Του
ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΤΣΟΥΧΛΟΥ
Προέδρου ΟΛΜΕ
Πάγιο και διαχρονικό το αίτημα της αύξησης των διορισμών στη Δημόσια Εκπαίδευση. Η μνημονιακή δεκαετία των μηδενικών διορισμών εκτίναξε τον αριθμό των αναπληρωτών στους 50.000, με την κατάσταση να παρουσιάζει μικρή μόνο βελτίωση, μολονότι από το 2020 ξεκίνησαν εκ νέου οι μόνιμες προσλήψεις.
Δυστυχώς, τη φετινή περίοδο οι αναμενόμενες τουλάχιστον 10.000 προσλήψεις μειώθηκαν δραματικά περίπου κατά το ήμισυ. Το ΥΠΑΙΘΑ απώλεσε την ευκαιρία να περιορίσει δραστικά τον αριθμό των αναπληρωτών, μη αποδεχόμενο την πρότασή μας για διπλασιασμό κατά τα έτη 2026 και 2027. Εάν το έπραττε, θα είχαμε επιστρέψει μερικώς στα προ των Μνημονίων επίπεδα, ενώ θα είχε δοθεί λύση στην «Οδύσσεια» δεκάδων χιλιάδων συναδέλφων που επί σειρά ετών αναπληρώνουν τον εαυτό τους και στις 30 Ιουνίου απολύονται. Η συνέχεια είναι το ταμείο ανεργίας και η αναμονή της πρόσληψης τον Σεπτέμβριο ή και αργότερα, συνήθως τους επόμενους μήνες.
Η ΟΛΜΕ οφείλει να ενημερώσει άμεσα την κοινωνία και στη συνέχεια τα πολιτικά κόμματα, όπως είχε πράξει και στο παρελθόν. Εν όψει των εθνικών εκλογών πρέπει να υπάρξει η δέσμευση ότι θα πιέσουν για αύξηση του αριθμού των διορισμών το 2027 και ότι η νέα Βουλή θα τηρήσει την ίδια θετική στάση. Παράλληλα, πρέπει να τεθεί εμφατικά στο υπουργείο το όλο θέμα, καθώς και η διαχρονικά συνεδριακή απόφαση του κλάδου, που απαιτεί την πλήρη εξομοίωση μονίμων και αναπληρωτών. Η επίτευξη των στόχων αυτών αλλά και άλλων σημαντικών διεκδικήσεων απαιτεί κοινή δράση, συνεννόηση, διάλογο και αμοιβαίες υποχωρήσεις. Οι παρατάξεις στο ΔΣ της ΟΛΜΕ έχουν διαφορετικές ιδεολογικές αρχές, συχνά εκ διαμέτρου αντίθετες, κάτι φυσιολογικό σε ένα δημοκρατικό και ελεύθερο πολίτευμα. Η αγωνιστική στήριξη της δημόσιας δωρεάν παιδείας και των μαχόμενων λειτουργών της οφείλει να είναι η ενωτική προμετωπίδα της Ομοσπονδίας σε κάθε δράση και κινητοποίηση.
