Αν. Νικολαΐδης: Πιο έντονη από ποτέ η ανάγκη στήριξης της επαρχίας
Του
ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗ
Βουλευτή ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ Δράμας
Το ελληνικό καλοκαίρι είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την επιστροφή στις ρίζες μας, τις διακοπές στο χωριό και φυσικά τη μεγάλη εορτή του Δεκαπενταύγουστου. Το «Πάσχα του Καλοκαιριού» αποτελεί έναν διαχρονικό σταθμό βαθιάς πνευματικότητας, αλλά παράλληλα λειτουργεί και ως ισχυρός συναισθηματικός και πολιτισμικός δεσμός. Είναι η περίοδος κατά την οποία η ελληνική περιφέρεια φοράει τα γιορτινά της και η ύπαιθρος αποκτά ξανά τον ζωντανό παλμό που τόσο πολύ της λείπει καθ’ όλη τη διάρκεια του υπόλοιπου χρόνου.
Στο επίκεντρο αυτών των θερινών ημερών βρίσκονται τα παραδοσιακά καλοκαιρινά πανηγύρια. Αποτελούν τον ζωντανό πυρήνα της πολιτιστικής μας κληρονομιάς και το κατ’ εξοχήν σημείο σύνδεσης και συνοχής της τοπικής κοινότητας. Γύρω από τις πλατείες των χωριών μας, υπό τους ήχους της παραδοσιακής μουσικής και των τοπικών εθίμων, σμίγουν αρμονικά όλες οι γενιές. Ήθη, έθιμα, μνήμες και βιώματα αναβιώνουν με τρόπο αυθεντικό, κρατώντας ζωντανούς τους δεσμούς των ανθρώπων με τη γη των προγόνων τους. Αυτές οι συλλογικές στιγμές χαράς, ανταμώματος και αλληλεγγύης υπενθυμίζουν σε όλους μας τη δύναμη της ελληνικής περιφέρειας, την αξία της κοινωνικής συνεκτικότητας και τον ανεκτίμητο πλούτο που πηγάζει από την ελληνική ύπαιθρο.
Παράλληλα, η συγκεκριμένη περίοδος χαρακτηρίζεται από τη μεγάλη και μαζική επιστροφή όσων αναγκάστηκαν να φύγουν από τις πατρογονικές εστίες. Άνθρωποι που επέλεξαν να ζήσουν σε άλλες περιοχές, αναζητώντας εργασία, προοπτικές και ένα καλύτερο μέλλον στα μεγάλα αστικά κέντρα ή στο εξωτερικό, επιστρέφουν για λίγες ημέρες στον τόπο τους. Τα σπίτια που παραμένουν κλειστά το μεγαλύτερο μέρος του έτους ανοίγουν ξανά, τα σοκάκια πλημμυρίζουν από φωνές και παιδικά χαμόγελα, και τα χωριά μας, που όλο τον υπόλοιπο χρόνο είναι άδεια, ζωντανεύουν ξανά. Η εικόνα αυτή γεννά μια βαθιά συγκίνηση, ταυτόχρονα, όμως, αναδεικνύει και την αμείλικτη πραγματικότητα: Αυτό το παροδικό ξαναζωντάνεμα λειτουργεί ως ένας αδιάψευστος καθρέφτης της δημογραφικής κατάρρευσης και της ερήμωσης της υπαίθρου.
Μόλις τα φώτα των πανηγυριών σβήσουν και οι ετεροδημότες πάρουν πάλι τον δρόμο της επιστροφής, η σκληρή καθημερινότητα επανέρχεται αμείλικτη. Η εγκατάλειψη της περιφέρειας είναι το αποτέλεσμα της απουσίας ενός ουσιαστικού και ολοκληρωμένου σχεδίου στήριξης από την πλευρά της πολιτείας. Παρά τις κατά καιρούς μεγαλόστομες διακηρύξεις και τις επικοινωνιακές εξαγγελίες περί δήθεν ενίσχυσης της επαρχίας και αντιμετώπισης του δημογραφικού προβλήματος, τα αποτελέσματα των κυβερνητικών πολιτικών αποδεικνύονται εντελώς ανεπαρκή και κατώτερα των αναγκών των τοπικών κοινωνιών.
Τρανταχτή και αποκαλυπτική απόδειξη αυτής της προχειρότητας αλλά και της έλλειψης πραγματικής βούλησης αποτελεί το πολυσυζητημένο πρόγραμμα μετεγκατάστασης. Σε μια κατ’ εξοχήν ακριτική και ευαίσθητη περιοχή όπως ο Έβρος, όπου η ανάγκη για δημογραφική αναζωογόνηση είναι ζήτημα πρώτης προτεραιότητας, αποδείχθηκε ότι το εν λόγω εγχείρημα δεν είχε ουσιαστικό αποτέλεσμα, καθώς προχώρησαν μόλις δύο αιτήσεις. Και σε αυτό το τραγικό αποτέλεσμα συμπυκνώνεται η πλήρης αποσύνδεση των κυβερνητικών σχεδιασμών από τις πραγματικές συνθήκες και τις ανάγκες της ελληνικής υπαίθρου.
Ακριτικές περιοχές, όπως η Δράμα, έχουν ανάγκη άμεσα από γενναία φορολογικά κίνητρα, βελτίωση των υποδομών και προσέλκυση παραγωγικών επενδύσεων που θα δημιουργήσουν ποιοτικές και μόνιμες θέσεις εργασίας. Δυστυχώς, η κυβέρνηση περιορίζεται σε γραφειοκρατικές ασκήσεις επί χάρτου, με αποτέλεσμα η ελληνική επαρχία να αφήνεται απροστάτευτη να βουλιάζει στην πληθυσμιακή συρρίκνωση.
Η ανάγκη για ουσιαστική και άμεση στήριξη της υπαίθρου είναι σήμερα πιο έντονη από ποτέ. Δεν αρκεί να θυμόμαστε τα χωριά μας μόνο τις ημέρες του Αυγούστου ή στις μεγάλες εορτές. Η ελληνική περιφέρεια απαιτεί τώρα έναν εθνικό σχεδιασμό, που θα έχει στο επίκεντρο την ενίσχυση των δομών υγείας και παιδείας, ουσιαστικά κίνητρα για νέες οικογένειες, στήριξη του πρωτογενούς τομέα και αναπτυξιακές πρωτοβουλίες που θα προσφέρουν στους νέους ανθρώπους τις προϋποθέσεις να μείνουν και να δημιουργήσουν στον τόπο τους καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου.
Το καλοκαίρι και ο Δεκαπενταύγουστος δείχνουν πώς μπορούν και πρέπει να είναι τα χωριά μας. Ας πάρουμε δύναμη από τη ζωντάνια αυτών των ημερών και ας διεκδικήσουμε μια πολιτική που θα ξαναδώσει προοπτική, αξιοπρέπεια και μέλλον στην ελληνική ύπαιθρο. Η επαρχία, πέρα από το παρελθόν και τις ρίζες μας, πρέπει και μπορεί να αποτελέσει το μέλλον της πατρίδας μας.
