Τι ακριβώς συμβαίνει με τις αφαλατώσεις στην Τήνο;

Τι ακριβώς συμβαίνει με τις αφαλατώσεις στην Τήνο;

Το «Νησί της Παναγιάς», που εδώ και μια 15ετία στηρίζει, κατά κύριο λόγο, την υδροδότησή του στις μονάδες αφαλάτωσης, για να ξεδιψάσει τους κατοίκους και τους εκατοντάδες χιλιάδες επισκέπτες, βρίσκεται σήμερα εγκλωβισμένο σε ένα ακατανόητο, διοικητικό και διαγωνιστικό γαϊτανάκι.

Με πέντε ήδη εγκατεστημένες μονάδες δυναμικότητας 4.320 κυβικών μέτρων την ημέρα και δύο επιπλέον μισθωμένες για τις ανάγκες μικρότερων οικισμών, η Τήνος ετοιμαζόταν για ένα καθοριστικό άλμα που θα έλυνε οριστικά το πρόβλημα.

Τον Απρίλιο του 2024, το υ­πουργείο Εσωτερικών απέστειλε πρόσκληση στον Δήμο για την προμήθεια πέντε νέων μονάδων ελάχιστης δυναμικότητας 4.500 κυβικών μέτρων, έργο που εντάχθηκε στο Τομεακό Πρόγραμμα Ανάπτυξης τον Μάρτιο του 2025.

Επρόκειτο για μια επένδυση που θα διπλασίαζε με μιας την παραγωγή νερού στο νησί, όμως η συνέχεια αποδείχθηκε κάθε άλλο παρά ομαλή.

Ο Δήμος Τήνου επέλεξε να εκχωρήσει τις αρμοδιότητες της Αναθέτουσας Αρχής στο Δίκτυο Πόλεων ΔΕΠΑΝ, το οποίο τον Φεβρουάριο του 2026 προκήρυξε διεθνή διαγωνισμό με χρόνο παράδοσης τους 12 μήνες.

Κάπου εκεί, όμως, εμφανίστηκαν τα πρώτα σοβαρά ερωτήματα, που προκάλεσαν αίσθηση στην αγορά.

Στη διακήρυξη περιλήφθηκε ένας εξαιρετικά περίεργος όρος: Οι ενδιαφερόμενες εταιρείες έπρεπε, επί ποινή αποκλεισμού, να διαθέτουν εμπειρία όχι μόνο στην κατασκευή αφαλατώσεων αλλά και σε ευφυή συστήματα τηλε-ελέγχου και ανίχνευσης διαρροών δικτύων ύδρευσης με ασύρματους αισθητήρες.

Η απαίτηση αυτή, παντελώς άσχετη με την ίδια την προμήθεια των μονάδων αφαλάτωσης, παρέπεμπε ευθέως στις πολύκροτες υποθέσεις των «έξυπνων» υδρομέτρων, που έχουν απασχολήσει έντονα τη δημοσιότητα.

Όπως ήταν αναμενόμενο, στα τέλη Φεβρουαρίου, οικονομικός φορέας προσέφυγε κατά της διακήρυξης και η υπόθεση πήρε την άγονη άγουσα για το Διοικητικό Εφετείο.

Και ενώ η δικαστική προσφυγή εκκρεμούσε, η πραγματικότητα της λειψυδρίας χτύπησε την πόρτα του νησιού.

Ο Δήμος αιτήθηκε την κήρυξή του σε καθεστώς έκτακτης ανά­γκης τον Μάρτιο του 2026, αίτημα που έγινε επίσημα δεκτό στα μέσα Ιουνίου.

Αντί, όμως, να ληφθούν άμεσα μέτρα για την ενίσχυση του δικτύου, εν όψει της τουριστικής αιχμής του Αυγούστου –όπως η παράταση των υφιστάμενων μισθώσεων ή η ενοικίαση νέων μονάδων–, ακολούθησε μια αιφνιδιαστική τροπή.

Ο Δήμος ζήτησε από το ΔΕΠΑΝ τη ματαίωση του τρέχοντος διαγωνισμού και την προσφυγή στη διαδικασία της διαπραγμάτευσης, η οποία στην αγορά μεταφράζεται ουσιαστικά σε απευθείας ανάθεση.

Το παράδοξο είναι ότι οι όροι της διακήρυξης παρέμειναν οι ίδιοι, αλλά ο χρόνος παράδοσης συρρικνώθηκε… μαγικά στους τέσσερις μήνες, γεγονός που ενδέχεται να ευνοεί όποιον γνώριζε εκ των προτέρων τις εξελίξεις και είχε φροντίσει να προετοιμαστεί.

Στις 31 Ιουλίου 2026, το ΔΕΠΑΝ προχώρησε επίσημα στη ματαίωση του διαγωνισμού, αφήνο­ντας την τοπική κοινωνία να αναρωτιέται ποια θα είναι η επόμενη πράξη σε ένα σίριαλ που καίει το «Νησί της Παναγιάς».

ΤΟ ΠΑΡΟΝ