Για ποιον τουρισμό μιλάμε;
Η Μύκονος και η Σαντορίνη δεν έχουν ούτε την πληρότητα ούτε τους τζίρους των προηγούμενων χρόνων. Ο Ιούλιος και ο Αύγουστος δεν είναι στα περσινά επίπεδα. Η ακρίβεια, οι αντιδράσεις των τοπικών φορέων, η υπερπληρότητα, που καθιστά ακόμα και το περπάτημα δύσκολο, η ξιπασιά των επιχειρηματιών, που νομίζουν ότι οι ξένοι είναι υποχρεωμένοι να επισκέπτονται εσαεί τα δύο νησιά, χωρίς οι ίδιοι να κάνουν κάτι περισσότερο για να τους κρατήσουν, αυτό το αποτέλεσμα έχουν.
Τα δύο νησιά, που επί δεκαετίες κρατούσαν τα σκήπτρα του τουριστικού μας προϊόντος, χάνουν τη λάμψη τους. Και αναδεικνύονται νέοι προορισμοί, άλλα νησιά, που προοδευτικά γίνονται… καταφύγιο των τουριστών, οι οποίοι ανακαλύπτουν στη χώρα μας καινούργιους παραδείσους, από τους πολλούς που έχει αυτός ο τόπος, τους οποίους ούτε εμείς γνωρίζουμε. Βλέπουμε να έχουν… πνιγεί από τουρίστες η Σέριφος, η Μήλος, η Φολέγανδρος, η Σάμος, η Ικαρία, η Αμοργός και η Παροναξία με την Τζια, που εμφανίζουν τον Ιούλιο και τον Αύγουστο πληρότητες από 97% έως 100% και έχουν τα πρωτεία στη σχετική λίστα.
Βλέπουμε ότι αυτή η χώρα έχει ευλογία, έχει χάρη. Είναι σαν… Λερναία Ύδρα, αλλά με την καλή έννοια… την αγαθή, την αναπτυξιακή, τη δημιουργική. Δηλαδή, ενώ οι δύο παραδοσιακοί προορισμοί, που μάζευαν τη συντριπτική πλειοψηφία των τουριστών, αμφιταλαντεύονται, ξεπηδούν άλλοι, που γίνονται αμέσως προτιμητέοι, ξεχωριστοί, λατρεμένοι τόποι για εκατομμύρια ξένους.
Η χώρα, λοιπόν, μας δίνει τη δυνατότητα να ξεπεράσουμε εμπόδια και δυσκολίες. Μας δίνει τη διέξοδο στα αδιέξοδα που πάνε να δημιουργηθούν στο τουριστικό μας προϊόν. Το ζήτημα είναι αν εμείς έχουμε τα αντανακλαστικά να διατηρήσουμε και να αναδείξουμε αυτούς τους θησαυρούς, κάνοντάς τους προορισμούς εφάμιλλους της Μυκόνου και της Σαντορίνης.
Τα μέχρι τώρα στοιχεία δεν πείθουν ότι είμαστε στον σωστό δρόμο. Τα νησιά που τώρα κάνουν το μεγάλο άλμα και γίνονται γνωστά στα πέρατα της Γης είναι αφημένα στην τύχη τους. Δεν έχουν νερό, δεν έχουν επαρκή ρευματοδότηση, με αποτέλεσμα να γίνονται ολιγόλεπτες διακοπές κάθε τόσο, δεν έχουν υποδομές, δεν έχουν γιατρούς, τα νοσοκομεία ή τα κέντρα υγείας υπολειτουργούν, αν σου συμβεί κάτι σοβαρό, πας… άκλαυτος.
Έχουμε στα χέρια μας έναν θησαυρό, ένα brand name με ουσία, που ανταποκρίνεται απόλυτα σε αυτά που το έχουν καθιερώσει, όμως δεν φαίνεται να το έχουμε κατανοήσει. Δεν αντιμετωπίζουμε σοβαρά τον παράγοντα «τουρισμός» και τον έχουμε παραδώσει στα χέρια των διεθνών tour operators, που τον διαχειρίζονται κατά το δοκούν, για να πλουτίζουν. Έχουμε το τελειότερο τουριστικό προϊόν στην υφήλιο και το απαξιώνουμε, το υποβαθμίζουμε, το κακοποιούμε. Δεν χρειάζεται πολλά η Ελλάδα για να μεσουρανήσει τουριστικά. Τα απλά θέλει, τα αυτονόητα. Δεν είναι δυνατόν να γνωρίζουμε, για παράδειγμα, ότι ένα νησί με 5.000 κατοίκους έχει κλίνες και υποδομές για να δεχθεί 150.000 τουρίστες όλο το καλοκαίρι και να μην έχουμε υπολογίσει ότι θα πρέπει να υπάρχει επαρκές νερό για τους ανθρώπους αυτούς, να υπάρχει αποχέτευση, να υπάρχει γιατρός και φαρμακείο. Γιατί όταν έρθουν αυτοί οι άνθρωποι και δουν ότι δεν υπάρχει νερό ή ένας γιατρός σε περίπτωση που πάθουν κάτι, όταν δουν τα λύματα να ξεχειλίζουν από τις αποχετεύσεις, αφού δεν αντέχουν τέτοια πίεση, δεν πρόκειται να… ξαναπατήσουν.
Και δεν λέμε να κάνουμε οδικό δίκτυο, για να είναι προσβάσιμα όλα τα ιστορικά και φυσικά σημεία που δίνουν στη χώρα μας υπέροχη έναντι άλλων, γιατί ίσως θεωρηθεί ότι ζητάμε πολλά. Εκείνο που λέμε είναι να γίνουν αμέσως τα αυτονόητα, εκείνα που είναι απαραίτητα για να φιλοξενηθούν σε ένα νησί τόσοι άνθρωποι. Η φύση μας τα έχει δώσει όλα απλόχερα. Αλλά σε εμάς, στα 10 εκατ. που ζούμε μόνιμα σε αυτόν τον τόπο. Μαζί με τους τουρίστες, όμως, για πέντε μήνες τον χρόνο, γινόμαστε 30 εκατ. όσοι βρισκόμαστε στη χώρα. Αν, λοιπόν, δεν δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για να μπορούν οι επισκέπτες να ζήσουν πολιτισμένα και άνετα, και κυρίως με ασφάλεια, όσο βρίσκονται εδώ, δεν κάνουμε τίποτα. Βγάζουμε τα μάτια μας με τα ίδια μας τα χέρια.
Για να μπορούμε να μιλάμε για τουρισμό, για να καταφέρουμε να αναδείξουμε και να αυξήσουμε τον αριθμό εκείνων που μας επισκέπτονται κάθε χρόνο, πρέπει να εξασφαλίσουμε τα αυτονόητα, τα ουσιώδη: νερό, ρεύμα, περίθαλψη.
Γιατί, έτσι όπως είμαστε σήμερα, σίγουρα δεν έχουμε στον… τουριστικό ήλιο μοίρα…
ΤΟ ΠΑΡΟΝ
