Η ελληνική γλώσσα δεν είναι απλά λέξεις, είναι τρόπος ζωής, κατεύθυνση και διδαχή
–Τι μας διδάσκει η «Οδύσσεια», που περιμέναμε να γίνει… ταινία για να τη μάθουμε
Eκεί που πάει να σβήσει η ελληνική γλώσσα, εκεί που την πολεμάνε οι πάντες, από τις μεγάλες παγκόσμιες πλατφόρμες μέχρι εγχώριους ανόητους σοφιστές ή δοκησίσοφους, ξαφνικά κάτι γίνεται και ξεπετιέται, γιγαντώνεται, φωνάζει εκκωφαντικά ότι υπάρχει. Και τότε κατανοούν όλοι ότι όντως αυτή η γλώσσα δεν είναι απλά μέσο επικοινωνίας και συνεννόησης, αλλά πηγή σοφίας, σύμβολο αθανασίας και πιστοποιητικό ποιότητας.
Γράφει ο
Νίκος Παρασκευάς
Πριν από ενάμιση μήνα περίπου, η Amazon ανακοίνωσε ότι θα αποκλείσει την ελληνική γλώσσα από τη βάση αυτόματης μετάφρασης επειδή είχε λίγες επισκέψεις. Δεν συνέφερε οικονομικά, δεν έβγαζε τα λεφτά της.
Κατά συνέπεια, στην πεζή κοινωνία μας, όπου τα πάντα ζυγίζονται με το χρήμα, όπου οι ανεκτίμητες αξίες αποτιμώνται σε ευρώ ή δολάρια, αναλόγως, τα ελληνικά δεν έχουν θέση σε πολυπληθείς πλατφόρμες γιατί δεν έχουν μεγάλη… ζήτηση. Δεν είναι αυτά που θέλει ο πολύς κόσμος. Όταν οι περισσότεροι άνθρωποι του πλανήτη μιλούν αγγλικά, ρωσικά, κινεζικά, αραβικά, λατινογενείς γλώσσες κ.λπ., ποιος να θελήσει να μεταφράσει στα ελληνικά ένα κείμενο, μία συνομιλία ή να το μεταφράσει από τα ελληνικά στη γλώσσα του; Ελάχιστοι θα είναι αυτοί, αμελητέοι, μπροστά σε όλους τους άλλους. Σταγόνα στον ωκεανό… Γι’ αυτό η Amazon αποφάσισε να… κόψει τα ελληνικά από τη βάση δεδομένων της μετάφρασης.
Από εμπορική άποψη, σωστή κίνηση, αλλά η γλώσσα αντιπροσωπεύει κάτι, δεν είναι κάτι που πωλείται με το κιλό ούτε αποτιμάται με χρήματα. Η γλώσσα έχει ουσία, αξία, ιστορία και χαρακτήρα, δεν είναι χυλός, δεν ομογενοποιείται, δεν αφομοιώνεται. Γι’ αυτό και δεν μπορεί να αποτιμηθεί, ασχέτως αν αποτιμάται η ζήτηση που έχει παγκοσμίως και κατατάσσεται έτσι στις ακριβές ή στις πιο… οικονομικές γλώσσες.
Φυσικά, ο αποκλεισμός της ελληνικής γλώσσας από τη βάση της Amazon ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων από τη διεθνή επιστημονική κοινότητα, τους διανοούμενους του κόσμου μας.
Όμως, τη μεγαλύτερη αντίδραση, την πιο καταλυτική, την έβγαλε η ίδια η γλώσσα, που έδειξε ότι έχει τη δύναμη, το φίλτρο, τη διαχρονικότητα να καταλύει την ύλη και να δοξάζει το πνεύμα. Το αρχαίο πνεύμα που εκφράζει και αποδίδει, το αθάνατο, το ακατάβλητο, το πάντα αυστηρό και επίκαιρο.
Γιατί, εκεί που την είχαν ξεγραμμένη, μια απλή επανάληψη, μια υπενθύμιση, μια επικαιροποίηση της ιστορίας του Οδυσσέα, μέσω της κινηματογραφικής διασκευής του ομηρικού έπους, τη ζωντάνεψε, την έβγαλε στο φως, πιο δυνατή, πιο ζηλευτή, πιο μεγάλη. Γιατί η Ιστορία είναι στιγμές και οι στιγμές αποτυπώνονται με λέξεις. Οι λέξεις, λοιπόν, απαρτίζουν τη γλώσσα και οι λέξεις αποδίδουν το νόημα, τη σημασία της κάθε στιγμής.
Αυτές οι λέξεις που ξεπετάχτηκαν από την «Οδύσσεια», με τη μοναδικότητα και τη σοφία τους, κατέκτησαν τον σύγχρονο κόσμο και του έδωσαν να καταλάβει τι σημαίνει γλώσσα, κανονική γλώσσα, με περιεχόμενο, ουσία, έννοια, απόδοση και γνώση.
Τώρα είναι και η σειρά μας να πάρουμε οδηγίες, ορμήνιες, όρντινα από τον Όμηρο. Να δούμε τι πρέπει να αποφεύγουμε, τι δεν πρέπει να κάνουμε και πώς πρέπει να λειτουργούμε. Διαχρονικές συνταγές, τίμιες, αλάνθαστες, δοκιμασμένες, αποδοτικές. Που περικλείονται σε μερικές λέξεις. Ελληνικές λέξεις.
Ποιον σκότωσε πρώτο από τους μνηστήρες, τους σφετεριστές του βασιλείου του ο Οδυσσέας;
Τον Αντίνοο. Γιατί; Μας το λέει ο Όμηρος, που πριν από 3.500 χρόνια του έδωσε αυτό το όνομα. Γιατί σημαίνει αντί του νου, αντί της νόησης, δηλαδή αυτός που δημιουργεί παραλογισμό για να κάνει το δικό του. Αυτοί οι τύποι είναι επικίνδυνοι και πρέπει να τους αποφεύγουμε.
Ο δεύτερος που σκότωσε ο Οδυσσέας ήταν ο Ευρύμαχος, δηλαδή αυτός που έχει εύρος, μεγάλο πεδίο μάχης, που χρησιμοποιεί κάθε μέσο για να νικήσει, θεμιτό ή αθέμιτο. Και αυτός επικίνδυνος, που πρέπει να τον προλάβουμε, γιατί, αν μας προλάβει, χαθήκαμε.
Μετά είναι ο Αγέλαος, αυτός δηλαδή που άγει, που παρασύρει τον λαό. Και αυτός είναι βλαβερός για την κοινωνία και πρέπει να τον απομονώσουμε. Βλέπουμε, δηλαδή, ότι δεν μιλάμε για γλώσσα, αλλά για διδαχή, φιλοσοφία, τρόπο ζωής.
Αυτή είναι η γλώσσα μας. Γι’ αυτό πρέπει να τη φυλάμε ως κόρη οφθαλμού. Γιατί αν τη χάσουμε… χαθήκαμε!
