Ο λαϊκισμός των… κοστολογημένων προεκλογικών προγραμμάτων
Mία από τις σημαντικότερες και περισσότερο ενοχλητικές παραμέτρους του λεγόμενου «επιτελικού» κράτους καθρεφτίζεται στον ακραίο λαϊκισμό των… κοστολογημένων προεκλογικών προγραμμάτων.
Της απαίτησης των τεχνοκρατών, πέραν της κοινωνίας και της πραγματικής ζωής, να μην… τολμά ένας πολιτικός αρχηγός ή ένα πολιτικό κόμμα να αρθρώσει μια πρόταση οικονομικής ανακούφισης της κοινωνίας, που έχει πληγεί βάναυσα από τις δραματικές, σύνθετες, πολυεπίπεδες, πολυδιάστατες και πολυπαραγοντικές επιπτώσεις και συνέπειες των εθνοκτόνων Μνημονίων, εφόσον δεν την έχει… κοστολογήσει. Με πρόσχημα ότι υποσχέσεις που δεν έχουν κοστολογηθεί, από τη στιγμή που θα υλοποιηθούν στην πράξη, θα επιφέρουν δημοσιονομικό κόστος και θα διακινδυνεύσουν τη σταθερότητα και την υγεία της ελληνικής οικονομίας.
Φυσικά, η όλη συζήτηση έχει χιουμοριστικά χαρακτηριστικά και παραπέμπει σε λαϊκισμό ελιτισμού, ακριβώς όπως ο μεγάλος Μάνος Χατζιδάκις είχε προσδιορίσει τον λαϊκισμό και τον ελιτισμό ως δίδυμη απειλή για το μέλλον του τόπου. Στην προκειμένη περίπτωση, λαϊκισμός και ελιτισμός ενυπάρχουν στην πρόταση περί… κοστολογημένων προεκλογικών προγραμμάτων, που στην πραγματικότητα επιδιώκει να αποτρέψει την υιοθέτηση μέτρων ανακούφισης και στήριξης των μη προνομιούχων και εκείνων που έχουν ταλαιπωρηθεί και κακοποιηθεί περισσότερο από τα Μνημόνια των προηγούμενων ετών, προς όφελος, φυσικά, μιας μειοψηφικής ελίτ αλαζονείας και έπαρσης.
Η συζήτηση επανήλθε με ένταση στη δημόσια σφαίρα, με αφορμή τις προτάσεις που κατέθεσαν ο Αλέξης Τσίπρας και ο Νίκος Ανδρουλάκης για την υιοθέτηση μέτρου δωρεάν μετακινήσεων για πολίτες μέσω των μέσων μαζικής μεταφοράς. Ένα μέτρο που θα είχε πολυδιάστατη και προσθετική σημασία και χρησιμότητα, αντιστρέφοντας τη δραματική πραγματικότητα που επικρατεί σήμερα στις δημόσιες μεταφορές και στην κίνηση στους δρόμους του Λεκανοπεδίου.
Από την πλευρά της κυβέρνησης η σχετική πρόταση απορρίφτηκε και… κακοποιήθηκε, περισσότερο ενοχλητική, ωστόσο, ήταν η σπουδή ενσωματωμένων φωνών στα ΜΜΕ, στα social media, συνολικά στη δημόσια σφαίρα, να χλευάσουν και να λοιδορήσουν την πρόταση, να επικαλεστούν την… αυθεντία παραδειγμάτων που δεν είναι αληθινά και δεν έχουν σχέση και συσχέτιση με την κοινωνική πραγματικότητα της σημερινής Ελλάδας, να ενοχοποιήσουν ως λαϊκιστές τους εισηγητές μιας τέτοιας ιδέας.
Την ίδια ώρα, οι κυβερνήσεις της ΝΔ την τελευταία επταετία απολαμβάνουν και εργαλειοποιούν θηριώδη δημοσιονομικά πλεονάσματα, τα οποία προέκυψαν και δημιουργήθηκαν μέσα από μια άδικη και φτωχοποιητική φορολόγηση της μεσαίας τάξης, της πιο δραστήριας και εργατικά ενεργής κοινωνικής ομάδας. Τα πλεονάσματα αυτά δεν αξιοποιούνται κατά τεκμήριο για καίριες παρεμβάσεις, όπως αυτή που πρότειναν Τσίπρας και Ανδρουλάκης για τον τομέα των μεταφορών, αλλά παραπέμπουν περισσότερο σε επιδοματικό λαϊκισμό, τον οποίο είχαν καταδικάσει με ένταση και επαναλαμβανόμενα πριν από τις βουλευτικές εκλογές του 2019 τόσο ο πολιτικός οργανισμός της Νέας Δημοκρατίας στο σύνολό του όσο και ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης.
Η εκ των προτέρων απόρριψη και καταδίκη δημοσιονομικών προτάσεων που θα μπορούσαν να προσφέρουν ανακούφιση και λύση στα προβλήματα μεγάλων και σημαντικών κοινωνικών ομάδων με την επίκληση του ακραία λαϊκιστικού επιχειρήματος της… κοστολόγησης των προεκλογικών προγραμμάτων των κομμάτων της αντιπολίτευσης μαρτυρά την πολιτική και στρατηγική ανησυχία του Μεγάρου Μαξίμου στην τελική ευθεία για τις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές, όπου αναμένεται να εκδηλωθεί με ένταση η οργή και η δυσφορία της κοινωνίας για όσα συμβαίνουν τα τελευταία χρόνια στη χώρα, ειδικά στο πεδίο της οικονομίας, με τη γάγγραινα της αχαλίνωτης ακρίβειας.
Θα αποτελέσει, αναπόφευκτα, σημείο κεντρικής αντιπαράθεσης μεταξύ των κομμάτων, όταν ξεκινήσει και επίσημα η προεκλογική περίοδος, καθώς στο προεκλογικό επιτελείο διαπιστώνουν με ανησυχία ότι ικανός αριθμός Ελλήνων στέκεται θετικά και καλωσορίζει τέτοιες εξαγγελίες, αδιαφορώντας για το κατά πόσο είναι κοστολογημένες ή όχι. Και, φυσικά, το επόμενο βήμα μιας τέτοιας προσέγγισης οδηγεί στην υιοθέτηση και συγκεκριμένης εκλογικής συμπεριφοράς πάνω από τις κάλπες των βουλευτικών εκλογών, που μάλλον δεν θα είναι συμβατή με τις επιδιώξεις της κυβέρνησης αλλά θα δρομολογεί τη λογοδοσία της επταετούς διακυβέρνησης Μητσοτάκη, ανταποκρινόμενη στο πλειοψηφικό αίτημα για πολιτική αλλαγή, όπως την ορίζουν και τη διεκδικούν οι πολίτες.
