Εκρηκτική η κατάσταση στην Κρήτη με τους πρόσφυγες
ΣΤΑ ΚΑΓΚΕΛΑ Ο ΚΟΣΜΟΣ, ΚΑΘΩΣ ΦΟΒΑΤΑΙ ΟΤΙ ΣΕ ΛΙΓΟ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΞΕΝΟΣ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΤΟΥ
Απελπιστική έως επικίνδυνη έχει γίνει η κατάσταση στην Κρήτη, όπου το κύμα των προσφύγων έχει πάρει τελευταία εφιαλτικές διαστάσεις και έχει οδηγήσει σε απόγνωση τους κατοίκους του νησιού, οι οποίοι λένε ότι σε λίγο, αν συνεχιστεί η σημερινή κατάσταση, οι μετανάστες θα είναι περισσότεροι από τους ίδιους και ότι το νησί έχει φτάσει πλέον στα όριά του.
Ιδιαίτερα ανησυχητική είναι η κατάσταση στη Γαύδο, την οποία έχουν στοχοποιήσει οι δουλέμποροι της Λιβύης και κατευθύνουν και προς τα εκεί ορδές προσφύγων. Εδώ παρατηρείται το φαινόμενο τα πλοιάρια με τους πολλούς πρόσφυγες να κατευθύνονται στη Γαύδο και εκείνα με τους λιγότερους προς Καλούς Λιμένες και Ιεράπετρα. Αυτό δείχνει πως οι διακινητές θέλουν με τη μία προσπάθεια να αποβιβάσουν όσο το δυνατόν περισσότερους πρόσφυγες στο νησί, γνωρίζοντας προφανώς ότι δεν έχει υποδομές και θα δημιουργηθεί πρόβλημα. Αυτό είναι κάτι που διερευνάται και παρακολουθείται αρμοδίως, γιατί το νησί έχει μπει στις… γκρίζες ζώνες της Τουρκίας και με δεδομένο ότι η Άγκυρα έχει καλές σχέσεις με το καθεστώς της Λιβύης, το οποίο βρίσκεται πίσω από τις διακινήσεις, ενδεχομένως να αποτελέσει μέρος γενικότερου σχεδίου όσον αφορά τις επεκτατικές βλέψεις της γείτονος προς τη χώρα μας. Άλλωστε, στην εποχή μας έχει αποδειχθεί πως οι συνθήκες και οι διεθνείς συμβάσεις δεν έχουν καμία ισχύ, οπότε αυτό πρέπει να μας κάνει πιο προσεκτικούς και υποψιασμένους.
Το ότι έχει στοχοποιηθεί η Γαύδος φαίνεται από τα στοιχεία, τα οποία αναφέρουν ότι φέτος οι προσφυγικές ροές προς το νησί έχουν αυξηθεί σε ποσοστό πάνω από 30%.
Αλλά και η Κρήτη δεν… πάει πίσω. Από την αρχή του χρόνου μέχρι τα μέσα Ιουλίου, που υπάρχουν στοιχεία, πάνω από 9.500 πρόσφυγες έχουν φτάσει στη Μεγαλόνησο, τη στιγμή που στην υπόλοιπη χώρα διά θαλάσσης δεν έφτασαν πάνω από 14.000 άτομα. Αυτό σημαίνει ότι το 60% – 70% των διακινήσεων προσφύγων σε όλη την ακτογραμμή της χώρας μας γίνονται προς την Κρήτη. Μόνο τον Μάιο, σύμφωνα με τα πρώτα στοιχεία, έφτασαν 1.500 άνθρωποι, 1.315 τον Ιούνιο, και 1.682 μέχρι την τελευταία εβδομάδα του Ιουλίου. Αν κάθε μήνα το νησί δέχεται 1.000 – 1.500 πρόσφυγες, σε δύο χρόνια θα έχουν δημιουργήσει οι άνθρωποι αυτοί μια πόλη σαν την… Ιεράπετρα.
Χαρακτηριστικό της… μεταναστευτικής καταιγίδας που έχει ενσκήψει στην Κρήτη είναι το γεγονός ότι μόνο την προπαραμονή και την παραμονή του Δεκαπενταύγουστου αποβιβάστηκαν 250 μετανάστες, εκ των οποίων οι 200 ήταν άνδρες και τα 50 γυναικόπαιδα. Αυτά βλέπουν οι κάτοικοι και είναι στα… κάγκελα, αφού ακούν ότι πρόθεση του κράτους είναι να δημιουργήσει νέα κέντρα φιλοξενίας στο νησί και όχι να τους μεταφέρει σε κέντρα που λειτουργούν ή θα δημιουργηθούν στην ηπειρωτική χώρα.
Το ανησυχητικό είναι πως, σύμφωνα με πληροφορίες που έχει η κυβέρνηση, στα λιμάνια της Λιβύης βρίσκονται 500.000 άτομα που θέλουν να διακινηθούν με κάθε τρόπο προς την Ευρώπη, κάτι που, φυσικά, θα γίνει μέσω Ελλάδας, δηλαδή μέσω Κρήτης.
Και μόνο ο αριθμός προκαλεί ίλιγγο και τρομάζει. Αυτό ακριβώς γνωρίζουν και στην Κρήτη και ήδη ο κόσμος είναι ένα βήμα πριν από την… έκρηξη γιατί δεν βλέπει να γίνεται κάποια κίνηση αποτροπής. Με σχεδιασμό ίδρυσης νέων δομών φιλοξενίας προσφύγων μάλλον δείχνεις διατεθειμένος να τους υποδεχθείς, παρά να τους διώξεις.
Οι περισσότεροι νεοαφιχθέντες προέρχονται από το Μπαγκλαντές (41,3%), το Σουδάν (36,9%) και την Αίγυπτο (12,3%), ενώ ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί ο μεγάλος αριθμός ανηλίκων.
Συγκεκριμένα, 780 παιδιά, σχεδόν το 9% του συνόλου, έφτασαν στην Κρήτη και στη Γαύδο κυρίως από την Αίγυπτο και το Σουδάν. Ανάμεσά τους βρίσκονται επίσης γυναίκες, βρέφη και άτομα που χρήζουν άμεσης ανθρωπιστικής προστασίας.
Σύμφωνα με μαρτυρίες εργαζομένων στα μέτρα υποδοχής, αρκετοί από τους νεοαφιχθέντες φέρουν εμφανή σημάδια κακοποίησης. Ο επικεφαλής του Περιφερειακού Τμήματος Ιεράπετρας του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, Μανώλης Παπαδάκης, ανέφερε ότι «υπήρξαν νεοαφιχθέντες με σημάδια από ξυλοδαρμούς, συγκεκριμένα από μαστίγια και γκλομπ, τα οποία επιβεβαίωσε και ο γιατρός του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού».
Παρά τη συνεχή αύξηση των αφίξεων, τα τελευταία δύο χρόνια, η Κρήτη εξακολουθεί να μη διαθέτει οργανωμένη και μόνιμη δομή πρώτης υποδοχής.
Οι περισσότεροι πρόσφυγες φιλοξενούνται προσωρινά σε χώρους που είχαν σχεδιαστεί για διαφορετική χρήση, όπως το παλιό «Ψυγείο» στο λιμάνι του Ηρακλείου, το παλαιό Λιμεναρχείο Ρεθύμνου και το παλιό σχολικό κτίριο στον Καλόγερο Ιεράπετρας.
Τοπικοί φορείς και οργανώσεις κάνουν λόγο για ελλείψεις σε υποδομές υγιεινής, ιατρική φροντίδα και βασικές υπηρεσίες, επισημαίνοντας ότι οι δήμοι έχουν επωμιστεί σημαντικό μέρος της διαχείρισης χωρίς την απαιτούμενη κρατική υποστήριξη.
Από πλευράς του, το υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου έχει αναγνωρίσει τη σημαντική αύξηση των μεταναστευτικών και προσφυγικών ροών προς τη Νότια Ελλάδα, υποστηρίζοντας ότι βρίσκεται σε εξέλιξη σχέδιο ενίσχυσης της διαχείρισης των αφίξεων.
Σύμφωνα με τις επίσημες ανακοινώσεις του υπουργείου, στόχος είναι η δημιουργία οργανωμένων χώρων προσωρινής φιλοξενίας, η επιτάχυνση των διαδικασιών καταγραφής και η αποσυμφόρηση της Κρήτης μέσω μεταφορών προς οργανωμένες δομές της ηπειρωτικής χώρας και του Ανατολικού Αιγαίου.
Παράλληλα, το υπουργείο τονίζει ότι η Ελλάδα αντιμετωπίζει αυξημένες πιέσεις στα εξωτερικά σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ζητά μεγαλύτερη ευρωπαϊκή συνδρομή, τόσο σε οικονομικό όσο και σε επιχειρησιακό επίπεδο.
Και εδώ όμως το υπουργείο φαίνεται ότι στοχεύει στην αύξηση των κονδυλίων παρά στην αντιμετώπιση του προβλήματος. Δείχνει, δηλαδή, η κυβέρνηση πως δεν την πειράζει να… γεμίσουμε πρόσφυγες, αρκεί να μας πληρώνουν καλά για να τους κρατάμε.
Αυτή η φιλοσοφία είναι εντελώς αντίθετη με τη θέληση του λαού της Κρήτης, που θέλει να είναι αυτός εκείνος που θα αποφασίζει για τα του τόπου του και όχι οι ξένοι οργανισμοί, που πληρώνουν για να συντηρούν μετανάστες και πρόσφυγες.
Γι’ αυτό ακριβώς η κατάσταση στην Κρήτη τείνει να εξελιχθεί σε εκρηκτική. Γιατί η κυβέρνηση θέλει να διατηρήσει τους πρόσφυγες, ενώ ο κόσμος θέλει να τους διασκορπίσει σε όλη τη χώρα. Γίνονται μεν διακινήσεις σε άλλες δομές της ενδοχώρα, αλλά λίγες, ή μάλλον όχι τόσες ώστε να αποσυμφορηθεί η Κρήτη.
Κατά συνέπεια, ο κόσμος δεν βλέπει να υπάρχει πολιτική βούληση για να προωθηθεί μια λύση που να τον ικανοποιεί και γι’ αυτό αντιδρά. Και ακόμα, όπως λένε οι Κρητικοί, δεν έχουμε δει τίποτα. Ίσως να είναι ευκαιρία για ορισμένους να το δείξουν στις εκλογές. Θα δούμε…
Φωτό: Ψηφιακή απεικόνιση / paron.gr
