Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή, βάναυση παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου και του Δικαίου του Πολέμου – Του Εμμ. Γούναρη
Του
Δρος ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΓΟΥΝΑΡΗ
Εμπειρογνώμονος, Πρεσβευτού ε.τ.,
Διδάκτορος του Πανεπιστημίου του Βερολίνου (FU Berlin)
Η καθημερινή και λεπτομερής μετάδοση των πολεμικών επιχειρήσεων από τους ανταποκριτές των ΜΜΕ στον πόλεμο στη Μέση Ανατολή έχει φτάσει στην υπερβολή, αδιαφορώντας για τον κίνδυνο της ζωής των ανταποκριτών και της ψυχικής υγείας των ακροατών των τηλεοράσεων, ειδικότερα, δε, για τον ψυχολογικό κόσμο των εφήβων. Στον Πρώτο και στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η μετάδοση των πολεμικών επιχειρήσεων δεν ήταν τόσο λεπτομερής, παρά τη δυστυχία των λαών της Ευρώπης, και όχι μόνο.
Οι κυβερνήσεις των ευρωπαϊκών κρατών-μελών της ΕΕ και η ίδια η ΕΕ θα πρέπει να λάβουν μέτρα όσον αφορά το θέμα αυτό. Δεν πρόκειται για περιορισμό ή απαγόρευση της έκφρασης, απλώς θα πρέπει να απαγορεύεται η υπερβολή για την προστασία της ψυχικής υγείας των λαών των διάφορων κρατών.
Ο αμερικανός Πρόεδρος, στην πραγματικότητα, συνεχίζει τον πόλεμο χωρίς την συναίνεση του Αμερικανικού Κογκρέσου, εκφράζοντας την άποψη ότι ο πόλεμος θα τελειώσει, ενώ στην πραγματικότητα αποστέλλει στην εμπόλεμη περιοχή χιλιάδες αμερικανούς πεζοναύτες, όλοι τους νέα παιδιά, αδιαφορώντας για τη ζωή τους. Θέλει να ζήσει την επανάληψη του πολέμου στο Βιετνάμ, που στοίχισε τη ζωή χιλιάδων αμερικανών και βιετναμέζων νέων, στρατιωτών και αξιωματικών;
Στο στρατιωτικό νεκροταφείο στο Arlington και κοντά στο άγαλμα της Ελευθερίας στη Νέα Υόρκη υπάρχουν πολλοί τάφοι αμερικανών στρατιωτών και αξιωματικών, όπως επίσης πολλές στήλες ονομάτων πεσόντων στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο!
Από την άλλη πλευρά, ο ισραηλινός πρωθυπουργός συνεχίζει τους βομβαρδισμούς στο Ιράν και στον Λίβανο, με εκατοντάδες φόνους και θύματα άμαχους πολίτες. Στην πραγματικότητα, αυτό που θέλει είναι η επέκταση του Ισραήλ στον Λίβανο, μέχρι τουλάχιστον τον ποταμό Λιτάνι του Λιβάνου και πέραν αυτού. Η Ιερουσαλήμ, θρησκευτικό κέντρο χριστιανών, μουσουλμάνων και εβραίων, γίνεται αποδέκτης ιρανικών βαλλιστικών πυραύλων και άλλων οπλικών συστημάτων, σε απάντηση συνεχών βομβαρδισμών εκ μέρους της Αμερικής και του Ισραήλ στο Ιράν. Ο αμερικανός Πρόεδρος θα μπορούσε να επιβάλει το τέλος των ισραηλινών και αμερικανικών βομβαρδισμών και το τέλος ενός πολέμου, που είναι πολύ μακριά για να απασχολήσει το Ισραήλ και την Αμερική. Ο πόλεμος αυτός, ευτυχώς, δεν είναι ευρωπαϊκός πόλεμος, τουλάχιστον μέχρι τώρα. Και, βέβαια, καλά κάνουν τα ευρωπαϊκά κράτη που δεν συμμετέχουν άμεσα σε αυτόν, θα πρέπει, όμως, και να μη στέλνουν οπλικά συστήματα στο Ισραήλ. Διότι έτσι συνεχίζεται ο πόλεμος, με κίνδυνο για την επέκτασή του στην Ευρώπη.
Όσον αφορά τη διεθνή ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ και στον Περσικό Κόλπο, χιλιάδες εμπορικά πλοία διαφόρων κρατών, μεταξύ των οποίων και πλοία ελληνικής σημαίας και ελληνόκτητα με ξένες σημαίες, βρίσκονται καθηλωμένα στις περιοχές αυτές. Βέβαια, πρόσφατα, ο Πρόεδρος του Ιράν, ύστερα από διάβημα του ελληνικού ΥΠΕΞ, δήλωσε ότι από τις απαγορεύσεις διάπλου στα στενά αυτά εξαιρούνται, μεταξύ των άλλων, τα ελληνικά πλοία, κάτι που ελπίζουμε να ισχύει και για τα ελληνόκτητα πλοία, ώστε να προστατευθούν όλα τα πληρώματα αυτών.
Η απαγόρευση από τις Ισραηλινές Αρχές της εισόδου του Λατίνου Καθολικού Πατριάρχη και των Καθολικών στον Πανάγιο Τάφο γίνεται για πρώτη φορά στα χρονικά, ενώ, όπως φαίνεται, το ίδιο θα συμβεί παραμονές του Ορθόδοξου Πάσχα, κάτι που θα πρέπει το Ισραήλ να αποφύγει. Ήδη στην Αμερική, στην Ευρώπη συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδος, ακόμη και του Ισραήλ, χιλιάδες κόσμος με διαδηλώσεις ζητά τον άμεσο τερματισμό του πολέμου αυτού, τον οποίο άρχισαν ο αμερικανός Πρόεδρος και ο πρωθυπουργός του Ισραήλ. Διότι η συνέχιση του πολέμου αυτού μπορεί να οδηγήσει στον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο, διότι αυτό δεν γίνεται αποδεκτό από το Διεθνές Δίκαιο και το Δίκαιο του Πολέμου. Διόλου απίθανο να ζητήσει το Ισραήλ τη συμπερίληψή του στα μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας, πέραν εκείνων της Αμερικής, της Γαλλίας, του Ηνωμένου Βασιλείου, της Κίνας και της Ρωσίας, ως «μεγάλης δύναμης» – αν είναι ποτέ δυνατόν.
