Η κινδυνολογία περί… πολέμου με την Τουρκία (για να αποτραπεί η πολιτική αλλαγή)
Ο φετινός Αύγουστος, ο Αύγουστος των διακοπών των Ελλήνων, που στην τρέχουσα περίοδο της παγιωμένης παρακμής και της πολλαπλασιαζόμενης φθοράς, δεν έχουν καμία σχέση με τις διακοπές που προσδοκούν και ονειρεύονται οι Έλληνες, τόσο σε επίπεδο ποιότητας όσο και σε επίπεδο χρονικής διάρκειας, λειτούργησε όπως ακριβώς θα περίμενε κανείς.
Ως καταλύτης επώασης της οργής της κοινωνίας. Ως καταλύτης επώασης του αιτήματος για πολιτική αλλαγή μέσα από τις κάλπες των επικείμενων βουλευτικών εκλογών, μια πολιτική αλλαγή που επιδέχεται ακόμη… μορφοποίηση.
Μετά την αυτοδύναμη, επταετή διακυβέρνηση Μητσοτάκη, η πλειοψηφία της κοινωνίας οδεύει προς… προσπέραση του σημερινού πρωθυπουργού, αναζητώντας ένα διαφορετικό αποτύπωμα διακυβέρνησης.
Η πολιτική αλλαγή τείνει να εκφραστεί πρωτίστως με αλλαγή… ενοίκου στο Μέγαρο Μαξίμου, στο πλαίσιο αντικατάστασης της φθαρμένης και ξεπερασμένης αυτοδυναμίας από καινούρια σχήματα κυβερνητικών συνεργασιών, συμμαχικές κυβερνήσεις, όπως παραδοσιακά συμβαίνει στη χώρα μας στην εποχή της Μεταπολίτευσης, κάθε φορά που διέρχεται κρίση, βαθιά ή επιφανειακή.
Στην προκειμένη περίπτωση, η εθνική κρίση είναι βαριά, σύνθετη, πολυεπίπεδη, πολυδιάστατη και πολυπαραγοντική. Κρίση θεσμών, κρίση αξιών, κρίση προτεραιοτήτων. Κρίση εμπιστοσύνης και αντιπροσώπευσης. Κρίση δημοκρατίας.
Το βαρύ κλίμα που έχει παγιωθεί στην ελληνική κοινωνία για την κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη αποτυπώθηκε κυρίως στην περιφέρεια, με τα μαντάτα που μετέφεραν οι βουλευτές στο Μέγαρο Μαξίμου να έχουν δραματικό περιεχόμενο. Το σημείο καμπής, ωστόσο, εντοπίζεται στα μεγάλα αστικά κέντρα, όπου η παραδοσιακή υπεροχή της Κεντροδεξιάς τείνει προς… αποσύνθεση, υπό το πρίσμα και της δημιουργίας του νέου κόμματος του Αντώνη Σαμαρά, το οποίο αναμένεται να… σκουπίσει τους δυσαρεστημένους παραδοσιακούς ψηφοφόρους της Νέας Δημοκρατίας.
Η Βόρεια Ελλάδα, από την άλλη, εξελίσσεται σε… οδό μαρτυρίου για το Μέγαρο Μαξίμου, καθώς από τη Θεσσαλία και πάνω η διάθεση τιμωρητικής ψήφου όχι μόνο παγιώνεται αλλά και διευρύνεται, με ραγδαίο μάλιστα ρυθμό. Στο πλαίσιο αυτό, προκαλεί αίσθηση η κινδυνολογία που καλλιεργείται το τελευταίο διάστημα –μετά τα… μαύρα μαντάτα για τις εκλογές– από τους λεγόμενους «ακροκεντρώους», τους μεταφερόμενους από το ένα κόμμα στο… αντίπαλο, που τη δεκαετία Μητσοτάκη στην ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας έγιναν… σιτιζόμενοι από την ιστορική παράταξη της Κεντροδεξιάς, παρόλο που είναι περαστικοί. Η κινδυνολογία αυτών των ακροκεντρώων αφορά την πρόγνωση δραματικών εξελίξεων στο μέτωπο με την Τουρκία, με τους ίδιους να υποστηρίζουν ότι θα μπορούσαμε να οδηγηθούμε ακόμη και σε… πολεμική αναμέτρηση.
Φυσικά, τα σχετικά σενάρια θα είχαν διασκεδαστικό και χιουμοριστικό περιεχόμενο, αν δεν εξόργιζαν για τη βαθύτερη και απώτερη στόχευσή τους. Να υπονοήσουν αρχικά, και στη συνέχεια… ευθέως, ότι θα πρέπει να αποτραπεί η πολιτική αλλαγή στον τόπο, η αντικατάσταση του σημερινού πρωθυπουργού στο Μέγαρο Μαξίμου από έναν άλλον ένοικο, ως επικεφαλής μιας κυβέρνησης συνεργασίας, υπό τον φόβο της ακυβερνησίας εν μέσω σύγκρουσης με την Τουρκία.
Η… παραζάλη των ακροκεντρώων τούς οδηγεί σε αναπόφευκτες λογικές ακρότητες και υπερβάσεις. Μια τόσο δραματική εξέλιξη στις σχέσεις με την Τουρκία, στη… βάρδια του Κυριάκου Μητσοτάκη, θα συνιστούσε κόλαφο για τις στρατηγικές επιλογές του πρωθυπουργού στο μέτωπο της εξωτερικής πολιτικής και των εθνικών θεμάτων. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ήταν εκείνος που χάραξε τη στρατηγική του κατευνασμού της Τουρκίας την τελευταία επταετία. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ήταν εκείνος που χάραξε τη στρατηγική των «ήρεμων νερών». Στην απευκταία, λοιπόν, περίπτωση που η κατάσταση με τη γειτονική χώρα θα έφτανε στα άκρα, ο… λογαριασμός της τραγικής αποτυχίας θα βάρυνε τον σημερινό πρωθυπουργό και το δικό του Μέγαρο Μαξίμου.
Τα σχετικά σενάρια ακουμπούν σε δυο ευδιάκριτες αφετηρίες. Στο άγχος των ακροκεντρώων να αποτραπεί η πολιτική αλλαγή στη διακυβέρνηση του τόπου, ώστε να συνεχίσει να βρίσκεται στην εξουσία ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ιδανικά αυτοδύναμος, και την ίδια στιγμή στην… πλάνη της ρητορικής περί… απομονωμένου και στριμωγμένου Ερντογάν, όπως τον παρουσιάζουν τα τελευταία χρόνια συγκεκριμένες… ενσωματωμένες φωνές στο εσωτερικό της χώρας μας, στο πνεύμα της αντίστοιχης και προηγούμενης ρητορικής περί του… τουρκοφάγου Ρόμπερτ Μενέντεζ, του ατιμασμένου γερουσιαστή του Νιου Τζέρσεϊ, ο οποίος κατέληξε στις αμερικανικές φυλακές, ως συνώνυμο της πολιτικής διαφθοράς.
