Δεν συνηθίζουν να συμπλέουν με το κοινό αίσθημα. Το αντίθετο, μάλιστα. Σε αυτήν την περίπτωση, το αναμενόμενο θα ήταν ακριβώς η… άλλη πλευρά του ποταμού. Ωστόσο, μια ευχάριστη εξέλιξη σημειώθηκε στο Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Αρριανών, του γνωστού προπύργιου των εγκάθετων στη Θράκη, το οποίο και δημιουργήθηκε από τα πρώτα χρόνια της κυριαρχίας του ΠΑΣΟΚ, στη δεκαετία του ’80.
«Ομόφωνο ΟΧΙ από τον Δήμο Αρριανών στην εκμίσθωση του μεταλλευτικού χώρου Ε5 ‘‘Κώνος’’ στις Σάπες» είναι ο τίτλος της πιο ενδιαφέρουσας είδησης από την περιοχή τα τελευταία χρόνια. Τα μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου «συντάσσονται ανοιχτά με το κοινό μέτωπο κατά των μεταλλείων χρυσού, αξιώνοντας την άμεση ανάκληση της σχετικής υπουργικής απόφασης του ΥΠΕΝ για τον χώρο Ε5 ‘‘Κώνος’’».
Σύμφωνα με την απόφαση, ο Δήμος Αρριανών ζητά «την άμεση ανάκληση της απόφασης και το πάγωμα κάθε διαδικασίας που επιχειρεί να δημιουργήσει τετελεσμένα, πριν από οποιαδήποτε ολοκληρωμένη και επιστημονικά τεκμηριωμένη εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων».
Το ψήφισμα, το οποίο εκδόθηκε και υπερψηφίστηκε, διαβιβάστηκε στο ΥΠΕΝ, στα συναρμόδια υπουργεία, στην Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, στην ΠΕ Ροδόπης, καθώς και στους Δήμους Μαρωνείας – Σαπών, Κομοτηνής και Ιάσμου.
Το Δημοτικό Συμβούλιο Αρριανών επισημαίνει ότι η εξορυκτική δραστηριότητα υπερβαίνει τα στενά τοπικά σύνορα των Σαπών και απειλεί άμεσα τη βιωσιμότητα ολόκληρης της Ροδόπης, υπογραμμίζοντας ότι αποτελεί άμεση απειλή επιμόλυνσης για τον υδροφόρο ορίζοντα, τα επιφανειακά και υπόγεια ύδατα, καθώς και για τη δημόσια υγεία των κατοίκων και υπονομεύει τη γεωργία και την κτηνοτροφία, οι οποίες αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της επιβίωσης και της οικονομίας του ορεινού και ημιορεινού όγκου των Αρριανών.
Να σημειωθεί ότι τα μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου καταγγέλλουν μεθοδεύσεις «ερήμην των τοπικών κοινωνιών», όπως επισημαίνεται, αλλά «και των εκλεγμένων οργάνων της Αυτοδιοίκησης, χωρίς ουσιαστική διαβούλευση και διαφάνεια».
Απορίας άξιον…
Ευθεία πρόκληση… Και όχι μόνο. Είναι και προσβολή. Με αυτά τα δύο… φιλεύει η κυβέρνηση τη Θράκη. Γιατί πώς αλλιώς μπορούν να εκληφθούν οι εν κρυπτώ διαδικασίες και οι αιφνιδιασμοί για ένα ζήτημα που οι πολίτες αυτής της περιοχής έχουν αποφασίσει προ… 20ετίας, θεωρώντας το, μάλιστα, ως λήξαν.
Αλλά όχι. Για την κυβέρνηση –και για κάθε κυβέρνηση (ας μη γελιόμαστε)–, η Θράκη, όταν δεν θεωρείται βαρίδι –λόγω των… ιδιαιτεροτήτων της–, είναι απολύτως αξιοποιήσιμη. Αλλά με τον τρόπο που οι… κατσαπλιάδες αντιλαμβάνονται την έννοια της λέξης…
Και πώς τα καταφέρνουν αυτοί οι τύποι να βρίσκονται πάντα στις καίριες θέσεις, ε;
«Επέτειος»
Κατά τα άλλα, σε Κομοτηνή και Θεσσαλονίκη –και ποιος ξέρει πού αλλού στη χώρα–, τιμήθηκε η 88η επέτειος από τον θάνατο του Κεμάλ Ατατούρκ.
Στη Θεσσαλονίκη, στο κέντρο, στο… ντεμέκ σπίτι που γεννήθηκε (ο Θεός να τον συγχωρήσει) –είναι, βέβαια, γνωστό πια ότι τα γεννητούρια έγιναν στο πατρικό του, στον Λαγκαδά, ένα χωριό έξω από τη Θεσσαλονίκη–, στο οποίο έζησε και τα παιδικά του χρόνια, έως τα 9 ή τα 11, όταν και έφυγε από κει, για να συνεχίσει το σχολείο στη συμπρωτεύουσα, ενώ στα 18 πήγε στην Κωνσταντινούπολη για να σπουδάσει… Και η εξέλιξή του –για τους Έλληνες, κυρίως– είναι γνωστή…
Εκεί μαζεύτηκαν… τα «παιδιά», στο σημερινό προξενείο και… μουσείο (τι να πεις και τι να… αλυχτήσεις μ’ αυτό… «το νεοελληνικό πνεύμα, το αθάνατο»), και έκαναν τη γνωστή φασαρία-υπενθύμιση ότι οι Τούρκοι έχουν περάσει από εδώ (το λιγότερο, δηλαδή)…
Ενώ στην Κομοτηνή, τουλάχιστον, η «επέτειος» τιμήθηκε εντός της μάντρας του προξενείου. Τα ψηλά κάγκελα σε βαθυπράσινο χρώμα έχουν κρύψει πολλά όλα αυτά τα χρόνια και κράτησαν μακριά τον κόσμο από την ασχημοσύνη.
Εξάλλου, ο χώρος που καταλαμβάνει μια διπλωματική αποστολή είναι χώρος του κράτους που εκπροσωπεί, έτσι δεν είναι; Οπότε, αν μη τι άλλο, γλιτώνουμε να πέφτουμε πάνω στη χυδαιότητα. Λίγο είναι αυτό;
Πάντως, οι Τούρκοι θα πρέπει να πούμε ότι είναι πολύ δραματικοί και είναι απορίας άξιον πώς και δεν έφτιαξαν μια… Τσινετσιτά, όπως οι Ιταλοί, μια… «Σινεμά σεϊλού», τέλος πάντων, για να εκφράσουν το… ανατολίτικο ταμπεραμέντο τους. Το λέμε διότι η εκδήλωση ξεκίνησε στις 9:05 το πρωί, ακριβώς, ώρα θανάτου του τιμώμενου… Η ώρα δέσποζε κυριολεκτικά και στη φωτογραφία που έστειλαν προς προώθηση στα ΜΜΕ τους… (Λίγο κιτς η όλη σύνθεση, αλλά… γούστα είν’ αυτά)…
Σε… άλλες πληροφορίες, η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε με ευθύνη του αναπληρωτή προξένου Αλί Τοσούν, καθώς η θέση παραμένει κενή, σχεδόν δύο μήνες μετά την… ξαφνική αναχώρηση του κ. Αϊκούτ Ουνάλ.
Γεγονός είναι ότι οι Τούρκοι σημειώνουν μια χαρακτηριστική αργοπορία σ’ ένα τόσο νευραλγικό ζήτημα, όπως το γενικό προξενείο στην Κομοτηνή, γεγονός που αποδεικνύει ότι ακόμη και η Άγκυρα… αιφνιδιάστηκε όταν χρειάστηκε να απομακρύνει τον διπλωμάτη από τη Θράκη.
Να θυμίσουμε ότι η ανάκληση έγινε εκτός προγραμματισμού, λίγες ημέρες, μάλιστα, μετά την ανακοίνωση της ανανέωσης της θητείας του, κάτι που σημαίνει ότι… διάδοχη κατάσταση στην αντίστοιχη επετηρίδα δεν υπήρχε…
Χάρτης «λούνα παρκ»
Κάπως, επιτέλους, πρέπει να μαζευτεί αυτός ο τύπος. Ο λόγος για τον ψευδομουφτή στην Κομοτηνή, Ιμπραήμ Σερίφ, ο οποίος εκπροσωπεί το γραφείο που οι Τούρκοι τού άνοιξαν εντός της ελληνικής επικράτειας –άνοιξαν ένα και στην Ξάνθη–, για να κάνουν τη δουλειά τους απρόσκοπτα και εις βάρος των ελληνικών συμφερόντων.
Το θέμα, ωστόσο, θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι αγγίζει τα όρια της γραφικότητας, αν δεν ήταν τόσο εξόφθαλμα προκλητικό.
Κυκλοφόρησε, λέει, το επίσημο λογότυπο που χρησιμοποιεί στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης η ψευδομουφτεία στην Κομοτηνή. Το συγκεκριμένο δεν είναι κάποιο θεολογικό, ισλαμικό σύμβολο. Όχι. Είναι ένας χάρτης της ελληνικής επικράτειας… διαμελισμένος χρωματικά.
Η ελληνική χερσόνησος αποτυπώνεται κατακερματισμένη: Το ελληνικό κράτος στην αρχική του μορφή (Πελοπόννησος, Στερεά Ελλάδα, Κυκλάδες) εμφανίζεται σε ανοιχτόχρωμη απόχρωση, ενώ οι περιοχές που απελευθερώθηκαν αργότερα (Ήπειρος, Μακεδονία, νησιά Αιγαίου) διαχωρίζονται με διαφορετικό τόνο.
Η ελληνική Θράκη δεν αποτελεί ενιαίο τμήμα της χώρας στο λογότυπο. Αντίθετα, αποκόπτεται οπτικά και χρωματίζεται σε έντονο πράσινο – το κατ’ εξοχήν χρώμα που χρησιμοποιείται, ιστορικά και συμβολικά, στον ισλαμικό και οθωμανικό αναθεωρητισμό. Στο κέντρο της Θράκης, ο Νομός Ροδόπης μαρκάρεται με έντονο κόκκινο χρώμα.
Η σημειολογία σαφής. Κάπου πρέπει να μπει ένα στοπ. Ή μήπως όχι; Μήπως είμαστε τίποτα ακραίοι και υπερβολικοί, που πλάθουμε ιστορίες γιατί δεν έχουμε τίποτα καλύτερο να κάνουμε;
Έλλη Μητακίδου