Πανάκριβο το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά
–Διαμαρτύρεται ο κόσμος
Eίναι γεγονός ότι το Δημοτικό Θέατρο του Πειραιά είναι ένα κόσμημα. Αυτό δεν το αρνείται κανένας και δεν μπορεί να το αρνηθεί κανένας.
Όπως δεν μπορεί να παραγνωρίσει κανένας ότι τα έργα που ανεβάζει και οι παραγωγές του είναι όλα υψηλής ποιότητας και πραγματικά υπηρετούν την υψηλή κουλτούρα και την τέχνη.
Όμως, αυτά τα υπέροχα έργα δεν είναι προσιτά σε όλους. Είναι για τους λίγους, για να ακριβολογούμε, για εκείνους που έχουν οικονομική άνεση. Για τον πολύ κόσμο, για τη φτωχολογιά, για τον μέσο Πειραιώτη αποτελούν απαγορευμένο καρπό. Γιατί ο συνταξιούχος, ο μεροκαματιάρης, ο μισθοσυντήρητος δεν μπορεί να πληρώσει εισιτήριο 35 ευρώ για να δει ένα έργο. Όταν ένα ζευγάρι θέλει 70 ευρώ για να πάει μόνο στο θέατρο, δεν θα το κάνει. Θα το αποφύγει. Γιατί 70 ευρώ στοιχίζει το φαγητό τριών ημερών για το ζευγάρι, αν τα δώσει στο θέατρο, θα του λείψουν από τη διατροφή του, από κάτι άλλο πιο επείγον.
Κατά συνέπεια, το Δημοτικό Θέατρο δεν είναι για τους πολλούς. Είναι για εκείνους που τους περισσεύουν λεφτά, που μπορούν να διαθέσουν 75 η 100 ευρώ για ένα βράδυ. Βέβαια, ο Πειραιώτης της καθημερινότητας, της ανέχειας, της βιοπάλης δεν έχει περιθώρια για τέτοιες πολυτέλειες.
Το Δημοτικό Θέατρο, όμως, είναι και γι’ αυτόν. Δεν είναι μόνο για εκείνους που έχουν οικονομική άνεση!
Άλλωστε, αυτή είναι η αποστολή κάθε δημοτικού θεάτρου. Να δίνει σε όλους τους δημότες τη δυνατότητα να έχουν πρόσβαση σε αυτό το είδος της ψυχαγωγίας, που διασκεδάζει, διαπαιδαγωγεί και εκπαιδεύει.
Γι’ αυτόν τον λόγο χρηματοδοτείται από την Περιφέρεια, το υπουργείο Πολιτισμού και φυσικά από τον Δήμο. Για να υπάρχει μεγαλύτερη συμμετοχή στα έξοδα και να υπάρχει περιθώριο για φθηνό εισιτήριο, προσιτό στον καθένα.
Δεν είναι δυνατόν τα ιδιωτικά θέατρα, που βγάζουν τα έξοδά τους μόνο από τα εισιτήρια που κόβουν, να έχουν εισιτήριο 20 και 25 ευρώ και το Δημοτικό Θέατρο του Πειραιά να το έχει 35…
Το Δημοτικό Θέατρο δεν είναι κερδοσκοπικός οργανισμός ούτε… πλατφόρμα για να κάνει ο κάθε δήμαρχος ή αντιδήμαρχος τα… ρουσφέτια του. Αν το βλέπουν έτσι, σίγουρα το εισιτήριο θα μείνει στα 35 ευρώ, και μπορεί να αυξηθεί κι άλλο στο μέλλον. Τότε, όμως, δεν θα λέγεται δημοτικό θέατρο, θα λέγεται δημοτική επιχείρηση ή δημοτικός κερδοσκοπικός οργανισμός. Γιατί θα έχει αποστολή το κέρδος και όχι την ψυχαγωγία του κόσμου. Όλου του κόσμου, όχι μόνο των πλούσιων ή έστω των ευκατάστατων. Γιατί η Δημοτική Αρχή έχει μια τέτοια τάση. Αλλά αυτά δεν είναι της παρούσης.
Ο κόσμος πάντως διαμαρτύρεται και περιμένει μια τίμια απάντηση. Θα βρεθεί μια λύση για να μπορεί όλος ο κόσμος να πηγαίνει στο Δημοτικό Θέατρο ή οι φτωχοί θα πρέπει να το… ξεχάσουν;
Δεν γίνεται μία φορά την εβδομάδα να υπάρχει μια φθηνή παράσταση για ανέργους, οικονομικά αδύναμους, άστεγους; Δεν μπορεί κάποιος να πάρει την ευθύνη και να πατήσει πόδι, για να γίνει το Δημοτικό Θέατρο στέκι όλου του κόσμου; Μια ερώτηση κάνουμε, που την κάνουν όλοι οι Πειραιώτες: Γίνεται; Ναι ή όχι; Ξεκάθαρα πράγματα και απλά. Θα απαντήσει, άραγε, κανένας;
Αν ρωτήσει κάποια παράταξη, ίσως… Αν και πολύ φοβόμαστε ότι δεν θα ρωτήσει. Όπως δεν ρώτησε για την έρευνα του Ελεγκτικού Συνεδρίου στον Οργανισμό του Δήμου. Το γιατί το αντιλαμβανόμαστε όλοι.
Όσοι τέλος πάντων ζούμε στον Πειραιά και τον πονάμε, γιατί δεν επιζητούμε να πάρουμε κάτι, είτε ψήφους, είτε χρήματα, είτε άλλα οφέλη, αλλά να δώσουμε, όπως έχουμε κάνει αποδεδειγμένα μέχρι σήμερα.
