Τίτλος: 30 χρόνια από τη θυσία του Τάσου Ισαάκ: Η ημέρα που η Δερύνεια βάφτηκε με αίμα
Τρεις δεκαετίες συμπληρώνονται σήμερα από την άνανδρη δολοφονία του 24χρονου μοτοσικλετιστή στη νεκρή ζώνη. Ένα έγκλημα που συγκλόνισε τον ελληνισμό και παραμένει μέχρι σήμερα ατιμώρητο.
Συμπληρώνονται φέτος 30 χρόνια από την 11η Αυγούστου 1996, μια από τις πιο μαύρες και ταυτόχρονα ηρωικές σελίδες της σύγχρονης κυπριακής ιστορίας. Ήταν η ημέρα που ο 24χρονος Τάσος Ισαάκ έπεφτε νεκρός στη Δερύνεια, ξυλοκοπημένος μέχρι θανάτου από όχλο Τούρκων και Τουρκοκυπρίων, ανάμεσα στους οποίους και μέλη της εθνικιστικής οργάνωσης «Γκρίζοι Λύκοι».
Όλα ξεκίνησαν τον Αύγουστο του 1996, όταν η Ομοσπονδία Μοτοσικλετιστών Κύπρου διοργάνωσε μια μεγαλειώδη αντικατοχική πορεία. Μοτοσικλετιστές από ολόκληρη την Ευρώπη ξεκίνησαν από το Βερολίνο με προορισμό την κατεχόμενη Κερύνεια, στέλνοντας ένα ηχηρό μήνυμα κατά της κατοχής και υπέρ της ελευθερίας κίνησης.
Παρά τις έντονες πολιτικές πιέσεις και την επίσημη ακύρωση του τελικού σκέλους της πορείας για λόγους ασφαλείας, εκατοντάδες διαδηλωτές αρνήθηκαν να διαλυθούν και κατευθύνθηκαν προς διάφορα σημεία της γραμμής κατάπαυσης του πυρός. Στη Δερύνεια, η κατάσταση ξέφυγε γρήγορα από κάθε έλεγχο.
Η νεκρή ζώνη μετατράπηκε σε πεδίο μάχης, με άοπλους διαδηλωτές από τη μία πλευρά και πάνοπλους στρατιώτες του κατοχικού στρατού, ψευδοαστυνομικούς και μεταφερθέντες εθνικιστές με ρόπαλα και πέτρες από την άλλη.
Ο Τάσος Ισαάκ βρέθηκε στην πρώτη γραμμή. Όταν αντιλήφθηκε ότι ένας άλλος Ελληνοκύπριος διαδηλωτής είχε εγκλωβιστεί και δεχόταν επίθεση, έσπευσε χωρίς δεύτερη σκέψη να τον βοηθήσει. Αυτή η πράξη αυτοθυσίας έμελλε να είναι η τελευταία του.
Ο 24χρονος περικυκλώθηκε από δεκάδες επιτιθέμενους. Οι εικόνες που κατέγραψαν οι τηλεοπτικές κάμερες πάγωσαν το πανελλήνιο, καθώς ο Ισαάκ βρισκόταν στο έδαφος δεχόμενος τυφλά χτυπάματα με πέτρες, ρόπαλα και λοστούς στο κεφάλι, μέχρι που άφησε την τελευταία του πνοή. Τα μέλη της ειρηνευτικής δύναμης του ΟΗΕ (ΟΥΝΦΙΚΥΠ), αν και παρόντα, στάθηκαν ανήμπορα να αποτρέψουν το λιντσάρισμα.
Ο Τάσος Ισαάκ έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω τη σύζυγό του, η οποία ήταν έγκυος στο πρώτο τους παιδί. Λίγους μήνες μετά γεννήθηκε η κόρη του, που πήρε το όνομά του.
Η τραγωδία της οικογένειας ολοκληρώθηκε μόλις τρεις ημέρες αργότερα, στις 14 Αυγούστου, κατά την κηδεία του Ισαάκ. Ο ξάδελφός του, Σολωμός Σολωμού, συγκλονισμένος από τον χαμό του Τάσου, ξέφυγε από τον κλοιό των κυανόκρανων, πέρασε στη νεκρή ζώνη και επιχείρησε να κατεβάσει την τουρκική σημαία από φυλάκιο. Πυροβολήθηκε εν ψυχρώ στο λαιμό από Τούρκο αξιωματικό, σφραγίζοντας με το δικό του αίμα το μαύρο εκείνο καλοκαίρι.
Τριάντα χρόνια μετά, η θυσία του Τάσου Ισαάκ παραμένει μια ανοιχτή πληγή, καθώς το έγκλημα παραμένει ουσιαστικά ατιμώρητο. Παρόλο που η Κυπριακή Αστυνομία και η Interpol ταυτοποίησαν τους δράστες και εξέδωσαν διεθνή εντάλματα σύλληψης, οι υπαίτιοι κυκλοφορούν ελεύθεροι, προστατευόμενοι από την Άγκυρα και το κατοχικό καθεστώς.
Το 2008, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) καταδίκασε την Τουρκία για τη δολοφονία των Ισαάκ και Σολωμού, κρίνοντάς την ένοχη για την παραβίαση του δικαιώματος στη ζωή και για την παράλειψη διεξαγωγής αποτελεσματικής έρευνας.
Φωτο: pixabay
