Θρακιώτικα

Έλεος…

«Σάλος» με τη νεαρή μουσουλμάνα από ένα χωριό της Ροδόπης, που εργάζεται ως ΕΠΟΠ, η οποία συνειδητά, όπως λένε δημοσιεύματα, κατετάγη στον ελληνικό στρατό. Πάντως, στον ιδιωτικό της βίο αρέσκεται να κάνει ταξίδια που καθόλου κακό δεν είναι – τουναντίον.

Τα κακό είναι ότι επισκέφθηκε, μαζί με έναν τουρκόσυλλογο της Θράκης, την Προύσα. Και εδώ που τα λέμε, κανείς δεν θα έπαιρνε μυρωδιά, αλλά αποφάσισαν ότι έπρεπε να βγάλουν και την παραδοσιακή αναμνηστική φωτογραφία.

Κι έτσι η νεαρή ΕΠΟΠ βρέθηκε με φόντο τη σημαία… της ανεξάρτητης Θράκης.

Ο Α/ΓΕΣ διέταξε ΕΔΕ πάραυτα. Και… το περιβάλλον της νεαρής διαρρηγνύει τα ιμάτιά του ότι το θέμα μεθοδεύτηκε…

Ζούμε μια τρέλα…

Παράνοια…

Από αυτήν εδώ τη στήλη σημειώναμε την περασμένη εβδομάδα ότι η ημερίδα της ΠΕΚΕΜ στην Κομοτηνή ήταν απλώς μια πρόβα τζενεράλε για τις προσπάθειες των εκπροσώπων του «παραμάγαζου» να ντύσουν με διεθνή μανδύα το θέμα με τον διορισμό των ιμάμηδων.

Και να, λοιπόν, που η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Τούρκων Δυτικής Θράκης (ABTTF) παρουσίασε στο Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ γραπτή ανακοίνωση σχετικά με την ελευθερία θρησκείας και συνείδησης, στα πλαίσια του νόμου, των 240 ιμάμηδων.

Η νέα αυτή προσπάθεια σπίλωσης της χώρας μας γίνεται στο πλαίσιο της 22ης συνεδρίας του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, που οργανώνεται στη Γενεύη από τις 25 Φεβρουαρίου ως τις 22 Μαρτίου 2013.

Η Ομοσπονδία, λοιπόν, βρήκε μια καλή ευκαιρία για να εκφράσει την αντίδρασή της για τον νόμο 3536/2007 και την πρόσθετη τροπολογία του νόμου αυτού, του Ιανουαρίου 2013, που τείνει να καταργήσει τη θρησκευτική αυτονομία της τουρκικής μειονότητας Δυτικής Θράκης.

Την ώρα που στην ίδια την Τουρκία η επιλογή και ο διορισμός των μουφτήδων (και γενικά των θρησκευτικών λειτουργών) είναι μια αποκλειστικά κρατική υπόθεση, η Άγκυρα και τα εν Θράκη όργανά της έχουν το θράσος να απαιτούν εδώ «εκλογή» και να συκοφαντούν την Ελλάδα για… δημοκρατικό έλλειμμα!

Η «χρυσή» Θράκη

Όχι, το θέμα δεν απασχολεί την τοπική κοινωνία της Θράκης, κατοίκους και φορείς, από τη στιγμή που ο πρωθυπουργός έδωσε το πράσινο φως για την επένδυση χρυσού στο Πέραμα Έβρου.

Εδώ και δεκαπέντε συναπτά χρόνια η περιοχή μιλά, ενημερώνεται και έφτασε, είναι αλήθεια, σχετικά γρήγορα να αντιληφθεί πως αυτή η επένδυση θα είναι το τελειωτικό χτύπημα για τη Θράκη και τους κατοίκους της.

Δημοτικά, νομαρχιακά (τότε) και περιφερειακά (τώρα) συμβούλια έχουν όλα αυτά τα χρόνια ταχθεί κατά της επένδυσης χρυσού στη Θράκη, αλλά και βουλευτές, πολιτευτές και πολιτικοί φορείς έχουν βρει ένα σημείο σύγκλισης σε αυτήν την υπόθεση. Για να μην αναφερθούμε στο ΤΕΕ Θράκης, το Πανεπιστήμιο, τα επιμελητήρια, τα ΓΕΩΤΕΕ Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. «ΟΧΙ στην επένδυση χρυσού», είναι το διά ταύτα των ανακοινώσεών τους, τις οποίες επικαιροποιούν κάθε φορά που η κεντρική εξουσία επανέρχεται με διαφορετική διάθεση – γιατί διαφορετική ήταν πάντα η διάθεση των κυβερνήσεων…

Από το «θα φάμε με χρυσά κουτάλια» που ξεστόμισε κάποτε ένας αυτοδιοικητικός, μέχρι και το αλήστου μνήμης -και κατάπτυστο ψεύδος- «θα χρησιμοποιηθεί άλλη μέθοδος, εκτός κυανίου, για την εξόρυξη του χρυσού», οι Θρακιώτες συνεχίζουν να μη «μασάνε» απέναντι στο ουίσκι και τα καθρεφτάκια, που τους προσφέρονται…

Ενωμένοι και πάντα αντίθετοι. Γιατί ποιο κόμμα, ποια ιδεολογία, ποια θέση μπορεί να σταθεί απέναντι στην ευθύνη που έχουν οι άνθρωποι να φροντίσουν, η γη που τους δόθηκε να ζουν, να παραχωρηθεί καθαρή στις επόμενες -και υγιείς- γενιές;