Κάποτε, ένας πρώην δήμαρχος της Αλεξανδρούπολης, μιλώντας σε συνεδρίαση για την επένδυση χρυσού στη Θράκη, στα μέσα της πρώτης δεκαετίας του 2000, στην αίθουσα της τότε Νομαρχίας Ροδόπης στην Κομοτηνή (παρεμπιπτόντως, εκείνες οι συνεδριάσεις ήταν ανεπανάληπτες, συχνές, μαζικές, ζωντανές και… ατελείωτες, καθώς ξεκινούσαν στις 7 το απόγευμα και τελείωναν κατά τις 3 μετά τα μεσάνυχτα…), είχε πει πως ο ηγέτης πρέπει να καθοδηγεί τον λαό. «Αλλιώς, γιατί τον είπανε ηγέτη;», μονολόγησε με νόημα, στέλνοντας γενικώς το μήνυμα για την ευθύνη που έχει ο πολιτικός απέναντι στον ψηφοφόρο του, δηλαδή στον τόπο του.
Ύστερα κατακάθισε το γνωστό και αρκούντως βολικό… «εάν δεν το θέλει η τοπική κοινωνία, δεν θα γίνει τίποτα» και κάπως έτσι «τακτοποιήθηκε» το ζήτημα της… αποποίησης της ευθύνης, που στα χρόνια μας είναι το σήμα κατατεθέν των Ελλήνων (φοβάμαι πως δεν μας αδικώ…) και, φυσικά, των ελλήνων πολιτικών…
Άρα, αν το «θέλει» ο λαός, η επένδυση χρυσού θα γίνει. Αν ο λαός θέλει να πάει στον γκρεμό –για να θυμηθώ το γονεϊκό τσιτάτο της δεκαετίας του ’80 (σίγουρα)– τότε ας πάει. Οι βουλευτές, οι δήμαρχοι, οι περιφερειάρχες και οι λοιποί φορείς θα τον αφήσουν (μπορεί και να τον βοηθήσουν) να γκρεμοτσακιστεί. Αφού το θέλει…
Πάντως, το πόσο έχει αλλάξει η εποχή φαίνεται από την τελευταία απόφαση-πράσινο φως του ΥΠΕΝ προς τους καναδούς χρυσοθήρες, η οποία ελήφθη στις 23 Σεπτεμβρίου, αλλά… ο λαός την έμαθε πριν από μία εβδομάδα. Παλιότερα, αν έβαζε την υπογραφή του ο Πάχτας το μεσημέρι, το ίδιο βράδυ θα γινόταν μαζική πορεία διαμαρτυρίας, με θέμα την… επιστροφή της υπογραφής και την αποπομπή του από το υπουργείο…
Ας είναι. Τα αντανακλαστικά μας μάλλον θέλουν λάδωμα. Ωστόσο, την κάνουν τη δουλειά τους. Πρώτα ο δήμαρχος Σουφλίου και στη συνέχεια το Δημοτικό Συμβούλιο Αλεξανδρούπολης, η άμεσα ενδιαφερόμενη τοπική κοινωνία των Σαπών –και μάλιστα εν μέσω καταρρακτώδους βροχής–, οι ιδιωτικοί υπάλληλοι του Νομού Ροδόπης αντιδρούν και ζητούν από τον υπουργό να πάρει πίσω την υπογραφή του. Στέλνουν ένα μήνυμα, λίγο αργοπορημένο –όχι τόσο μαζικό, ίσως–, αλλά κανείς δεν θα πρέπει να υποτιμά τον απελπισμένο…
Όσο κι αν δείχνουν ότι έχουν εξελιχθεί οι εχθροί. Στην προκειμένη περίπτωση, ο αρμόδιος υπέγραψε και πήγε σπίτι του. Όχι σαν τον Πάχτα, ο οποίος είχε έρθει να μας πείσει για το… αγαθό και το ωφέλιμο της υπογραφής του. Τότε, οι εκπρόσωποι των εφημερίδων και των ΜΜΕ τον είχαν περιποιηθεί δεόντως… Και η τοπική κοινωνία ήταν παρούσα.
(Καλή του ώρα, δεν ήταν ποτέ προσωπικό… αν και πάντα πρέπει να είναι).
Τι γλώσσα μιλάμε…
Οι καταγγελίες πληθαίνουν και προβληματίζουν ιδιαίτερα. Γεγονός είναι ότι ζούμε σε μια περίεργη στροφή της Ιστορίας και τα αλλοπρόσαλλα μας ακολουθούν. Και πολύ φοβάμαι πως και εμείς τα προσελκύουμε.
Φέρ’ ειπείν, όταν δείχνεις υπέρ το δέον την ικανοποίησή σου για τις… ορδές των τούρκων τουριστών στην Αλεξανδρούπολη, τότε κι αυτές κάπως το εκλαμβάνουν. Αν κάνεις… τεμενάδες μόνο και μόνο επειδή βλέπεις ότι… η δουλίτσα σώζεται, ε, τότε δεν είναι και τόσο παράξενο που φτάνουμε σε αυτό το επίπεδο…
Όλο και πιο συχνά τελευταία, οι τούρκοι τουρίστες που επισκέπτονται την Αλεξανδρούπολη έχουν την απαίτηση να εξυπηρετούνται στην… τουρκική. Κατανοώ και τη γελοιότητα του… αιτήματος σε έντονο ύφος και την αγανάκτηση των ανθρώπων, καθώς ούτε πιρουέτες ούτε τεμενάδες κάνουν με την εμφάνιση των τουριστών.
Αυτό που χρειάζεται είναι ψυχραιμία και μια σωστή στάση, που θα κόβει τον βήχα σε κάθε… ανόητο που λάλησε και προσπαθεί να κάνει πράξη την παροιμία… «με τον παρά μου… και την κυρά μου»…
Το ίδιο ακριβώς ζήτημα αντιμετωπίζουν και στη Χαλκιδική, με τους… φίλους μας τους Σέρβους. Σου λέει, δίνω εγώ τα σέρβικα δηνάριά μου κατά εκατοντάδες για να μαζέψω τα ευρώ σου (1 ευρώ = 115,41 σέρβικα δηνάρια) και δεν έχεις… το τακτ να με υποδέχεσαι έστω με ένα… «ντομπροντόσλι» («καλώς ορίσατε»), ένα… «στα μόγκου ντα βα πόνουντιμ;» («καλώς ήρθατε, τι να σας προσφέρω;»)…
Συκαλάκι γλυκό έχουμε, παιδιά, σήμερα… Όποιος θέλει να μπει στη σειρά…
Κόψε, μοίρασε…
Να, αυτά δεν θέλουμε. Προσπαθούν να απογυμνώσουν τη θρακιώτικη κουλτούρα για να φαίνεται η περιοχή… μοιρασμένη, για να μπορέσουν να ζητήσουν ένα κομμάτι…
Αφορμή γι’ αυτήν τη σκέψη είναι η… εβδομάδα τζαμιών. Αν ρωτήσετε έναν παλιό, αλλά και όχι και τόσο παλιό, κομοτηναίο μουσουλμάνο, θα αναρωτηθεί για το τι είναι αυτό. Το ίδιο και στην υπόλοιπη Θράκη, αλλά και όπου υπάρχουν μουσουλμάνοι εντός της ελληνικής επικράτειας.
Και ξαφνικά, με τα γνωστά κονδύλια της Προεδρίας Θρησκευτικών Υποθέσεων της γείτονος, το μικρό μαθαίνει κάτι που ούτε οι γονείς ούτε οι παππούδες γνωρίζουν…
Και όλο αυτό για να μπορεί ο Τράμπα να κάνει προπαγάνδα, στέλνοντας Δελτία Τύπου για… κάτι πόρτες που πρέπει να μείνουν ανοιχτές, αυτές «των τζαμιών και των καρδιών των μουσουλμάνων» (είναι και ποιητής, εκτός από ψευδομουφτής), ώστε να φτάσει στο ζητούμενο, που φέτος ήταν να… επανορθωθεί η… δίκαιη αντίδραση «των αδελφών του Τράμπα» –των τραμπούκων δηλαδή–, οι οποίοι είχαν διώξει με ουρλιαχτά και σπρωξίματα από το τζαμί του Πλατάνου στην Ξάνθη τους τότε μουφτήδες Κομοτηνής και Ξάνθης και, όπως όλοι γνωρίζουμε, καταδικάστηκαν γι’ αυτό…
Αυτά κανονικά δεν είναι ούτε σοβαρά ούτε και νόμιμα. Πρώτον, εκπορεύονται από έναν άνθρωπο ο οποίος παρανομεί εξακολουθητικώς, φέροντας ψευδώς έναν τίτλο που δεν του αναγνωρίζεται. Επίσης, κάνει ψευδείς αναφορές για θέματα και γεγονότα και καταστρέφει το πολιτιστικό κεφάλαιο μιας μειονοτικής ομάδας που διαβιεί στη Θράκη…
Στα Σκόπια η συνέχεια…
Η 12η Ετήσια Συνάντηση της Ομάδας Εργασίας «Τουρκικών Μειονοτήτων και Κοινοτήτων» (ΤΑG) της Ομοσπονδιακής Ένωσης Ευρωπαϊκών Εθνοτήτων –της γνωστής και μη εξαιρετέας FUEN– πραγματοποιείται αυτές τις ημέρες στα Σκόπια.
Την εκδήλωση έχει αναλάβει να οργανώσει το Τουρκικό Δημοκρατικό Κόμμα (TDP) της χώρας, που αποτελεί και τον βασικό πολιτικό εκπρόσωπο των Τούρκων στα Σκόπια.
Εκεί, λοιπόν, θα συγκεντρωθούν αντιπρόσωποι μειονοτικών φορέων από εννέα ευρωπαϊκές χώρες, λέει…
Να υπενθυμίσουμε ότι η TAG ιδρύθηκε υπό την ομπρέλα της FUEN το 2013 και σήμερα αριθμεί 12 οργανώσεις-μέλη, σε ένα ευρύ γεωγραφικό τόξο από τα Βαλκάνια έως τον Καύκασο. Την ευθύνη της γραμματείας ασκεί σταθερά η εδρεύουσα στη Γερμανία Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία «Τούρκων Δυτικής Θράκης» (ABTTF), ενώ η πρώτη ιδρυτική συνάντηση της ομάδας είχε φιλοξενηθεί στην Άγκυρα το 2014.
Η προπαγάνδα συνεχίζεται με μεθοδικότητα και συνέπεια…
Έλλη Μητακίδου
