Λίγες ώρες αργότερα έγινες διαπρύσιος κήρυκας στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του δημοψηφίσματος που εξήγγειλε ο πρωθυπουργός, το βράδυ μάλιστα έδωσες μάχη υπέρ του δημοψηφίσματος ως… λυτρωτικής διεξόδου στον ΑΝΤ1.
Την επομένη βγάζεις ως υπουργός Οικονομικών ότι δεν είχες ενημερωθεί από τον Παπανδρέου για την απόφασή του για δημοψήφισμα (πράγμα όμως που μιλώντας το προηγούμενο βράδυ κάθε άλλο παρά ισχυρίστηκες), συνοδεύεις τον πρωθυπουργό στις Κάννες, όπου σαν απόβλητο τον δέχθηκαν Σαρκοζί και Μέρκελ, γυρίζεις μαζί του τα ξημερώματα, κάθεσαι και γράφεις αμέσως δήλωση ότι διαφωνείς με τη διενέργεια δημοψηφίσματος, η πραγματική εικόνα πλέον είναι ότι δεν υπάρχει κυβέρνηση, κι εσύ δεν κάνεις το αυτονόητο… Που θα έκανε ένας που δεν έχει κρύψει τις φιλοδοξίες του για την ηγεσία. Όμως από το 2007 μέχρι τώρα αυτό που βγαίνει είναι ότι μόνιμα χάνεις το τρένο… Όπως φαίνεται συμβαίνει και τώρα…
