Η Ναυτιλία εκπέμπει «SOS»
Η πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών Μελίνα Τραυλού έκρουσε το καμπανάκι του κινδύνου για την Ελληνική Ναυτιλία στη συνέντευξη που έδωσε πρόσφατα, όπου είπε ορισμένες σκληρές αλήθειες που πρέπει να μας προβληματίσουν όλους.
Συνοπτικά
- Καμπανάκι κινδύνου από την ΕΕΕ: Η πρόεδρος Μελίνα Τραυλού αναδείκνυε την οξεία απροθυμία των νέων να ακολουθήσουν το ναυτικό επάγγελμα.
- Απειλή για την ελληνική πρωτοκαθεδρία: Χωρίς ανανέωση του εγχώριου έμψυχου δυναμικού, ο ελληνόκτητος στόλος κινδυνεύει με μαρασμό και η οικονομία με ισχυρό πλήγμα.
- Ανάγκη για αλλαγή νοοτροπίας: Απαιτείται εκσυγχρονισμός των ναυτικών σχολών, αποβολή της στρατιωτικοποιημένης εκπαίδευσης και ανάδειξη των σύγχρονων συνθηκών διαβίωσης στα πλοία.
Ανακάλυψε όλες τις λεπτομέρειες παρακάτω…
Εκείνο που τόνισε, και είναι το πιο σημαντικό και το πιο επικίνδυνο για τη Ναυτιλία μας, είναι η απροθυμία των νέων να ακολουθήσουν το ναυτικό επάγγελμα. Τα ελληνικά πλοία μέχρι τώρα βασίζονταν στα πληρώματά τους και η μόνιμη διαμάχη των εφοπλιστών με την ΠΝΟ ήταν η άρνησή της να συναινέσει στη ναυτολόγηση ξένων ναυτικών, αν δεν υπήρχε προσφορά από Έλληνες. Τώρα αυτό το δίλημμα δεν θα υπάρχει, γιατί απλά δεν υπάρχουν πλέον έλληνες ναυτικοί. Όσοι απέμειναν θα συνταξιοδοτηθούν οσονούπω και η προσέλευση νέων δεν είναι τέτοια που να καλύπτει τις θέσεις που αδειάζουν.
Η Ελληνική Ναυτιλία, για να συνεχίσει να υπάρχει, πρέπει να έχει έλληνες ναυτικούς. Χωρίς αυτούς θα σβήσει. Εκείνοι την ανέδειξαν, εκείνοι την έκαναν πρώτη στον κόσμο, αλλά τώρα εκείνοι είναι που με την αποχώρησή τους και την αδυναμία αντικατάστασης, για την οποία, βέβαια, δεν ευθύνονται, υπογράφουν την… καταδίκη της. Όχι επειδή φταίνε για κάτι –κάθε άλλο–, αλλά επειδή δεν ανανεώνονται. Οι νέοι σήμερα δεν θέλουν να γίνουν ναυτικοί, η κρίση προσωπικού που έχει χτυπήσει την ελληνική οικονομία έφτασε και στη Ναυτιλία μας.
Σίγουρα υπάρχουν ξένα πληρώματα, και μάλιστα αξιόλογα, όμως Έλληνες δεν είναι. Και ο καλός ναυτικός, εκείνος που μπορεί να συντηρήσει σωστά ένα πλοίο, να το κουμαντάρει, να το κατευθύνει, να το προσέξει, να το αγαπήσει είναι μόνο ο Έλληνας. Γιατί έχει τη θάλασσα μέσα του, έχει στο DNA του την ιστορία αυτού του τόπου, που είναι γραμμένη με αλάτι και ιώδιο, είναι δεμένος με δεσμό άρρηκτο και ακατάλυτο με το υγρό στοιχείο. Αυτός είναι από τους βασικούς συντελεστές του ελληνικού θαύματος στη Ναυτιλία και σε αυτόν οφείλεται εν πολλοίς η διατήρηση της ελληνικής και ελληνόκτητης ναυτιλίας στην κορυφή για έναν αιώνα και πλέον.
Τώρα, όμως, που οι νέοι δεν πάνε στη θάλασσα, όπως δεν πάνε και στις στρατιωτικές σχολές, τι θα γίνει; Χωρίς έλληνες ναυτικούς ο στόλος μας θα μαραζώσει, θα συρρικνωθεί και η οικονομία μας θα δεχθεί τεράστιο, ισοπεδωτικό πλήγμα. Τι πρέπει να γίνει, λοιπόν; Πώς θα πεισθούν οι νέοι να πάνε στα καράβια;
Μήπως τη λύση την έχουν εκείνοι που έστησαν μαζί με τους ναυτικούς μας αυτό το θαύμα, δηλαδή οι εφοπλιστές, οι πλοιοκτήτες; Μήπως πρέπει να σταματήσουμε να τους ακούμε καχύποπτα και να εφαρμόσουμε αυτά που λένε;
Γιατί το κράτος αντιμετωπίζει τους σπουδαστές των κρατικών σχολών αξιωματικών εμπορικού ναυτικού ως μαθητές στρατιωτικών σχολών, και κάποιος που ονειρεύεται την απεραντοσύνη της θάλασσας δεν το αντέχει, το θεωρεί αδιανόητο και φεύγει. Επιπλέον, οι καμπάνιες που γίνονται για την προσέλκυση νέων στη θάλασσα δεν αναδεικνύουν την πραγματική διάσταση της σημερινής ζωής στο πλοίο, που δεν έχει καμία σχέση με εκείνη παλαιότερων εποχών, όταν τα βαπόρια ήταν… κάτεργα. Όμως, η αντίληψη αυτή έχει παραμείνει και αποθαρρύνει κάποιους που θα ήθελαν να ταξιδέψουν.
Σήμερα, όπου κι αν βρίσκεσαι, έχεις τη δυνατότητα να έχεις ήχο και εικόνα από το σπίτι σου, να βλέπεις τους δικούς σου, να τους μιλάς, σαν να είσαι δίπλα τους, και ας είσαι στο άλλο ημισφαίριο.
Όλοι έχουν επικεντρωθεί στις απολαβές, που όντως είναι υψηλές και στη στεριά δεν τις βρίσκεις, όμως, δεν είναι μόνο αυτός ο λόγος που θα παρακινήσει κάποιον να γίνει ναυτικός. Υπάρχουν πολλοί, όπως υπάρχουν και τα κίνητρα που δίνουν οι πλοιοκτήτες για να κρατάνε τα ικανά στελέχη στα πλοία τους. Αν αναλυθούν σωστά όλα αυτά, αν βγει η νοοτροπία του δημόσιου τομέα και η στρατιωτική νοοτροπία από τις σχολές, θα αλλάξει το κλίμα. Θα ανοίξει λίγο περισσότερο ο δρόμος προς τη θάλασσα και η Ελληνική Ναυτιλία θα συνεχίσει να γράφει σελίδες δόξας.
Αυτά, όμως, δεν γίνονται με τα λόγια. Γίνονται με έργα από εκείνους που ξέρουν το αντικείμενο, το λειτουργούν και το δουλεύουν. Ας τους αφήσουμε να αναλάβουν και αυτή την ευθύνη Ούτως ή άλλως, κάτι καλύτερο θα κάνουν, αφού τώρα δεν γίνεται τίποτα.
Φωτο: Ψηφιακή απεικόνιση / paron.gr
