Δύο μήνες καθυστέρηση στις θεραπείες με ανοσοσφαιρίνη στο «Μεταξά»
Για δεύτερο συνεχόμενο μήνα δεν γίνονται στο Νοσοκομείο «Μεταξά» οι θεραπείες με ανοσοσφαιρίνη, που εφαρμόζονται σε ασθενείς με αιματολογικά προβλήματα και με παθήσεις ζωτικών οργάνων.
Δηλαδή, ασθενείς που έχουν άμεση ανάγκη τις θεραπείες αυτές δεν τις κάνουν γιατί δεν υπάρχουν τα εξειδικευμένα σκευάσματα ανοσοσφαιρινών που απαιτούνται.
Οι ασθενείς είναι ανάστατοι και ψάχνουν να βρουν τι γίνεται και για ποιους λόγους το «Μεταξά» έχει ξεμείνει εδώ και δύο μήνες από τα συγκεκριμένα φάρμακα. Οι γιατροί λένε ότι δεν έχουν έρθει ακόμα και σταματούν εκεί. Προφανώς γιατί δεν γνωρίζουν. Όπως δεν γνωρίζουν πότε θα έρθουν τελικά και αν έρθουν.
Τι συμβαίνει, όμως, με τις ανοσοσφαιρίνες; Δεν υπάρχουν γενικά σε όλα τα νοσοκομεία ή μόνο στο «Μεταξά»; Και γιατί υπάρχει έλλειψη; Άργησαν οι παραγγελίες, δεν υπάρχουν λεφτά, υπήρξε καθυστέρηση σε κάτι;
Ποιος θα απαντήσει σε όλα αυτά; Πώς θα αναπληρωθούν οι θεραπείες που χάθηκαν για τους ασθενείς;
Ο υπουργός Υγείας έχει καθόλου χρόνο για να ασχοληθεί με το θέμα ή δεν προλαβαίνει, επειδή κάνει συνέχεια εγκαίνια σε νοσοκομεία που ανακαινίσθηκαν;
Δεν λέμε, πολύ καλά κάνει και ξαναφτιάχνει τα νοσοκομεία, αλλά, χωρίς φάρμακα, τι να τα κάνουμε;
Και κάτι ακόμα: Πριν από δυόμισι χρόνια, που έλειπαν πάλι κάποια φάρμακα από το «Μεταξά» και είχαν αργήσει κάποιες μέρες να γίνουν οι χημειοθεραπείες, είχε ξεσηκωθεί το σύμπαν, είχαν γίνει στάσεις, διαμαρτυρίες, ερωτήσεις στη Βουλή, κ.λπ. Και, βέβαια, είχε εξαναγκαστεί σε παραίτηση ο τότε διοικητής του νοσοκομείου.
Τώρα, που έχουν δύο μήνες να γίνουν θεραπείες ανοσοσφαιρίνης, δεν έχει… ανοίξει μύτη.
Ποιος, τελικά, αποφασίζει ποτέ θα… εξαγριωθούν και θα ξεσηκωθούν οι εργαζόμενοι στο νοσοκομείο και πότε θα… ανησυχήσουν για τις θεραπείες των ασθενών; Και γιατί κάποιοι είναι μονίμως στο απυρόβλητο και κάποιοι άλλοι στοχοποιούνται με το που αναλαμβάνουν καθήκοντα;
Θα αισθανθεί, άραγε, κανένας την ανάγκη να απαντήσει ή θα μείνουμε με την απορία;
