Οι… αυταπάτες για την απήχηση της «πάταξης της διαφθοράς»
Η οκταετία της απόλυτης κυριαρχίας του Κυριάκου Μητσοτάκη, με μια αυτοδυναμία που του επέτρεψε να εφαρμόσει ανεμπόδιστα τις πολιτικές του, συνδέθηκε με μια σειρά από σκάνδαλα διαφθοράς, αρκετά εκ των οποίων ήρθαν… αναγκαστικά στο φως της δημοσιότητας, λόγω του… σεντραρίσματος των υποθέσεων αυτών από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και την επικεφαλής της, Λάουρα Κοβέσι.
Το μπαράζ εξάρθρωσης κυκλωμάτων διαφθοράς το τελευταίο χρονικό διάστημα επιβεβαιώνει ότι το Μέγαρο Μαξίμου αντιλήφθηκε και κατανόησε το εύρος και την ένταση του προβλήματος για την κυβέρνηση. Ωστόσο, η υψηλή ρητορική που έχει υιοθετηθεί παραπέμπει σε… αυταπάτες για την απήχηση που έχει η επιχείρηση «πάταξης της διαφθοράς», καθώς η κοινωνία έχει γίνει ιδιαιτέρως… καχύποπτη.
Τα… παράδοξα των δημοσκοπήσεων
Από τις απαρχές της περιόδου της εθνικής καταστροφής των Μνημονίων, οι δημοσκοπικές έρευνες εξελίχθηκαν σε έναν από τους… μεγάλους ασθενείς του συστήματος. Τα τελευταία χρόνια, το… κακό χειροτέρεψε, με τις δημοσκοπικές εταιρείες να έχουν χάσει, στην πλειοψηφία τους, την… έξωθεν καλή μαρτυρία και τα ευρήματά τους να μην προσεγγίζονται από τους πολίτες και το πολιτικό σύστημα ως αξιόπιστα. Η… χιλιοτραγουδισμένη «εκτίμηση πρόθεσης ψήφου», για την οποία ακολουθείται ένα… παράδοξο μοντέλο σε σχέση με τον υπόλοιπο δυτικό κόσμο, αποτελεί την πιο χαρακτηριστική περίπτωση. Όπως και η… δειγματοληψία μέσω τυχαίας επιλογής τηλεφώνων διά… χειρός υπολογιστή ή η συγκρότηση προπαρασκευασμένων ομάδων χρηστών, με εκ των προτέρων συμφωνία μαζί τους. Σε όσες χώρες εφαρμόζονται, έχουν θεσπιστεί αυστηρά κριτήρια στάθμισης…
Οι «ευημερούσες ελίτ»
Στην τελική ευθεία για τις εκλογές, μία αποστροφή του Κώστα Καραμανλή σε πρόσφατη ομιλία του στο Πολεμικό Μουσείο προβλέπει, εξηγεί και ερμηνεύει… όσα έρχονται.
Ο τελευταίος πρωθυπουργός της Ελλάδας εκτός Μνημονίων μίλησε για τις «ευημερούσες ελίτ». Εκείνες που… δεν αντιλαμβάνονται την πραγματικότητα και δεν μπορούν να καταλάβουν τις αγωνίες, τις προσδοκίες και τις προτεραιότητες των κοινωνιών, τις τύχες των οποίων διαχειρίζονται.
Αυτό αποτελεί ένα μόνιμο πρόβλημα για τις ελίτ. Όταν οι ελίτ μετατρέπονται σε ευημερούσες –και ακόμη χειρότερα… αλαζονικές– η πρόσκρουση με την πραγματικότητα στις κάλπες μιας εκλογικής αναμέτρησης είναι επώδυνη.
Η ποιότητα ζωής κρίνει τις εκλογές
Τα οδυνηρά, για τον Ντόναλντ Τραμπ και το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, αποτελέσματα των πρόσφατων ενδιάμεσων εκλογών στις ΗΠΑ επανέφεραν στο προσκήνιο μια… ιστορική αλήθεια, σύμφωνα με την οποία η οικονομία είναι ο παράγοντας που κρίνει τις εκλογές.
Μόνο που, όπως αποδεικνύει η εμπειρία, οι πολίτες αντιλαμβάνονται την οικονομία μέσα από την ποιότητα της δικής τους ζωής. Κριτήριό τους είναι το πώς διαμορφώνεται η καθημερινότητά τους υπό το βάρος της ακρίβειας και της φτωχοποίησης. Δεν τους αφορούν οι μακροοικονομικοί δείκτες που ευημερούν ή αποθεώνονται από τους οίκους αξιολόγησης, όταν οι ίδιοι οι ψηφοφόροι δεν εισπράττουν κανένα χειροπιαστό αποτέλεσμα στην καθημερινή τους διαβίωση.
Οι λαοί δεν συγχωρούν την αλαζονεία των ηγετών τους
Το πάθημα του Ντόναλντ Τραμπ στις ενδιάμεσες εκλογές των ΗΠΑ ήρθε να επιβεβαιώσει μια ανομολόγητη αλήθεια και πραγματικότητα, αναφορικά με τα κίνητρα που ωθούν μια κοινωνία να λειτουργήσει συντεταγμένα και με… τιμωρητική διάθεση μπροστά στην κάλπη μιας εκλογικής αναμέτρησης.
Περί… αλαζονείας των ηγετών ο λόγος, λοιπόν. Η οποία μπορεί να υπάρχει… πάντα εκεί, αλλά να μην ενοχλεί τους πολίτες ή να μην τους ενοχλεί πολύ. Πότε τους ενοχλεί, και τους ενοχλεί πολύ; Όταν συμβαδίζει με τη διαμόρφωση μιας δύσκολης έως αβίωτης κοινωνικής πραγματικότητας. Όταν η ακρίβεια έχει οδηγήσει την ποιότητα της ζωής τους σε υποβάθμιση. Τότε, η αλαζονεία των ηγετών εξοργίζει περισσότερο. Και, αναπόφευκτα, τιμωρείται στην κάλπη.
Τα Τέμπη δεν… μπαζώνονται
Το προηγούμενο διάστημα, με την επώδυνη αφορμή της ανείπωτης τραγωδίας στην Ισπανία –όπου το νέο σιδηροδρομικό δυστύχημα στοίχισε τη ζωή σε δεκάδες ανθρώπους–, παρατηρήθηκε στην εγχώρια δημόσια σφαίρα η εμφάνιση… πανομοιότυπων επιχειρημάτων. Συγκεκριμένα, κάποιοι κύκλοι επιχείρησαν με προθυμία να προχωρήσουν σε έναν απαράδεκτο συμψηφισμό με το έγκλημα των Τεμπών. Όλοι αυτοί δεν καταλαβαίνουν –ή δεν θέλουν να καταλάβουν– ότι η εθνική τραγωδία των Τεμπών έχει αποτυπωθεί στο υποσυνείδητο της ελληνικής κοινωνίας και δεν… μπαζώνεται. Εν όψει των επικείμενων βουλευτικών εκλογών, μάλιστα, μπορεί να λειτουργήσει ως… ασύμμετρη απειλή εκτόνωσης της κοινωνικής οργής, μπροστά στην ετυμηγορία της κάλπης αυτής της τόσο κρίσιμης αναμέτρησης.
Το unfair Μητσοτάκη στον Φεύγα
Η Νέα Δημοκρατία ανακοίνωσε πρόσφατα 11 νέες υποψηφιότητες για τις επικείμενες βουλευτικές εκλογές, και οι περισσότερο… προσεκτικοί εντόπισαν το unfair του σημερινού πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη έναντι ενός διαχρονικού συνεργάτη του.
Ο Βασίλης Φεύγας, γραμματέας Πολιτικού Σχεδιασμού της Νέας Δημοκρατίας, ανακοινώθηκε και πάλι ως υποψήφιος στην Αιτωλοακαρνανία, με το ίδιο Δελτίο Τύπου, ωστόσο, ανακοινώθηκε και η υποψηφιότητα της Χριστίνας Φούντζουλα για την ίδια εκλογική περιφέρεια.
Οι… υποψιασμένοι θυμήθηκαν την ενόχληση που είχε προκαλέσει στον Κυριάκο Μητσοτάκη μια επιστολή του Βασίλη Φεύγα, που είδε το φως της δημοσιότητας, με την οποία ο γραμματέας Πολιτικού Σχεδιασμού τον προέτρεπε να κλείσει το μέτωπο με τον Αντώνη Σαμαρά και να καταργήσει τον γάμο των ομοφυλοφίλων.
