Ποιος θα είναι πρωθυπουργός στη ΔΕΘ του 2027;
Η φετινή Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης προσλαμβάνει… τελολογικά χαρακτηριστικά, καθώς η ανατροφοδοτούμενη φθορά της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού προσωπικά οδηγεί σε μια καινούρια εθνική αφετηρία, με επίκεντρο τις επικείμενες βουλευτικές εκλογές του 2027.
Παρά τις περί του αντιθέτου εισηγήσεις των λεγόμενων «ακροκεντρώων» –εκείνων στους οποίους ο Κυριάκος Μητσοτάκης άνοιξε την πόρτα της εξουσίας, παρόλο που οι ίδιοι επέδειξαν συμπεριφορά μετακινούμενων περαστικών, από το ένα κόμμα στο άλλο–, ο πρωθυπουργός έδειξε χαρακτήρα και απέφυγε μια πολύ πρόωρη προσφυγή στις κάλπες, το φετινό φθινόπωρο. Και αυτό διότι αντιλήφθηκε πως με το κλίμα κοινωνικής οργής, το οποίο έχει παγιωθεί και εντείνεται, σε συνδυασμό με την ανείπωτη τραγωδία των πυρκαγιών και την αχαλίνωτη ακρίβεια, θα οδηγούνταν σε πολιτική αυτοκτονία.
Με τις εκλογές να διεξάγονται την άνοιξη του 2027, το κυρίαρχο ενδιαφέρον εστιάζει στο πώς θα εκφραστεί το διογκούμενο αίτημα της κοινωνίας για πολιτική αλλαγή στη διακυβέρνηση του τόπου.
Με τα δεδομένα που έχουν διαμορφωθεί, και χωρίς να υπάρχει κάποια ισχυρή εναλλακτική λύση διακυβέρνησης, ώστε να «τσιμπήσει» υψηλά ποσοστά, είναι περίπου αδιανόητο να προκύψει κυβέρνηση χωρίς τη συμμετοχή της Νέας Δημοκρατίας, και μάλιστα σε ρόλο κορμού της νέας πλειοψηφίας.
Αντιθέτως, φαντάζει περισσότερο λογικό το να μην ηγηθεί ο σημερινός πρωθυπουργός αυτής της νέας κυβερνητικής πλειοψηφίας, αλλά κάποιο άλλο πρόσωπο από την Κεντροδεξιά, ευρύτερης και κοινής αποδοχής, ή κάποιος τεχνοκράτης.
Η άρνηση όλων των δυνάμεων της αντιπολίτευσης να ανεχθούν μια νέα πρωθυπουργία Μητσοτάκη φαντάζει παγιωμένη και μη αναστρέψιμη, κάτι, άλλωστε, που επιβεβαιώθηκε και από την απρόσμενη πολιτική απομόνωση του Κυριάκου Μητσοτάκη στο αποτυχημένο εγχείρημα της Συνταγματικής Αναθεώρησης.
Η τελευταία επταετία έχει συνδεθεί με στοιχεία κόπωσης της κοινωνίας, καθώς και με σωρεία σκανδάλων και υποθέσεων διαφθοράς, τα οποία έχει αναδείξει και συνεχίζει να αναδεικνύει η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, διά της σημερινής επικεφαλής της, της ρουμάνας νομικού Λάουρα Κοβέσι.
Υπό το φόντο ενός τέτοιου κάδρου δεδομένων, ο παραμερισμός του Κυριάκου Μητσοτάκη από το Μέγαρο Μαξίμου προβάλλει ως το σημείο καμπής που θα ξεκλειδώσει και θα διευκολύνει τις πολιτικές εξελίξεις, προκειμένου να αποφευχθεί η παρατεταμένη αστάθεια που θα προκαλέσει η άρνηση του σημερινού πρωθυπουργού να διευκολύνει την πορεία της χώρας προς το μέλλον, από τη στιγμή που θα διαπιστώσει ότι καμία άλλη πολιτική δύναμη δεν συναινεί στην ανανέωση της ηγεμονίας του.
Τόσο στα πολιτικά και επιχειρηματικά παρασκήνια εντός χώρας όσο και σε επίπεδο Βρυξελλών αλλά και Ουάσινγκτον διακινείται ο χαρακτηρισμός του «απονομιμοποιημένου» για τον Κυριάκο Μητσοτάκη, με όρους «κουτσής πάπιας», όπως περιγράφονται οι Πρόεδροι των Ηνωμένων Πολιτειών και της Γαλλίας που δεν έχουν τη δυνατότητα για μια νέα θητεία στο ανώτατο συνταγματικό αξίωμα της χώρας τους.
Από τη στιγμή, λοιπόν, που τα παραπάνω δεδομένα δεν θα μεταβληθούν ριζικά και καθοριστικά τους επόμενους μήνες υπέρ του Κυριάκου Μητσοτάκη, το μείζον ζήτημα για το μέλλον της χώρας αφορά στο ποιος θα είναι ο πρωθυπουργός που θα κηρύξει τα εγκαίνια της ΔΕΘ του 2027, ως επικεφαλής μιας νέας κυβέρνησης συνεργασίας, ως πρωταγωνιστής της πολιτικής αλλαγής την οποία επιζητά η ελληνική κοινωνία, ως εγγυητής του αιτήματος για κάθαρση στον δημόσιο βίο, με τιμωρία των πρωταγωνιστών των σκανδάλων και των υποθέσεων διαφθοράς που σημειώθηκαν την τελευταία επταετία.
Ο επόμενος έλληνας πρωθυπουργός θα βάλει την υπογραφή του σε μια καινούρια εθνική διαδρομή, σε μια διεθνή συγκυρία πληθυντικά διαφορετική και διαφοροποιημένη σε σχέση με τη σημερινή.
Ο πλανήτης θα βιώνει τον απόηχο των ενδιάμεσων εκλογών στις ΗΠΑ τον φετινό Νοέμβριο, με πιθανή την κυριαρχία των Δημοκρατικών και στα δύο Σώματα του Κογκρέσου, τη Βουλή των Αντιπροσώπων και τη Γερουσία, στο Ισραήλ θα υπάρχει πιθανότατα ένα καινούριο μπλοκ εξουσίας, χωρίς τον Μπέντζαμιν Νετανιάχου στην ηγεσία της χώρας, στη Γαλλία, η Μαρίν Λεπέν θα βρίσκεται στα Ηλύσια Πεδία, ως σύγχρονη… Μαριάν της σημαντικότερης ευρωπαϊκής δημοκρατίας, ενώ θα παραμένει ανοικτό το ενδεχόμενο πρόωρων βουλευτικών εκλογών στην Ιταλία, στην Ισπανία, στη Μεγάλη Βρετανία, ακόμη και στη Γερμανία.
Ο πλανήτης σε κίνηση, η Ελλάδα σε τροχιά αλλαγής.
