Το πρόβλημα της στέγης διαχρονικό αγκάθι για την κυβέρνηση
ΕΧΕΙ ΠΑΡΕΙ ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΣΤΟ ΜΑΞΙΜΟΥ ΟΤΙ ΘΑ ΤΟ ΒΡΟΥΝ ΣΥΝΤΟΜΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥΣ
–Σχεδιάζει μέτρα για να αντιμετωπίσει την κατάσταση, πριν… ξεφύγει και δεν μπορεί να τη μαζέψει
Το πρόβλημα της στέγης, που όσο πάει γίνεται και οξύτερο, απασχολεί σοβαρά το κυβερνητικό επιτελείο, καθώς πιστεύει ότι μετά το ζήτημα με τους αγρότες, που κανένας δεν γνωρίζει τι τροπή θα πάρει, θα είναι το αμέσως επόμενο που θα κληθεί να αντιμετωπίσει. Γιατί η στέγη, το κεραμίδι, που έλεγαν οι παλιότεροι, είναι ένα από τα βασικά συστατικά της ελληνικής οικογένειας.
Το σπίτι, το νοικοκυριό, ο χώρος και ο μικρόκοσμος του καθενός ήταν και παραμένει η πεμπτουσία της ύπαρξής του, το καταφύγιο και η ασφάλεια, το φρούριό του. Είτε ιδιόκτητο είτε νοικιασμένο, το σπίτι αποτελεί το πρώτο πράγμα που προσπαθεί να εξασφαλίσει ο σύγχρονος άνθρωπος. Και όταν αυτό κινδυνεύει, όταν αμφισβητείται, όταν γίνεται δύσκολο, η κοινωνία αγριεύει, ο κόσμος ξεσηκώνεται και η κάθε κυβέρνηση αισθάνεται μετέωρη, έωλη, ανασφαλής.
Αυτό έχει υπόψη της και η σημερινή κυβέρνηση και ψάχνει τρόπους για να αντιμετωπίσει το πρόβλημα της στέγης. Ένα πρόβλημα που ξεκίνησε με τους πλειστηριασμούς, μέσω των οποίων ξεσπιτώθηκαν χιλιάδες οικογένειες, αλλά όχι τόσες που να μπορούν να διαμορφώσουν αντικυβερνητικό τσουνάμι, και έφτασε σήμερα στο θέμα με τα ενοίκια, τα οποία έχουν γίνει εφιάλτης για τον κόσμο, αφού από το 2020 μέχρι σήμερα, δηλαδή σε λιγότερο από μία πενταετία, αυξήθηκαν σε ποσοστό που ξεπερνάει το 35%.
Αυτό οφείλεται στο ότι δεν υπάρχουν όσες κατοικίες χρειάζεται ο κόσμος. Και η έλλειψη αυτή ανεβάζει τις τιμές τόσο στην αγορά ακινήτων όσο και στα ενοίκια. Με δεδομένο, λοιπόν, ότι δεν υπάρχουν λεφτά, το σπίτι, η στέγη αποτελεί για πολλούς άπιαστο όνειρο. Γιατί όταν ένας μισθωτός παίρνει 1.200 ευρώ τον μήνα και πρέπει να δίνει τα μισά για ενοίκιο, κοινόχρηστα κ.λπ., εκτός από τα έξοδα μετακινήσεων, ρεύματος, που έχει φτάσει και αυτό στο… ταβάνι, κ.λπ., πόσα θα του μείνουν για να φάει;
Ούτε… σουβλάκι δεν θα μπορεί να αγοράσει, τώρα που πήγε κι αυτό στα 4 – 5 ευρώ.
Γι’ αυτό η κυβέρνηση σχεδιάζει να εφαρμόσει ένα πακέτο μέτρων για να συγκρατήσει την αύξηση των ενοικίων έως το τέλος του 2026. Κεντρικός άξονας είναι η επιδότηση της ανακαίνισης κλειστών κατοικιών, υπό την προϋπόθεση ότι θα ενοικιαστούν για διάστημα 3 – 5 ετών, με σταθερό και προκαθορισμένο ενοίκιο.
Παράλληλα, προβλέπονται φορολογικές ελαφρύνσεις για κατασκευαστές που θα διαθέτουν νέα διαμερίσματα προς ενοικίαση, σε τιμές που θα ορίζει το κράτος. Στόχος είναι να αυξηθεί η προσφορά κατοικιών και να περιοριστούν οι πιέσεις στην αγορά, ιδιαίτερα για τα νοικοκυριά με χαμηλά και μεσαία εισοδήματα.
Οι ιδιοκτήτες κλειστών ακινήτων θα λαμβάνουν επιδότηση έως 300 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο για εργασίες ανακαίνισης, για κατοικίες τουλάχιστον 35 ετών και εμβαδού έως 120 τ.μ. Το ανώτατο ποσό επιδότησης θα φτάνει τα 35.000 ευρώ.
Τα ενοίκια στις κατοικίες που θα ενταχθούν στο πρόγραμμα θα καθορίζονται διοικητικά και όχι ελεύθερα από την αγορά. Σε περίπτωση μη τήρησης των όρων, θα προβλέπονται κυρώσεις. Από το 2026 θα ισχύσει και νέο φορολογικό καθεστώς για τα εισοδήματα από ενοίκια.
Με δεδομένο ότι το 2026 θα είναι πιο δύσκολη χρονιά για τις αστικές οικογένειες, καθώς οι αυξήσεις των μισθών θα είναι περιορισμένες και η… επίθεση της ακρίβειας θα ενταθεί, μόνη λύση για να μην ξεφύγει η κατάσταση είναι ο έλεγχος των τιμών των ακινήτων και η τιθάσευση των ενοικίων.
Εκεί έχει επικεντρωθεί η κυβέρνηση και αυτήν την… εξίσωση θέλει να λύσει. Για να δούμε, θα τα καταφέρει;
