Μ. Συρεγγέλα στο “Π”: Η εργασία στην Ελλάδα σήμερα είναι πιο προστατευμένη, πιο διαφανής και πιο σταθερή
Της
ΜΑΡΙΑΣ ΣΥΡΕΓΓΕΛΑ
Βουλευτού ΝΔ Β2 Δυτικού Τομέα Αθήνας
Οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας δεν είναι μια τεχνική λεπτομέρεια του εργατικού δικαίου. Είναι η καρδιά της κοινωνικής πολιτικής, ο μηχανισμός μέσα από τον οποίο διαμορφώνονται δίκαιοι όροι αμοιβής, σταθερότητα στην αγορά και ισορροπία μεταξύ ανάπτυξης και κοινωνικής προστασίας.
Αυτήν την εβδομάδα, η Ελλάδα έκανε ένα καθοριστικό βήμα. Με το νέο πλαίσιο για τις συλλογικές συμβάσεις, η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ενισχύει έμπρακτα τον θεσμό, αποκαθιστά στρεβλώσεις του παρελθόντος και επαναφέρει στο επίκεντρο τη συλλογική διαπραγμάτευση ως πυλώνα κοινωνικής συνοχής.
Η μείωση του ποσοστού κάλυψης από το 50% στο 40% για την επέκταση μιας κλαδικής σύμβασης καθιστά ευκολότερη την καθολική εφαρμογή της. Πρόκειται για μια καθαρή πολιτική επιλογή υπέρ των εργαζομένων, που δίνει μεγαλύτερη εμβέλεια στις συλλογικές συμφωνίες και ενισχύει τη διαπραγματευτική δύναμη των κοινωνικών εταίρων.
Ταυτόχρονα, η κατάργηση της μερικής μετενέργειας του 2012 διασφαλίζει ότι όλοι οι μισθολογικοί και θεσμικοί όροι μιας σύμβασης παραμένουν σε ισχύ έως την υπογραφή νέας. Ενώ, παράλληλα, η σύσταση Επιτροπής Ελέγχου Παραδεκτού για τις μονομερείς προσφυγές και η επιτάχυνση των διαδικασιών διαιτησίας δημιουργούν ένα πιο αποτελεσματικό και διαφανές σύστημα. Παράλληλα, η σαφής αναφορά στους ΚΑΔ εξασφαλίζει ακρίβεια και αντικειμενικότητα στην εφαρμογή των συμβάσεων.
Η μεταρρύθμιση για τις συλλογικές συμβάσεις δεν είναι αποκομμένη από τη συνολική πολιτική της Νέας Δημοκρατίας στην εργασία. Από το 2019 έως σήμερα υλοποιείται ένα συνεκτικό σχέδιο που συνδυάζει προστασία και ανάπτυξη.
Όταν βρέθηκα στη θέση της υφυπουργού Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, φέραμε τον ν. 4808/2021, με τον οποίο θεσπίστηκε ένα σύγχρονο πλαίσιο προστασίας από τη βία και την παρενόχληση στην εργασία, δημιουργήθηκε ειδικό τμήμα στην Επιθεώρηση Εργασίας και ενισχύθηκαν οι μηχανισμοί ελέγχου. Ακόμα, η Επιθεώρηση μετατράπηκε σε ανεξάρτητη αρχή και αποδεσμεύτηκε από πολιτικές παρεμβάσεις. Επεκτάθηκε η άδεια πατρότητας, θεσμοθετήθηκε γονική άδεια και κατοχυρώθηκε η προστασία των πατέρων από απόλυση – μια βαθιά κοινωνική μεταρρύθμιση που ενισχύει την ισότητα και την οικογενειακή συνοχή. Στη συνέχεια ήρθε και η ψηφιακή κάρτα εργασίας, που αποτέλεσε τομή, καθώς έβαλε τέλος στις «αόρατες» υπερωρίες, διασφάλισε διαφάνεια και προστάτευσε το εισόδημα των εργαζομένων. Ακολούθησαν ρυθμίσεις που απάντησαν σε πραγματικές ανάγκες της οικονομίας, χωρίς να θίγουν τον πυρήνα του οκταώρου όπως η προαιρετική επιπλέον απασχόληση με ετήσιο όριο 150 ωρών ή η δυνατότητα 6ης ημέρας σε επιχειρήσεις συνεχούς λειτουργίας.
Οι πολιτικές, όμως, κρίνονται από τα αποτελέσματα. Ο μέσος μισθός πλήρους και μερικής απασχόλησης έχει φτάσει σήμερα στα 1.362,66 ευρώ, σημειώνοντας αύξηση 30,3% από το 2019. Η ανεργία έχει υποχωρήσει στο 7,5%, το δεύτερο χαμηλότερο ποσοστό στην ιστορία της χώρας. Παράλληλα, η Ελλάδα αντιστρέφει το brain drain. Από τους 660.000 εργαζομένους που έφυγαν την περίοδο 2010 – 2023, έχουν επιστρέψει 420.000, αποδεικνύοντας πως η ελληνική αγορά εργασίας ξαναγίνεται ελκυστική.
Η νέα κοινωνική συμφωνία που έφερε η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη ενισχύει τη διαπραγμάτευση, προστατεύει τα δικαιώματα, δίνει σαφείς κανόνες και δημιουργεί σταθερότητα. Σε μια εποχή που ο δημόσιος διάλογος συχνά εγκλωβίζεται στην υπερβολή και την τοξικότητα, η ουσία παραμένει: Η εργασία στην Ελλάδα σήμερα είναι πιο προστατευμένη, πιο διαφανής και πιο σταθερή από ό,τι ήταν πριν από λίγα χρόνια.
