Και αυτά δεν είναι λόγια του αέρα. Είναι η εμπειρία ζωής του απερχόμενου καλλιτεχνικού διευθυντή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής κ. Μύρωνα Μιχαηλίδη. Ρωτήθηκε σε συνέντευξή του στην «Καθημερινή» αν είναι ασφυκτική η σχέση Πολιτείας και κρατικών Πολιτιστικών Οργανισμών και η απάντησή του ήταν:
– Ναι, υπάρχει αυτή η ασφυκτική σχέση. Αγώνας του επικεφαλής ενός ιστορικού φορέα είναι να μάχεται καθημερινά με το τέρας της γραφειοκρατίας. Πράγματα που έπρεπε να είναι αυτονόητα, όπως η εξασφάλιση της βασικής ταμειακής ρευστότητας, δεν είναι και απαιτούν έναν τεράστιο καθημερινό, πολύωρο αγώνα του διευθυντή.
Όταν αυτό το πρόβλημα, για την αντιμετώπιση του οποίου δεν χρειάζεται ούτε ένα ευρώ και δεν μας εμποδίζει κανένας Σόιμπλε και κανένας Τόμσεν, φρακάρει τη λειτουργία οποιασδήποτε κρατικής δομής, είμαστε άξιοι της μοίρας μας, που για να αλλάξει χρειάζεται να γίνεται πράξη κάθε μέρα εκείνη η παρακαταθήκη των σοφών αρχαίων μας, το «συν Αθηνά και χείρα κίνει…».
