές σε ορισμένα οχήματα.
Ευτυχώς, δεν περνούσε κανένας πεζός από κάτω, γιατί σήμερα θα μιλούσαμε για τραγωδία.
Με το περιστατικό ασχολήθηκαν επιδερμικά τα ΜΜΕ και τα social media, όμως κανένας δεν μπήκε στην ουσία που δεν είναι άλλη από την ασφάλεια των πολιτών που περπατάνε ανύποπτοι στους δρόμους.
Γιατί σήμερα, με την οργιώδη οικοδομική δραστηριότητα, με την έκρηξη των επισκευών και των κατασκευών, σε κάθε δρόμο σχεδόν υπάρχουν σκαλωσιές. Πότε πολλές, πότε λίγες, πότε υψηλές, πότε χαμηλές, σε κάθε περίπτωση όμως περπατάμε δίπλα ή κάτω από σκαλωσιές που, όπως αποδεικνύεται, μπορεί να πέσουν και στο κεφάλι μας.
Γιατί σαν τον αέρα που είχε φυσήξει την προπερασμένη Παρασκευή, που έγινε το ατύχημα, θα φυσήξει και άλλες φορές και πολύ δυνατότερα, οπότε, με τόσες σκαλωσιές που έχουμε στην Αθήνα και τον Πειραιά, μπορεί να κινδυνεύουμε πολύ σοβαρά και να μην το γνωρίζουμε.
Γιατί για να γίνει το κάθε έργο ή οποιαδήποτε παρέμβαση σε ένα κτίριο ή για να ολοκληρωθεί μια οικοδομή απαιτείται να τοποθετηθούν σκαλωσιές.
Εδώ ακριβώς είναι το θέμα. Ποιος τοποθετεί τις σκαλωσιές, πώς τις τοποθετεί και με ποιες προδιαγραφές γίνεται όλη η εργασία; Διότι το στήσιμο της σκαλωσιάς το κάνει εξειδικευμένο συνεργείο που έχει πιστοποίηση γι’ αυτήν τη δουλειά, γι’ αυτήν την κατασκευή και έχει εμπειρία και γνώση σε αυτά τα θέματα. Όμως οι κατασκευαστές, για να μην πληρώνουν τα εξειδικευμένα συνεργεία και να εξοικονομήσουν λίγα ευρώ περισσότερα, επειδή με λίγα λόγια θέλουν να βγάλουν και από… τη μύγα ξύγκι, που λέει και ο λαός μας, δεν αναθέτουν τη δουλειά αυτή στους εξειδικευμένους τεχνίτες αλλά απλά νοικιάζουν τις σκαλωσιές και βάζουν τους οικοδόμους ή τους σοβατζήδες να τις στήσουν. Έτσι γλιτώνουν κάποια χρήματα, αλλά οι σκαλωσιές είναι εν δυνάμει… καρμανιόλες για τους περαστικούς.
Γιατί έχουν τοποθετηθεί από ανθρώπους άσχετους, χωρίς σχέδιο και προδιαγραφές ασφαλείας.
Εδώ, λοιπόν, τίθενται τα ακόλουθα ερωτήματα:
– Ελέγχει κανείς την ασφάλεια των σκαλωσιών;
– Όταν οι αρμόδιες υπηρεσίες ελέγχουν –αν και όταν τις ελέγχουν– τις οικοδομές ρίχνουν καμία ματιά στις σκαλωσιές ή θεωρούν δεδομένο ότι είναι ασφαλείς;
– Έχει γίνει ποτέ έλεγχος σε σκαλωσιά; Έχει ψάξει κανείς αν ο εξοπλισμός τους είναι επαρκής, αν τα σίδερα δεν έχουν σκουριάσει, αν τα μαδέρια κρατάνε ακόμα ή έχουν φθαρεί σε βαθμό επικίνδυνο;
– Υπάρχει πρωτόκολλο ασφαλείας για τις σκαλωσιές, που θα πρέπει να εφαρμόζεται σε κάθε εργασία σε κτίριο;
Η κατάρρευση της σκαλωσιάς στον Πειραιά την προπερασμένη εβδομάδα έστειλε ένα ηχηρό μήνυμα προς όλους, χτύπησε δυνατά ένα καμπανάκι.
Το άκουσαν, άραγε, οι αρμόδιοι, το κατάλαβαν οι έχοντες την εξουσία, συνειδητοποίησαν τον κίνδυνο που εγκυμονούν οι μη σωστές σκαλωσιές εκείνοι που πρέπει; Ή περιμένουμε να θρηνήσουμε θύματα για να το… πάρουμε χαμπάρι;
Ας ελπίσουμε να ταρακούνησε κάποιους το καμπανάκι που χτύπησε στον Πειραιά, για να μην έχουμε τζάμπα τραγωδίες στη συνέχεια. Γιατί τότε θα είμαστε στα αλήθεια άξιοι της… μαύρης μοίρας μας.
Φωτο: Ψηφιακή απεικόνιση / paron.gr
