Πάρε το μηδέν…
Πολλή ικανοποίηση έπεσε με τη συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν, και αν κάποιοι αδυνατούν να κατανοήσουν από πού προέρχεται αυτή (η ικανοποίηση, ντε), ας… ξαποστάσουν. Δεν θα μας τρελάνουν αυτοί…
Η ταύτιση
Ωραία, το χρήμα κινεί τα πάντα. Κατανοητό. Οπότε και οι αγάπες υπό προϋποθέσεις δεν μας είναι κάτι άγνωστο. Ο μισός παλιός ελληνικός κινηματογράφος στηρίζεται πάνω σε αυτό που λέμε «οικονομικά συμφέρουσα πρόταση (γάμου)». Και αν τότε πάντα κέρδιζε η αγάπη, καλό είναι να σοβαρευτούμε επιτέλους. Άλλωστε, οι… νύφες μας το έχουν ήδη κάνει…
Ελλάδα και Τουρκία έδωσαν ιδιαίτερη έμφαση στην ενίσχυση των οικονομικών και εμπορικών τους σχέσεων, με σαφή στόχο την αύξηση, λέει, του διμερούς εμπορικού όγκου στα 10 δισ. δολάρια έως το τέλος της δεκαετίας, στόχος ρεαλιστικός, αν αναλογιστεί κανείς ότι το 2025 το διμερές εμπόριο ανήλθε στα 7 δισ. δολάρια.
Στην κοινή, μάλιστα, δήλωση που εξέδωσαν ο Κυριάκος Μητσοτάκης και ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν καταγράφεται η πρόθεση Ελλάδας και Τουρκίας να ενισχύσουν περαιτέρω τους εμπορικούς δεσμούς, ενεργοποιώντας περαιτέρω τις επιχειρηματικές τους κοινότητες και διευρύνοντας τα πεδία διμερούς συνεργασίας. Για ποιον λόγο θέλουν να τα κάνουν όλα αυτά στο συγκεκριμένο τάιμινγκ; Γιατί (τα παιδιά) θέλουν να εντείνουν την προσπάθεια για τη σταθεροποίηση και την εμβάθυνση (λέει) των σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών.
Όλα καλά, λοιπόν, όλα ανθηρά, παρά τις σταθερές και βαθιές διαφορές των δύο χωρών σε σημαντικά (καλά, όχι τόσο σημαντικά όσο τα ντόλαρς) ζητήματα, όπως τα 12 μίλια, η υφαλοκρηπίδα, η ΑΟΖ, ο επιθετικός προσδιορισμός της μειονότητας στην Ελλάδα κ.λπ.…
(Καλό είναι σε αυτήν τη φάση να μην ξεχνάμε το μότο μας: «Δεν θα μας τρελάνουν αυτοί»…)
Αναβάθμιση
Από την άλλη πλευρά, είναι απολύτως κατανοητό ότι όσο η Τουρκία «ταΐζεται» ευρωπαϊστί, με τον άλφα ή τον βήτα τρόπο, οι Έλληνες δεν χρειάζεται να ανησυχούμε και πολύ. Τουλάχιστον για τα… χοντρά (ό,τι καταλαβαίνει ο καθένας). Τα… υπόλοιπα είναι μάλλον διαχειρίσιμα, γιατί τίθενται στο πλαίσιο της… ρουτίνας μεταξύ των δύο χωρών. (Μη χάσουμε και τις συνήθειές μας!)
Άλλωστε, το είπε και ο τούρκος Πρόεδρος: Η συμμετοχή της Τουρκίας στις πρόσφατες ευρωπαϊκές αμυντικές πρωτοβουλίες είναι προς το κοινό συμφέρον των δύο χωρών. Και αν το ερώτημα που ξεπηδάει αυθόρμητα είναι «τινί τρόπω;», καλό είναι να σοβαρευτούμε, αν θέλουμε να μοιάσουμε στις «νύφες μας».
Στη φάση αυτή να αναφέρουμε ότι η συμμετοχή της Τουρκίας στις ευρωπαϊκές αμυντικές πρωτοβουλίες το 2025 – 2026 χαρακτηρίζεται, λέει, από μια προσπάθεια πλάγιας εισόδου και αναβάθμισης του ρόλου της, παρά από τις εντάσεις με μέλη της ΕΕ – για εμάς λέει, την Ελλάδα και την Κύπρο. Και παρά το γεγονός ότι η Τουρκία παραμένει εκτός βασικών δομών της ΕΕ, επιδιώκει ενεργά να συμμετάσχει σε ευρωπαϊκά αμυντικά προγράμματα, αξιοποιώντας τη θέση της στο ΝΑΤΟ.
Στα… φυσιολογικά
Κατά τα λοιπά, ο κ. Μητσοτάκης ανέφερε ότι ήρθε η ώρα να αποσυρθεί το casus belli, και μάλιστα, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, αναρωτήθηκε «εάν όχι τώρα, πότε;» – εάν ισχύει αυτή η δήλωση, καλό θα είναι να πει ο πρωθυπουργός γιατί θεωρεί κατάλληλη αυτήν τη στιγμή για μια τέτοια ιστορική κίνηση.
Επίσης, χρειάστηκε να… πει το ποίημα και σε ό,τι αφορά τη μειονότητα, όταν ο Πρόεδρος αναφέρθηκε ευθαρσώς σε «τουρκική μειονότητα» και μάλιστα «στη Δυτική Θράκη», ενώ δεν βαρέθηκε να αναφερθεί και στα δύο σημεία που έχει θέσει ως προτεραιότητα και έχει βάλει τα «παιδιά» στην ελληνική Θράκη να δουλεύουν συστηματικά γι’ αυτά: Θρησκευτική ελευθερία και ελευθερία στην εκπαίδευση. Του είπε κατάμουτρα, δηλαδή, ότι αυτές δεν υπάρχουν…
Το «ποίημα» αφορούσε φυσικά τον επιθετικό προσδιορισμό της μειονότητας, αν και ο πρωθυπουργός πρόσθεσε σε αυτό και το «καρφί» για την ελληνική μειονότητα στην Τουρκία:
«Ξέρετε καλά, κύριε Πρόεδρε, το έχουμε συζητήσει πολλές φορές, ότι το καθεστώς τους προσδιορίζεται με απόλυτη σαφήνεια από τη Συνθήκη της Λωζάννης, η οποία προβλέπει ρητά ότι η μειονότητα στη Θράκη είναι θρησκευτική, αποκλείοντας κάθε άλλη παρερμηνεία. Αλλά θα ξαναπώ αυτό το οποίο είχα πει πριν από δύο χρόνια. Οι έλληνες μουσουλμάνοι της Θράκης ζουν αρμονικά με χριστιανούς συμπολίτες μας, βάσει των αρχών της ισονομίας και της ισοπολιτείας.
Ενώ, παράλληλα, και στην Τουρκία, στην Κωνσταντινούπολη πρωτίστως, η ελληνική μειονότητα, παρά δυστυχώς τη μεγάλη της συρρίκνωση, εξακολουθεί να εμπλουτίζει την κοινωνική και πολιτιστική ζωή της Τουρκίας. Ας εργαστούμε λοιπόν για το πώς αυτές οι δύο μειονότητες μπορούν πράγματι να γίνουν γέφυρες φιλίας και αμοιβαίας κατανόησης μεταξύ των λαών μας».
Το φάουλ
Οι έλληνες πρωθυπουργοί, διαχρονικά, πέφτουν στο ατόπημα (το λιγότερο) να εγκωμιάζουν (με τον έναν ή τον άλλον τρόπο) τον σφαγέα Κεμάλ Ατατούρκ. Δεν κατάφερε να το αποφύγει ούτε ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος, κατά τη συνάντηση / συζήτηση με τον τούρκο Πρόεδρο, αναφέρθηκε στην ανάγκη «να χτίσουμε ένα αύριο ειρήνης, προόδου και ευημερίας για τις χώρες μας, να τιμήσουμε την παρακαταθήκη του Ελευθερίου Βενιζέλου και του Κεμάλ Ατατούρκ».
Εδώ που τα λέμε, πώς να… φτουρίσει μια τέτοια κληρονομιά;
Εμείς στα… ίδια
Το τραγουδάκι «πάει ο παλιός ο χρόνος», που τραγούδησαν οι μαθητές της μειονότητας στο Γυμνάσιο Σμίνθης, στο πλαίσιο μιας σχολικής γιορτής, προκάλεσε την αντίδραση των «αντιπροσώπων».
Συγκεκριμένα, το γκριζόλυκο κόμμα DEB, οι μειονοτικοί βουλευτές Ξάνθης, ο ψευδομουφτής Ξάνθης και ο πρόεδρος της ΕΟΤΔΘ εξέδωσαν ανακοινώσεις καταδικάζοντας το γεγονός. Οι εν λόγω… φορείς έκαναν λόγο για «παραβίαση» της θρησκευτικής ελευθερίας και της συνείδησης των μαθητών, υποστηρίζοντας ότι σε ένα σχολείο όπου το σύνολο των μαθητών προέρχεται από τη μουσουλμανική μειονότητα η εφαρμογή περιεχομένου που ανήκει στην ορθόδοξη πίστη δεν μπορεί να θεωρηθεί απλή δραστηριότητα.
Η αναπληρώτρια Περιφερειακή Διευθύντρια Εκπαίδευσης Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης Μαριγώ Κοσμίδου χρειάστηκε να αναφέρει ότι το τραγούδι δεν είναι θρησκευτικό, ξεκαθάρισε ότι οι παιδικές ευχές για τη νέα χρονιά δεν αποτελούν «θρησκευτικό τελετουργικό» και κάλεσε τους… αυτόκλητους προστάτες της μειονότητας να κρατήσουν τα σχολεία έξω από το πεδίο της μικροπολιτικής.
Έλλη Μητακίδου
