Οι «δελφίνοι» της ΝΔ ετοιμάζονται για… πασαρέλα στη ΔΕΘ
Επιστροφή στο 2015… Στο μακρινό 2015, τότε που, μερικές μέρες πριν από τις δεύτερες εκλογές, τις οποίες κέρδισε ο Αλέξης Τσίπρας, στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης η Νέα Δημοκρατία βίωνε… καρδιοχτύπια διαδοχής.
Κανένας, φυσικά, δεν αμφισβητούσε τότε τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη, όλοι ωστόσο γνώριζαν ότι μετά τις βουλευτικές εκλογές ο «μουστάκιας» θα άνοιγε το θέμα της ηγεσίας… κανονικά, με… κανονικούς συνυποψηφίους. Όπως και συνέβη, με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, χάρη στην καθοριστική και καταλυτική βοήθεια του Αντώνη Σαμαρά, να κερδίζει την τελική μάχη τον Ιανουάριο του 2016.
Σε εκείνη τη ΔΕΘ, στα γαλάζια παρασκήνια μπορούσε κανείς να καταγράψει μια κινητικότητα διαδοχής. «Δελφινομαχίες». Μια αντίστοιχη εικόνα περιμένουν οι έμπειροι του χώρου της Κεντροδεξιάς να καταγραφεί εκ νέου στη φετινή ΔΕΘ, καθώς υπάρχουν, αντικειμενικά, σοβαρές πιθανότητες να είναι η τελευταία του Κυριάκου Μητσοτάκη ως εν ενεργεία πρωθυπουργού της χώρας και, κατ’ επέκταση, η τελευταία του ως προέδρου της Νέας Δημοκρατίας, καθώς εύλογα κατανοεί κανείς ότι η αποχώρησή του από το Μέγαρο Μαξίμου, μέσα από μια πιθανολογούμενη κυβέρνηση συνεργασίας –απαράβατος όρος για τη συγκρότηση της οποίας θα είναι να μην τεθεί ο ίδιος επικεφαλής–, θα ανοίξει τον δρόμο και για τη διαδοχή του στην ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας.
Η Κεντροδεξιά έχει αποδείξει, στην ιστορική διαδρομή της, ότι κάθε φορά που αλλάζει ηγεσία το παρασκήνιο είναι έντονο, η σύγκρουση σφοδρή, υπάρχουν στιγμές που προκύπτουν και διασπάσεις… λίγο αργότερα. Ωστόσο η Νέα Δημοκρατία, ως συντεταγμένος πολιτικός οργανισμός, παραμένει συνασπισμένη γύρω από τον νέο αρχηγό της. Ή τουλάχιστον αυτό ίσχυε όταν η κοινωνική και εκλογική επιρροή της ήταν ευμεγέθης, καθώς κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τις συνθήκες που θα διαμορφωθούν μετά τις επικείμενες βουλευτικές εκλογές, στην περίπτωση κατά την οποία η Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη δεν καταφέρει να ανακτήσει μέρος της κοινωνικής βάσης της, που την εγκατέλειψε από το 2019 μέχρι το 2023 και από το 2023 μέχρι τις ευρωεκλογές του 2024, στις οποίες κατέγραψε το χειρότερο αριθμητικό αποτέλεσμα του μισού αιώνα ιστορίας της, με λίγο πάνω από 1 εκατομμύριο πολίτες να την ψηφίζουν σε εκείνες τις εκλογές.
Οι «δελφίνοι» για την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας είναι… γνωστοί και καταγεγραμμένοι, μένει, λοιπόν, να φανεί στην πράξη πώς θα κινηθούν στο παρασκήνιο των εργασιών για την έναρξη της φετινής Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης. Ποιες επαφές θα έχουν, με ποιες ομάδες στελεχών θα επιδιώξουν να έρθουν σε επαφή, ποιους πυρήνες θα προσπαθήσουν να κινητοποιήσουν ώστε να κάνουν αισθητή την παρουσία τους. Στο παρασκήνιο όλα αυτά, εννοείται, καθώς, για λόγους θεσμικού σεβασμού, κανείς δεν θα διανοηθεί να αφαιρέσει από τον σημερινό πρωθυπουργό και σημερινό πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας Κυριάκο Μητσοτάκη το δικαίωμα στην απόλυτη προβολή τις ημέρες της ΔΕΘ.
Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας και ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και πρόεδρος του Eurogroup Κυριάκος Πιερρακάκης είναι το δίδυμο που έχει ξεχωρίσει εδώ και αρκετό καιρό και έχει ανοίξει βηματισμό για τη διαδοχή του Κυριάκου Μητσοτάκη στην ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας. Μεταξύ τους, μάλιστα, τείνει να επικρατεί εγκάρδια συνεννόηση, σε σημείο που οι γνωρίζοντες τις παρασκηνιακές ζυμώσεις στον πολιτικό χώρο της Κεντροδεξιάς να μιλούν για ένα σχήμα «συλλογικής ηγεσίας», που θα οδηγήσει με ασφάλεια τη Νέα Δημοκρατία σε ένα σταθερό και καλύτερο μέλλον, από τη στιγμή που θα κλείσει και επίσημα ο κύκλος του Κυριάκου Μητσοτάκη στην ηγεσία της ιστορικής παράταξης που ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής.
Από εκεί και πέρα, ρόλο στην επόμενη μέρα της Νέας Δημοκρατίας, με το δικό τους, διακριτό ακροατήριο, διεκδικούν να έχουν ο Άδωνης Γεωργιάδης, ο Βασίλης Κικίλιας, η Νίκη Κεραμέως, ο Μάκης Βορίδης και ο Απόστολος Τζιτζικώστας. Η επταετία Μητσοτάκη στην εξουσία, άλλωστε, επέτρεψε σε μια σειρά από στελέχη να αναδειχθούν στην πρώτη γραμμή και στην κομματική επετηρίδα, και να έχουν ταυτοτικό χαρακτήρα «αρχηγήσιμου» ή ακόμη και «πρωθυπουργήσιμου». Κάτι αντίστοιχο, δηλαδή, με όσα συνέβησαν στο ΠΑΣΟΚ τη δεύτερη και… μοιραία τετραετία του Κώστα Σημίτη στην εξουσία, από το 2000 μέχρι το 2004. Μια περίοδος που «μάτωσε» το άλλοτε κραταιό Κίνημα, λόγω των πολλών σκανδάλων διαφθοράς στα οποία πρωταγωνίστησαν στελέχη του. Και οδήγησε τον Κώστα Σημίτη να… δραπετεύσει, παραδίδοντας την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ στον Γιώργο Παπανδρέου, ως… θαμπό δαχτυλίδι, όπως είπε μερικά χρόνια αργότερα ο Νίκος Παπανδρέου.
Φωτό: ΤΟ ΠΑΡΟΝ/ΡΑΦΑΗΛ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ / EUROKINISSI
