Επιχείρηση ξεπλύματος Τουρκίας και ψευδοκράτους
–ΕΕ και Ουάσινγκτον ζητούν «ρεαλισμό» από Ελλάδα και Κύπρο
Τη στιγμή που η Τουρκία δίνει αγώνα για να παρακάμψει το ελληνικό βέτο όσον αφορά το Πρόγραμμα «SAFE» και να εμφανιστεί ως «φιλειρηνική» δύναμη, που πρωτοστατεί στην επίλυση των προβλημάτων και όχι στην πρόκληση εντάσεων, στην Αθήνα και στη Λευκωσία οι γνωστοί κύκλοι έχουν επιδοθεί σε μια προσπάθεια ξεπλύματος του τουρκικού αναθεωρητισμού.
Τις τελευταίες δύο εβδομάδες έχει στηθεί ένα αφήγημα σύμφωνα με το οποίο η Τουρκία έχει αλλάξει δήθεν θέση και έχει σταδιακά αποστεί από το casus belli και συγχρόνως ότι στην Κύπρο, πλέον, η εκλογή του Ερχιουρμάν σημαίνει ότι οι Τουρκοκύπριοι εγκατέλειψαν τη σκληρή γραμμή της Τουρκίας και είναι υπέρ της ομοσπονδιακής λύσης.
Αυτές οι θέσεις προβάλλονται με ένταση το τελευταίο διάστημα, δημιουργώντας μια επικίνδυνη ψευδαίσθηση και προκαλώντας σύγχυση όχι μόνο στο εσωτερικό της χώρας μας αλλά και στο εξωτερικό. Έτσι, οι θεωρίες αυτές ενισχύουν τις προσπάθειες του Ταγίπ Ερντογάν και του Χακάν Φιντάν να εξασφαλίσουν τη στήριξη της ΕΕ αλλά και των ΗΠΑ και να αποτινάξουν τις κατηγορίες για τον αποσταθεροποιητικό ρόλο της Τουρκίας.
Όλα ξεκίνησαν με τη δήλωση του Χακάν Φιντάν, ο οποίος είπε ότι, αφού «εμείς θέλουμε 6 μίλια και εσείς 12 μίλια», μπορούμε να τα βρούμε και να το κουβεντιάσουμε… Και οι γνωστοί πρόθυμοι (όταν πρόκειται για την Τουρκία) έσπευσαν να πανηγυρίσουν ότι αυτό αποτελεί μεγάλη «στροφή» στην τουρκική πολιτική, λέγοντας σχεδόν ότι ουσιαστικά ο Φιντάν… ήρε το casus belli. Η εξήγηση που έσπευσαν να δώσουν ήταν ότι ο τούρκος υπουργός Εξωτερικών δεν απείλησε με πόλεμο σε ενδεχόμενη επέκταση των χωρικών υδάτων, αλλά αποδέχθηκε να γίνει διαπραγμάτευση για μια συμβιβαστική λύση στο εύρος επέκτασης των ελληνικών χωρικών υδάτων.
Βεβαίως, ο κ. Φιντάν επανέλαβε με άλλα λόγια αυτό ακριβώς που είναι το casus belli: Ότι για οποιαδήποτε απόφαση σε σχέση με το εύρος των ελληνικών χωρικών υδάτων, που αποτελεί καθαρή άσκηση κυριαρχίας, η Αθήνα θα πρέπει να εξασφαλίσει την «άδεια» και την «έγκριση» της Τουρκίας, μετατρεπόμενη έτσι σε χώρα μειωμένης κυριαρχίας.
Και μάλιστα έσπευσαν να αποκρύψουν το ότι η Τουρκία έχει όχι μόνο συζητήσει αλλά συμφωνήσει στο παρελθόν, επί κυβερνήσεων Κώστα Σημίτη, στο πλαίσιο των διερευνητικών επαφών, σε κλιμακωτή αύξηση των ελληνικών χωρικών υδάτων, συμφωνία που δεν παρουσιάστηκε ποτέ, καθώς δεν υπήρξε συνολική συμφωνία για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας, με την Τουρκία να ζητά να συζητηθούν πακέτο και όλες οι άλλες διεκδικήσεις της, από τον εναέριο χώρο και την αποστρατιωτικοποίηση των νησιών μέχρι τις «γκρίζες ζώνες».
Και αυτές οι θεωρίες αναπτύσσονται και προβάλλονται στην Αθήνα, όταν η ίδια η κυβέρνηση έχει θέσει ως όρο για το «SAFE» την άρση του casus belli και τον τερματισμό της αμφισβήτησης της ελληνικής κυριαρχίας με τις «γκρίζες ζώνες»…
Μάλιστα, στην αναμπουμπούλα εμφανίστηκε και η Μαρία Δαμανάκη, η οποία συνεχίζει να απολαμβάνει τα ανταλλάγματα με την πρόσληψή της σε μεγάλη πολυεθνική επιχείρηση που σχετίζεται με το αντικείμενο της θητείας της ως επιτρόπου.
Έσπευσε, λοιπόν, να «βοηθήσει» τη χώρα, λέγοντας ότι δεν θα πρέπει να μένει σε ακινησία στα ελληνοτουρκικά, και πρότεινε τη δημιουργία… κοινών θαλάσσιων πάρκων με την Τουρκία στο Αιγαίο!
Στα διεθνή ύδατα, εκεί όπου η Τουρκία αμφισβητεί την ελληνική ΑΟΖ και την υφαλοκρηπίδα, η κ. Δαμανάκη προτείνει «κοινά πάρκα», σε μια μορφή συνεκμετάλλευσης των περιοχών που διεκδικεί η Τουρκία από την Ελλάδα…
Όμως, το ίδιο ακριβώς ζήτημα προσπαθούν να ανοίξουν και στην Κύπρο, καθώς, κλείνοντας τα μάτια μπροστά στην πραγματικότητα, θέλουν να πείσουν τους Ελληνοκύπριους ότι πλέον το εμπόδιο για τη λύση δεν είναι η Τουρκία και το ψευδοκράτος, αλλά ο… Ν. Χριστοδουλίδης και οι ίδιοι οι Ελληνοκύπριοι!
Όλος ο συρφετός του Σχεδίου Ανάν, ο οποίος ποτέ δεν ηρέμησε και δεν συμβιβάστηκε με την ήττα στο δημοψήφισμα, έχει επιστρατευθεί τώρα για να προβάλει τη δήθεν διαλλακτικότητα του νέου ηγέτη των Τουρκοκυπρίων Τουφάν Ερχιουρμάν. Μάλιστα σπεύδουν να προκαταλάβουν και την πραγματικότητα, δηλώνοντας ότι ο Ερχιουρμάν είναι υπέρ της ομοσπονδίας και ότι με την ψήφο τους οι Τουρκοκύπριοι ψήφισαν εναντίον της Τουρκίας και υπέρ της λύσης. Και ότι εναπόκειται τώρα στον Νίκο Χριστοδουλίδη να αρπάξει το χέρι που δήθεν του προσφέρει ο Ερχιουρμάν.
Η πραγματικότητα, φυσικά, είναι ότι η Τουρκία με μεγάλη ευκολία προσαρμόζεται στα νέα δεδομένα, και έτσι πλέον θα χρησιμοποιεί τον Ερχιουρμάν για βελτίωση της θέσης της. Ο Ερχιουρμάν δημόσια και επανειλημμένα έχει μιλήσει όχι για ομοσπονδία, αλλά για συνομοσπονδιακή λύση. Και όλοι ήδη σπεύδουν να προειδοποιήσουν ότι η εμμονή και η παραμονή στη θέση των δύο κρατών θα είναι επικίνδυνη, καθώς το αδιέξοδο θα χρεώνεται στην τουρκική πλευρά.
Όμως, το σημαντικότερο –και αυτό καταγράφεται σε μια σειρά δημοσιευμάτων του τουρκικού Τύπου– είναι ότι η συνομοσπονδία είναι ο στρατηγικός στόχος της Τουρκίας, καθώς έτσι προσδοκά ότι θα αποκτήσει τον έλεγχο όχι μόνο στο βόρειο τμήμα του νησιού, μέσω των Τουρκοκυπρίων, αλλά και στο νότιο τμήμα του και φυσικά στους πλουτοπαραγωγικούς πόρους της κυπριακής ΑΟΖ, στην οποία φυσικά δεν θα είχε πρόσβαση, αν προκρινόταν η λύση των δύο κρατών.
Αυτόν τον Ερχιουρμάν θέλησαν να ξεπλύνουν τα «ορφανά» του Σχεδίου Ανάν, ξεπλένοντας συγχρόνως και την Τουρκία για τις ευθύνες της στη μη επίλυση του Κυπριακού. Με την επιχειρηματολογία αυτή, βεβαίως, επιχειρείται να επηρεαστεί και ο διεθνής παράγοντας, καθώς έτσι, και υπό αυτές τις συνθήκες, θα είναι ολοένα και πιο δύσκολο να πείσει η Λευκωσία τις Βρυξέλλες και πολλές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες ότι ο όρος που θέτει για πρόοδο στο Κυπριακό, προκειμένου να προχωρήσει η ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας, δεν έχει ικανοποιηθεί επειδή εξελέγη ο κ. Ερχιουρμάν και ούτε αρκεί μία δήλωση ότι είναι πρόθυμος για λύση, η οποία θα είναι όμως συνομοσπονδιακή.
Αυτό το κλίμα, που δημιουργείται από συγκεκριμένους παράγοντες σε Αθήνα και Λευκωσία, θέτει σε μεγάλο κίνδυνο την Ελλάδα και την Κύπρο, καθώς στη συγκυρία αυτή εντείνονται και οι θεωρίες για επικείμενη πρωτοβουλία των απεσταλμένων του Ντόναλντ Τραμπ στην περιοχή για επίλυση των περιφερειακών προβλημάτων, μεταξύ των οποίων είναι τα ελληνοτουρκικά και το Κυπριακό.
Είναι προφανές ότι αυτοί οι επίδοξοι μεσολαβητές δεν πτοούνται ούτε συγκινούνται από έννοιες όπως το Δίκαιο της Θάλασσας, ο σεβασμός του Διεθνούς Δικαίου και της νομιμότητας.
Και ούτε, φυσικά, αντιλαμβάνονται αυτό που ο Ελληνισμός νιώθει ως τουρκική απειλή στο Αιγαίο, στην Ανατολική Μεσόγειο και στην Κύπρο.
Οι μεσολαβητές αυτοί θα χρησιμοποιήσουν όλα αυτά τα επιχειρήματα που μας αραδιάζουν σήμερα οι γνωστοί κύκλοι, οι οποίοι εμπνέονται από το ΕΛΙΑΜΕΠ και τους «νενέκους» στην Κύπρο, προκειμένου να δείξουν ότι δεν υπάρχει δα και κανένα ανυπέρβλητο εμπόδιο στα ελληνοτουρκικά και ότι αρκεί η Ελλάδα να δείξει «ρεαλισμό»…
Και, προφανώς, δεν πρόκειται οι άνθρωποι του Τραμπ να κάνουν πίσω ή να ασκήσουν πιέσεις στην Τουρκία μέχρι η Ελλάδα να δείξει «κατανόηση» και να… ανταποκριθεί στα ανοίγματα του Χακάν Φιντάν και του Τουφάν Ερχιουρμάν…
