Ψηφιακή… επέλαση
Η Αλεξανδρούπολη είναι η μοναδική πόλη στην Ελλάδα που δέχεται τον μεγαλύτερο αριθμό τούρκων επισκεπτών τα τελευταία χρόνια… Οι γείτονες την επιλέγουν για να κάνουν τα ψώνια τους, να φάνε, να πιουν, να διασκεδάσουν, ενώ, συνήθως, παίρνουν τον δρόμο της επιστροφής το ίδιο βράδυ…
Το πρόβλημα… δεν υπάρχει. Ξαφνικά η πόλη «πήρε ζωή», όπως λένε κυρίως οι ελεύθεροι επαγγελματίες, που μετά την… επέλαση των Αμερικανών –ίσως θυμόμαστε όλοι τα τραγελαφικά με τις ελλείψεις αυγών σε ολόκληρο τον Έβρο– βλέπουν τις… δουλειές τους να ανοίγουν ξανά.
Το τι… κλείνει δεν είναι προφανώς του παρόντος –αφού, σε αυτήν τη φάση, κανείς από τους ενδιαφερόμενους δεν είναι σε θέση να ακούσει–, ωστόσο, πλην δουλειών, και άλλα θέματα ανοίγουν και… χάσκουν επικίνδυνα…
Αυτό που σίγουρα θα έπρεπε να προκαλεί έστω κάποιον εντυπωσιασμό είναι η… κακή συνήθεια των Τούρκων να αλλάζουν τα ονόματα όπου και ό,τι κι αν επισκέπτονται – ιδιαίτερα στη Θράκη.
Ξαφνικά παρατηρείται, δηλαδή, όλο και περισσότερο να χρησιμοποιείται στα ψηφιακά Μέσα η τουρκική ονομασία της πόλης (επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας), κάτι που ούτε τυχαίο είναι ούτε και αθώο. Δεν μπορεί να μας επισκέπτονται όλοι οι ιστορικοί και διανοούμενοι της γείτονος, οι οποίοι έχουν… εντρυφήσει στην ονοματολογία επί της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Πιο πιθανόν είναι να έρχονται με… ενημερωτικά σημειώματα, που οι νομαρχίες και επαρχίες των τουρκικών συνόρων φροντίζουν να προμηθεύουν τους πολίτες τους που… εκδράμουν προς δυσμάς…
Το χειρότερο, όμως, απ’ όλα είναι ότι και επαγγελματίες της πόλης τοποθετούν πινακίδες στα μαγαζιά τους, υιοθετώντας αυτήν την τουρκική ονομασία, στο πλαίσιο της… προσέλκυσης περισσότερων τουριστών. Όχι ότι γίνεται συστηματικά και από την πλειοψηφία των επαγγελματιών, αλλά όσο υπάρχουν αυτοί που δεν βλέπουν τίποτα μεμπτό σε αυτήν την κίνηση τότε τα πράγματα είναι ήδη σοβαρά.
Τέλος, πολύ ενδιαφέρον έχει και το γεγονός ότι στα ψηφιακά Μέσα ακόμα και το λατινικό «Alexandroupoli» χάνει έδαφος και αντικαθίσταται από τη λέξη «Aleksandroupoli» – το «ks» είναι το δίψηφο που χρησιμοποιούν οι Τούρκοι, αν και ως… γλώσσα που επέλεξε να γράφεται με λατινικούς χαρακτήρες από το 1928 η… εκπαραθύρωση του «x» είναι τουλάχιστον ακατανόητη…
Τα περί επετείων…
Είναι κάποιες ημερομηνίες που σε ωθούν να ψαχτείς για το «Σαν Σήμερα», αν και ως έλληνες αλλά και ως ευρωπαίοι πολίτες θα έπρεπε να έχουμε υιοθετήσει τη συγκεκριμένη συνήθεια. Πάντως, για τις 15 Ιουλίου, το σερφάρισμα υπήρξε και φέτος ιδιαίτερα κοπιώδες, καθώς τα… ιστορικά ρεζιλίκια μας φαίνεται πως είναι αρκετά καλά θαμμένα στα ψηφιακά και ανήλιαγα υπόγεια.
Αντίθετα, εύκολα μπορούσε κάποιος να πληροφορηθεί για το… παραλίγο πραξικόπημα στην Τουρκία το 2016, αφού το γεγονός βρίσκεται αρκετά ψηλά σε όλες τις αντίστοιχες πλατφόρμες.
Εμείς, βέβαια, εδώ στη Θράκη, και φυσικά στην Κομοτηνή, όπου έχουμε την… τύχη και την τιμή (βεβαίως – βεβαίως) να… φιλοξενούμε το τουρκικό προξενείο, έχουμε άμεση και πολύ εύκολη (αν θέλουμε) την πρόσβαση στην πληροφόρηση, αλλά κυρίως την εμπέδωση τέτοιων… γεγονότων.
Η… φιέστα επαναλήφθηκε και φέτος στον αύλειο χώρο του τουρκικού προξενείου, καθώς οι εγκάθετοι… τίμησαν την επέτειο της λεγόμενης «Ημέρας Δημοκρατίας και Εθνικής Ενότητας».
Παράλληλα, όλος ο Τύπος και οι ιστοσελίδες της προπαγάνδας, ακολουθώντας τις προξενικές εντολές, πνίγηκαν σε τίτλους που ήταν πανομοιότυποι (δεν χρειάζεται μεγάλη φαντασία για να περάσει κάποιος το μήνυμά του, αρκεί η αναπαραγωγή του…), λες και είχαν… τυπωθεί με καρμπόν. «Οι Μάρτυρες της 15ης Ιουλίου τιμήθηκαν στο Γενικό Προξενείο Κομοτηνής», «Διοργανώθηκε πρόγραμμα μνήμης στο Γενικό Προξενείο της Τουρκίας στην Κομοτηνή, με αφορμή την Ημέρα Δημοκρατίας και Εθνικής Ενότητας», «Στο Γενικό Προξενείο Κομοτηνής τιμήθηκαν οι μάρτυρες της 15ης Ιουλίου».
Ποιος είναι ο στόχος αυτών των δημοσιευμάτων; Μα… να πείσουν πρώτιστα τη μειονότητα για τη δήθεν σύμπλευση όλων των μελών της με όσα απασχολούν την Τουρκία και, φυσικά, να διαμορφώσουν ένα κλίμα σε ολόκληρη την κοινωνία, επιχειρώντας να ενισχύσουν τη διαφοροποίηση μεταξύ των σύνοικων στοιχείων, με βασικό στόχο την πρόκληση ρωγμών και αντιθέσεων.
Τη χυδαία αυτή επίθεση, ουσιαστικά, την ενορχήστρωσαν ο τούρκος πρόξενος, ο οποίος κανονικά θα έπρεπε –για συμβολικούς λόγους– να επιστρέψει στα… διπλωματικά θρανία, ως ανεπίδεκτος μαθήσεως, αλλά και ο τύπος που κάνει τον ψευδομουφτή στην Ξάνθη και είναι και πρόεδρος της «Άτυπης Συμβουλευτικής» –μια δομή που είναι παράνομη–, ο κ. Μουσταφά Τράμπα.
Ο… αθεόφοβος δεν ντράπηκε να πει στην ανακοίνωσή του ότι η… «Μουσουλμανική Μειονότητα της Θράκης, από τις πρώτες στιγμές της νύχτας της 15ης Ιουλίου, στάθηκε στο πλευρό της Τουρκίας και του τουρκικού έθνους». Δηλαδή, όποιος μουσουλμάνος ήταν πάνω από 20 ετών στις 15 Ιουλίου 2016 –έχων σώας τα φρένας– και διάβασε ή άκουσε την ανακοίνωση μάλλον πρέπει να σχημάτισε ένα στόμα… αυγό, ένα στόμα απορίας και, σε δεύτερο χρόνο, μιας κάποιας… αηδίας. Διότι η συγκεκριμένη πρόταση είναι ένα αποκύημα βδελυρής φαντασίας, καθώς εκείνη η νύχτα και η μέρα, όπως και η επόμενη, πέρασαν σαν όλες τις άλλες – με χαρές και δυσκολίες, αλλά σίγουρα όχι με κάποια… σχέση ή εμπλοκή με τα τεκταινόμενα… τερτίπια στη γείτονα. Άσε που ακόμα και οι καθεστωτικοί, οι εγκάθετοι που παρασιτούν στην ελληνική Θράκη, από εφημερίδες και ΜΜΕ της μειονότητας μέχρι τα… πρωτοπαλίκαρα του τουρκικού προξενείου –συμπεριλαμβανομένου και του τούρκου πρόξενου–, είχαν… λουφάξει επί ένα δεκαήμερο, γιατί αρχικά… φοβόντουσαν και στη συνέχεια περίμεναν… οδηγίες, οι οποίες και ήρθαν στο τέλος του ίδιου μήνα…
Άρα, τι είναι αυτά τα ψεύτικα που εκστόμισε ο κυρ Τράμπα; Είναι η προσπάθεια να εμπλέξει την περιοχή μας με το… ντεμέκ πραξικόπημα. Και αυτή η προσπάθεια δείχνει ότι οι συγκεκριμένοι τύποι δεν έχουν πρόθεση να σταματήσουν πουθενά. Και δεν θα σταματήσουν, αν δεν τους σταματήσει κάποιος…
Ο φόβος και ο τρόμος…
Με κάποιον τρόπο, επιτέλους, θα πρέπει να προστατευθεί η τοπική κοινωνία αλλά και η ίδια η μειονότητα, καθώς αυτοί οι τύποι δεν δυσκολεύονται να χρησιμοποιήσουν και στους έλληνες πολίτες της μειονότητας την ίδια τακτική με την οποία κρατούν κάτω τους τούρκους πολίτες.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα, ο τούρκος πρόξενος, ο οποίος στη δική του τοποθέτηση… φρόντισε να απειλήσει, εμμέσως πλην σαφώς, τη μειονότητα, μιλώντας γλαφυρά για ποινές και τιμωρίες και βεβαίως υπενθυμίζοντας και τον θάνατο του καταγόμενου από το Σκάλωμα (Ροδόπης), Μουσταφά Τζαμπάζ χρησιμοποιώντας τον από 20ετίας μετανάστη στην Τουρκία και φωτορεπόρτερ ως… γέφυρα πάνω στην οποία επιχειρήθηκε να χτιστεί το όλο αφήγημα. Φυσικά, δεν είναι πρώτη φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο ούτε, φυσικά, πρόκειται για το μοναδικό αφήγημα που σχεδιάζεται εδώ στη Θράκη και προωθείται σε όλο τον κόσμο…
Έλλη Μητακίδου
