Σαν πολύ μικρούς κύκλους κάνει η Ιστορία τελευταία. Αν το «ατύχημα» στα Ίμια, την περασμένη εβδομάδα, υπενθύμισε (;) την τραγική σελίδα του ’96, τότε το σίριαλ με τους οκτώ τούρκους αξιωματικούς «μυρίζει» Οτσαλάν. Δέκα μήνες πριν από την εκπνοή του 20ού αιώνα, η Ελλάδα και οι Έλληνες δεν ήταν πια αυτό που νόμιζαν πως είναι… Μετά το ιδεολογικό φιάσκο του ασύλου, οι εξελίξεις στο θέμα των «οκτώ» θα πρέπει να κρατούν κάθε Έλληνα σε εγρήγορση.
Ναι, είναι πλέον καλά εγγεγραμμένο στο DNA μας πως με τους κυβερνώντες (όποιοι κι αν είναι αυτοί) όχι απλώς πρέπει να κρατάς μικρό καλάθι, αλλά να είσαι έτοιμος να σου το αρπάξουν και να σ’ αφήσουν να ψάχνεσαι, αλλά κυρίως να ψάχνεις ό,τι ψήγμα έχει απομείνει από αξιοπρέπεια, υπερηφάνεια, εμπιστοσύνη…
Το τρίτο κατά σειρά αίτημα των τουρκικών αρχών για έκδοση των οκτώ τούρκων στρατιωτικών που υπέβαλε η Άγκυρα καθώς και -κυρίως- η ρητή άρνηση του υπουργού Δικαιοσύνης Σταύρου Κοντονή θα πρέπει να προβληματίσουν.
Γιατί το θέμα δεν είναι ο Άπο. Το θέμα είμαστε… εμείς.
