– Τρέχουμε πίσω από τα γεγονότα
Ωραία η διπλωματική κινητοποίηση για το μνημόνιο Τουρκίας – Λιβύης, αλλά το μόνο που δεν είδαμε ήταν να επιχειρείται επαφή με τον ίδιο τον πρωθυπουργό της Λιβύης που την υπέγραψε, τον κ. Σαράζ.
Θα έπρεπε ήδη να έχει επιδιωχθεί επαφή από την προηγούμενη κυβέρνηση, έστω και ανεπίσημη, ώστε να προειδοποιηθεί για τις συνέπειες που θα έχει η υπογραφή που έβαλε στο μνημόνιο. Και το πιο σημαντικό:
Εφόσον ο κ. Σαράζ επιμένει στην υπογραφή του στο μνημόνιο, η Αθήνα, χωρίς μισόλογα, χωρίς αναστολές και χωρίς κανένα φοβικό σύνδρομο έναντι ισχυρών εταίρων, όφειλε να προχωρήσει στην αποαναγνώριση του κ. Σαράζ και να απειλήσει με μπλοκάρισμα όλων των πολιτικών που χρηματοδοτεί στη Λιβύη η ΕΕ. Τότε, ακόμη και ισχυροί εταίροι, που καίγονται μήπως ανοίξει κι άλλο η στρόφιγγα των μεταναστευτικών ροών από τη Λιβύη, θα αντιληφθούν ότι κάθε χώρα οφείλει να προστατεύει τα εθνικά της συμφέροντα κατά την άσκηση της κοινής εξωτερικής πολιτικής…
