Μέχρι πότε θα μας κοροϊδεύουν;

Βγήκαν οι αρμόδιοι της Περιφέρειας Δωδεκανήσων, περιχαρείς, και ανακοίνωσαν τη μεγάλη επιτυχία τους να εντοπίσουν και να κλείσουν μια επιχείρηση που είχε εγκατασταθεί στην παραλία Τσαμπίκα της Ρόδου –μια τεράστια ακτή, η οποία συγκαταλέγεται στις 50 καλύτερες της υφηλίου– και είχε κάνει κανονική κατάληψη όλης της επιφάνειας με ομπρέλες, ξαπλώστρες και καταστήματα εστίασης. Υπολογίζεται ότι ο επιχειρηματίας είχε εγκαταστήσει παράνομα στην παραλία πάνω από 500 ομπρέλες, ενώ τα καταστήματα που είχε στήσει σε σταθερές βάσεις, με πέργκολες και ψευδοροφές, είχαν εμβαδόν 500 τ.μ. Παρεμπιπτόντως, η άδεια που είχε ήταν για λίγες ομπρέλες σε ένα σημείο της παραλίας, όχι σε όλη, και για ένα τροχόσπιτο μέχρι 50 τ.μ. για καντίνα.
Ο τύπος αυτός λειτουργούσε ανενόχλητος από τον Μάιο, αλλά τα όργανα του κράτους… έσπευσαν να εφαρμόσουν τον νόμο και να τον κλείσουν προχθές, στο τέλος της σεζόν δηλαδή, όταν η παραλία άρχισε να αδειάζει. Ο εν λόγω, επί τέσσερις μήνες, έβγαζε έναν σκασμό λεφτά, όλο τον Ιούλιο και τον Αύγουστο έφτανε να κάνει τζίρο γύρω στα 30.000 ευρώ την ημέρα και όταν τελείωνε η σεζόν έσπευσαν να κλείσουν την παράνομη επιχείρηση. Σημειωτέον ότι δεν πλήρωνε κανονικό ενοίκιο, αφού πλήρωνε για 50 τετραγωνικά και είχε χτίσει 500, και για λιγότερες ξαπλώστρες, αν και είχε βάλει πολύ περισσότερες. Φυσικά, τον εν λόγω επιχειρηματία δεν τον ενόχλησε το ΣΔΟΕ όλο το καλοκαίρι, για να του κάνει κάποιον έλεγχο.
Όταν, λοιπόν, έβγαλε όσα ήταν να βγάλει, τα τοποθέτησε εκεί που ήθελε –μπορεί να τα έχει βγάλει και έξω– και ήταν ικανοποιημένος για τη σεζόν, πήγαν τα όργανα του κράτους και του έκλεισαν το μαγαζί. Και μετά πανηγύριζαν στα κανάλια για την επιτυχία τους. Ας μας πουν οι ίδιοι, που… έπιασαν τον καρχαρία, που έκαναν στο… ακέραιο το καθήκον τους, πόσα πρόστιμα έκοψαν τον Ιούλιο και τον Αύγουστο στον κουλουρά που πουλούσε χωρίς άδεια κουλούρια στους τουρίστες, στον περιπτερά που είχε καταπατήσει μισό μέτρο δημόσιο χώρο, για να χωρέσει ακόμα ένα ψυγείο, κ.λπ. Αυτοί οι ταλαίπωροι παρανομούσαν μεν, αλλά για να βγάλουν ένα μεροκάματο, και με τα πρόστιμα που έφαγαν το έχασαν κι αυτό, ο μεγάλος, όμως, που δούλεψε ανενόχλητος όλο το καλοκαίρι, έχει βαρεθεί να μετράει τα κέρδη του. Αυτά βλέπει ο κόσμος και οργίζεται, τρελαίνεται, επαναστατεί. Οι επιτήδειοι, οι κολλητοί, οι διαπλεκόμενοι κάνουν αυτό που θέλουν την ώρα που το θέλουν και οι άλλοι, οι υπόλοιποι, στο κυνήγι, στην πίεση και στα πρόστιμα.
Το κράτος υπάρχει μόνο για τους φουκαράδες. Για εκείνους που δεν έχουν μαντίλι να κλάψουν. Για τους… δικούς μας, που δεν είναι και μονοφαγάδες, υπάρχει ανοχή, επιείκεια, αβλεψία. Η Ελλάδα των δύο ταχυτήτων σε όλο της το μεγαλείο. Μόνο που σε εκείνους που πάνε αργά το κράτος τους πατάει το φρένο, για να σταματήσουν, να βγουν από τον δρόμο, να σβήσουν. Τις έχει αυτές τις ανορθογραφίες το… κράτος δικαίου, στην ελληνική βερσιόν του.
Ας γυρίσουμε όμως στη Ρόδο. Εκείνους που έκαναν στο τέλος της σεζόν τους ελέγχους ποιος τους έλεγξε; Ποιος τους ρώτησε γιατί πήγαν στο τέλος της σεζόν και δεν πήγαν στη μέση; Και ποιος τους ρώτησε στη μέση της σεζόν σε ποια μαγαζιά πήγαν για έλεγχο; Πήγαν σε μεγάλες τουριστικές επιχειρήσεις ή σε τίποτα μίνι μάρκετ και περίπτερα;
Η παραλία Τσαμπίκα είναι μόνη της σε μια ολόκληρη περιοχή και ξεχωρίζει. Όλοι γνωρίζουν ότι έχει φήμη και μοναδικότητα και ότι γίνεται στόχος των κερδοσκόπων. Αφού, λοιπόν, όλα αυτά είναι γνωστά, γιατί δεν πήγε κανένας όλο το καλοκαίρι να δει τι γίνεται; Δεν… προλάβαιναν, είχαν τέτοιες εντολές ή δεν… το σκέφτηκαν;
Αυτή η ιστορία… φωνάζει από μακριά ότι κάτι τρέχει. Μήπως υπάρχει κάποια υπόγεια διαδρομή, κάποια διαπλοκή της επιχείρησης της ξακουστής παραλίας; Πόσο αφελείς και πόσο ανόητους μας θεωρούν;
Ελπίζουμε, αν υφίσταται έλεγχος και για τους ελεγκτές, τα κρατικά όργανα που είναι επιφορτισμένα με αυτόν τον ρόλο να κάνουν σωστά τη δουλειά τους και να ανακαλύψουν το σκάνδαλο. Εκτός αν ισχύει κι εδώ η παροιμία που λέει ότι «κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει». Πολύ φοβόμαστε ότι ισχύει. Στην Ελλάδα ζούμε, βλέπετε…