Η πρόσφατη… εξομολόγηση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στον Άρη Πορτοσάλτε και στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΪ, όπου μίλησε για την προοπτική να κινηθούν διαδικασίες… παραμερισμού του μετά τις εκλογές, εφόσον η Νέα Δημοκρατία δεν ξεπεράσει το όριο του 25%, που συνδέεται και με το μπόνους των εδρών για το πρώτο κόμμα, διαμόρφωσε ένα καινούριο… οικοσύστημα σεναρίων για το μέλλον.
Στενοί συνεργάτες του Κυριάκου Μητσοτάκη αλλά και πολιτικοί σύμβουλοι με τους οποίους έχει επαφή και τους οποίους αξιοποιεί κατά το δοκούν το Μέγαρο Μαξίμου διατυπώνουν τη θεωρία ότι, με την παραπάνω δήλωσή του, ο σημερινός πρωθυπουργός θα κινητοποιήσει τμήμα των δυσαρεστημένων ψηφοφόρων της Νέας Δημοκρατίας αλλά και κεντρογενών πολιτών που έχουν αποστασιοποιηθεί, προκειμένου να τον κρατήσουν στην ηγεσία της ιστορικής παράταξης της Κεντροδεξιάς και στην πρωθυπουργία.
Μια ψήφος στήριξης του Κυριάκου Μητσοτάκη αποτελεί την πρώτη εκδοχή των πολιτικών εξελίξεων, όπως θα ακολουθήσουν και θα δρομολογηθούν τους επόμενους μήνες, με αφετηρία την προαναγγελία αποχώρησης, εφόσον το ποσοστό της Νέας Δημοκρατίας κυμανθεί κάτω από το 25%. Μια άλλη παράμετρος, ωστόσο, έχει επώδυνα χαρακτηριστικά για το Μέγαρο Μαξίμου και τον σημερινό ένοικό του και στην υλοποίησή της αναφέρονται με νόημα όσοι θεωρούν ότι η πρωτοβουλία του Κυριάκου Μητσοτάκη να ανοίξει ο ίδιος, με αυτόν τον τρόπο, θέμα αποχώρησής του από το προσκήνιο μπορεί να σταθεί αρκετή για μια μεγάλη αντισυσπείρωση στις κάλπες, ώστε να πολλαπλασιαστούν οι πιθανότητες της αποχώρησής του.
Οι επικριτές
Οι επικριτές της συγκεκριμένης στρατηγικής επιλογής του πρωθυπουργού στέκονται στην προοπτική της «αντι-μητσοτακικής» ψήφου, που θα εκδηλωθεί με αυξημένη συμμετοχή πολιτών στις κάλπες, ανεξάρτητα από τον κομματικό σχηματισμό τον οποίο θα επιλέξουν να στηρίξουν, ώστε να διοχετεύσουν εκεί την οργή και την αντίθεσή τους προς την τρέχουσα πολιτική κυριαρχία.
Αυξημένη συμμετοχή πολιτών στις κάλπες συνεπάγεται μείωση της αποχής σε σχέση με τις βουλευτικές εκλογές του 2023, στις οποίες, παρά το γεγονός ότι έχασε σχεδόν 200.000 ψήφους από το 2019, η Νέα Δημοκρατία αύξησε το ποσοστό της στο 41%.
Αυτήν τη φορά, είναι εύλογο να προδικάσει κανείς ότι αυξημένη συμμετοχή στις κάλπες θα συνεπάγεται ψήφο καταδίκης της τρέχουσας εκδοχής της Νέας Δημοκρατίας υπό τον Κυριάκο Μητσοτάκη, κάτι που σημαίνει ότι το ποσοστό της κυβερνητικής παράταξης θα μειωθεί.
Μια πρόσθετη παράμετρος που μπαίνει αναπόφευκτα στην εξίσωση της ανάλυσης εστιάζει αμιγώς στον χώρο της Κεντροδεξιάς και ειδικότερα στους παραδοσιακούς ψηφοφόρους της Νέας Δημοκρατίας, οι οποίοι είχαν αρχίσει να αποστασιοποιούνται ήδη από τις βουλευτικές εκλογές του 2023 και στις ευρωεκλογές του 2024 γύρισαν την πλάτη στο «κόμμα του Κυριάκου Μητσοτάκη», με αποτέλεσμα να φτάσει σε ιστορικά χαμηλό αριθμό ψήφων, λίγο πάνω από το 1 εκατομμύριο.
Ένα νέο κόμμα υπό τον Αντώνη Σαμαρά φαντάζει περισσότερο ελκυστικό πολιτικά;
Τα τελευταία δύο χρόνια, οι άνθρωποι αυτοί δεν δείχνουν καμία διάθεση να επιστρέψουν… στο μαντρί, όπως συνήθιζε να λέει ο Ευάγγελος Αβέρωφ. Αντιθέτως, αναζητούν τις κατάλληλες αφορμές για να σηκωθούν από τον καναπέ τους, να φτάσουν στην κάλπη και εκεί να ψηφίσουν τιμωρητικά εναντίον του Κυριάκου Μητσοτάκη. Ένα νέο κόμμα υπό τον Αντώνη Σαμαρά φαντάζει για τους ψηφοφόρους αυτούς περισσότερο ελκυστικό πολιτικά, σε σχέση με τα άλλα, υπάρχοντα μικρά κόμματα στον χώρο δεξιά της Νέας Δημοκρατίας. Και αν οι ψηφοφόροι αυτοί έχουν το πρόσθετο κίνητρο ότι με τη συντεταγμένη και μαζική ψήφο τους θα αυξήσουν τις πιθανότητες αποχώρησης του Κυριάκου Μητσοτάκη, με ποσοστό κάτω από το 25%, θα έχουν ένα πρόσθετο κίνητρο για να μην απέχουν από τις κάλπες. Θα έχουν τον λόγο που τους έλειπε, και μάλιστα τους τον έχει προσφέρει ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης, με την επιλογή να θέσει το 25% ως όριο για την προσωπική πολιτική τύχη του.
Στο παραπάνω σύνθετο, πολυδιάστατο, πολυεπίπεδο και πολυπαραγοντικό πλαίσιο δεδομένων θα πρέπει να προσθέσει κανείς τη δεδομένη αποσυσπείρωση της Νέας Δημοκρατίας στη διαδρομή για τις κάλπες, τους εσωκομματικούς «εμφυλίους» σε κάθε εκλογική περιφέρεια αλλά και τη… διακριτική αποστασιοποίηση από τον πυρήνα της μάχης όσων επιθυμούν να επιταχυνθούν οι διαδικασίες για τη διαδοχή του Κυριάκου Μητσοτάκη στην ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας. Αλλά και όσων είναι δυσαρεστημένη από την προτίμηση που έδειξε, κατά την οκταετή, αυτοδύναμη και ανεμπόδιστη άσκηση της εξουσίας, σε «ακροκεντρώους», πασοκογενείς, περαστικούς, μετακινούμενους και τεχνοκράτες, αντί να εμπιστευθεί την πλειοψηφία της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας.
Φωτό: POOL PHOTO / EUROPEAN UNION / EUROKINISSI
