Η Ελλάδα, ως ναυτική χώρα, προφανώς έχει κάθε λόγο να είναι παρούσα σε όλες τις διεργασίες για την επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ. Αυτό δεν έχει να κάνει μόνο με την εξυπηρέτηση των συμφερόντων των ελλήνων εφοπλιστών, αλλά κυρίως με την ελευθερία της ναυσιπλοΐας και την ασφάλεια των ελλήνων ναυτικών.
Η προσπάθεια που έκανε ο έλληνας ΥΠΕΞ στην τηλεφωνική επικοινωνία με τον ιρανό ομόλογό του, κ. Αραγτσί, ώστε να υπάρξει θετική μεταχείριση των ελληνικών πλοίων και να τους επιτραπεί να περάσουν από τα Στενά, βρήκε σε τοίχο, όπως ήταν αναμενόμενο, καθώς οι Ιρανοί όχι μόνο γνωρίζουν τον ρόλο που παίζει η βάση της Σούδας στον πόλεμο αλλά και όλο το προηγούμενο διάστημα αντιμετώπιζαν την εχθρική στάση της Αθήνας, η οποία έσπευδε να συμμορφώνεται με τις οδηγίες των ΗΠΑ.
Κανείς δεν υποστηρίζει ότι η Ελλάδα πρέπει να αλλάξει τον στρατηγικό προσανατολισμό της και να γίνει συνομιλητής της Τεχεράνης. Όμως, ήταν μεγάλο λάθος που η ελληνική κυβέρνηση διέγραψε παραδοσιακές σχέσεις δεκαετιών με την Τεχεράνη, σχέσεις τις οποίες θα μπορούσε σήμερα να έχει αξιοποιήσει, προσφέροντας διπλωματικό κεφάλαιο στη χώρα.
Διαβάστε τα άρθρα της στήλης “ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ Εξωφρενικών” ΕΔΩ
