Μ. Αποστολάκη στο “Π”: Το Συνέδριό μας, εφαλτήριο πολιτικών και κοινωνικών αγώνων
Της
ΜΙΛΕΝΑΣ ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΗ
Βουλευτού ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ Β1 Βόρειου Τομέα Αθήνας
Αυτές τις μέρες, το ΠΑΣΟΚ ολοκληρώνει την κορυφαία συλλογική του διαδικασία. Γιατί ένα Συνέδριο δεν είναι απλώς ένα τελετουργικό. Είναι η ζωντανή επιβεβαίωση των δεσμών που μας ενώνουν. Η επικύρωση της στρατηγικής μας κατεύθυνσης και της πρότασης που καταθέτουμε προς την κοινωνία. Η ανανέωση της κοινής μας βούλησης και της επιλογής να προχωρήσουμε όλοι και όλες μαζί, και μαζί με την κοινωνία.
Σε αυτό το Συνέδριο προχωράμε ενωμένοι και αποφασισμένοι. Ο καθένας και η καθεμία με τις απόψεις και τις προσεγγίσεις του, αλλά με τη δέσμευση να αναζητήσουμε την προωθητική σύνθεση και όχι την εσωστρεφή αντιπαράθεση. Πολλοί μας ρωτούν πώς θα ενισχυθεί το ΠΑΣΟΚ και πώς θα μπορέσει να παίξει τον ρόλο του αντίπαλου δέους προς την κυβέρνηση της ΝΔ και του κ. Μητσοτάκη. Μας ρωτούν επίσης αν και με ποιες δυνάμεις θα συνεργαστούμε εν όψει των εκλογών και αν αποδεχόμαστε ή απορρίπτουμε το ενδεχόμενο συνεργασίας με τη ΝΔ.
Δεν δικαιούμαστε να προσπεράσουμε κανένα από αυτά τα ερωτήματα. Αντιθέτως, οφείλουμε να δώσουμε απαντήσεις με ειλικρίνεια και σαφήνεια. Γιατί είναι τα ερωτήματα που μας θέτει η κοινωνία και οι άνθρωποι της μεγάλης προοδευτικής παράταξης, την οποία επιθυμούμε να εκπροσωπήσουμε πλειοψηφικά στις ερχόμενες εκλογές, ανατρέποντας τη σημερινή πολιτική της φαυλότητας και της αύξησης των ανισοτήτων.
Οι απαντήσεις αυτές, που δίνουμε όλες και όλοι μαζί, είναι σαφείς και πειστικές, καθώς απαντούν στα κεντρικά ζητήματα που τίθενται σε αυτήν τη συγκυρία. Το ένα αφορά τη φυσιογνωμία μας και το δεύτερο, αλληλένδετο με το πρώτο, τη στρατηγική μας.
Ποια είναι η φυσιογνωμία του ΠΑΣΟΚ σήμερα, στην ελληνική πραγματικότητα όπως διαμορφώνεται μετά από επτά χρόνια διακυβέρνησης της Δεξιάς; Πιστεύω ότι διαβάζουμε σωστά αυτήν την πραγματικότητα, αν πούμε ότι στη θέση της κανονικότητας που υποσχόταν η ΝΔ και ο κ. Μητσοτάκης το μακρινό 2019 έχει εγκατασταθεί σήμερα μια μεγάλη στρέβλωση, μία μη κανονικότητα, όσον αφορά τους δημοκρατικούς θεσμούς, τη λογοδοσία και τη διαφάνεια, που αποτελούν ζωτικά στοιχεία μιας δημοκρατίας. Και στη θέση της οικονομικής ανάκαμψης και ανάπτυξης, που υπόσχονταν τότε, έχουμε σήμερα μια αβίωτη κατάσταση για τους πολίτες σε ό,τι αφορά την ακρίβεια και το κόστος ζωής. Έχουμε ανισότητες που οξύνονται και μια ανεύθυνη διαχείριση των εθνικών και ευρωπαϊκών πόρων, όχι σε όφελος της κοινωνίας αλλά σε όφελος των «γαλάζιων παιδιών». Αν πει κανείς ότι όλα αυτά θυμίζουν τη χαμένη πενταετία της ΝΔ του 2004 – 2009, που οδήγησε στη χρεοκοπία της χώρας, δεν θα κάνει λάθος.
Απέναντι σε αυτήν την κατάσταση, το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να είναι μια μεσαία, κεντρώα μεταρρυθμιστική δύναμη. Δεν μπορεί να είναι μια συμπληρωματική δύναμη. Το ΠΑΣΟΚ ήταν και παραμένει η μεγάλη δημοκρατική παράταξη, με τα ταυτοτικά χαρακτηριστικά που προσδιόρισε ο ιδρυτής του Ανδρ. Παπανδρέου. Το ΠΑΣΟΚ άντεξε γιατί οι ρίζες του είναι βαθιές και σήμερα οφείλει να διεκδικήσει τη θέση που πολιτικά και ιστορικά κατέχει: Τη θέση του βασικού εκφραστή της μεγάλης προοδευτικής πλειοψηφίας στην ελληνική κοινωνία, με στόχο την ανατροπή και την αλλαγή στο μοντέλο διακυβέρνησης της χώρας. Οφείλει να είναι η δύναμη των μεγάλων ριζοσπαστικών μεταρρυθμίσεων που έχουν ανάγκη οι πολλοί, οι νέοι, τα πιο δυναμικά στρώματα, που νιώθουν ματαιωμένα και απογοητευμένα, τα πιο ευάλωτα στρώματα, που αισθάνονται απροστάτευτα και μη ορατά από το σημερινό καθεστώς.
Το ΠΑΣΟΚ οφείλει να είναι η έκφραση της προοδευτικής, δημοκρατικής, σοσιαλιστικής πολιτικής στον τόπο μας. Και από αυτήν τη φυσιογνωμία απορρέει η στρατηγική μας. Δηλαδή, μια στρατηγική κοινωνικών και πολιτικών αγώνων, μέσα στο Κοινοβούλιο αλλά και όπου χτυπά η καρδιά της κοινωνίας, της εργασίας, της νεολαίας. Απέναντι στη μιντιακή υπεροπλία της κυβέρνησης, απέναντι στο πελατειακό και παραθεσμικό σύστημα του Μεγάρου Μαξίμου, η δική μας δύναμη είναι η ενότητα των πολλών. Είναι το ισχυρό κοινωνικό αίτημα για πολιτική αλλαγή, για δικαιοσύνη, για δημοκρατία.
Αυτό το αίτημα οφείλουμε να το υπηρετήσουμε και να το τοποθετήσουμε στο επίκεντρο της στρατηγικής μας. Κάνοντας το συνέδριό μας εφαλτήριο για τους πολιτικούς αγώνες και τις κοινωνικές μάχες που θα φέρουν την αλλαγή σελίδας για τον τόπο στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση.
